I ask & it is given

die ruimte die me terugtrekt en tegenhoudt, me afleidt van dat wat ik eigenlijk best wel leuk, aangenaam en mooi vind. En dus ontmoet ik de volle fanfare die door mijn gang dendert met volle overtuiging dat ze aan het juiste adres zijn. Als het aan mij ligt, zeg ik van niet. Laat die toeters en bellen maar buiten aan mijn huis  - aka brein - voorbij gaan. Al die herrie, brengt me uit mijn ionnerlijke staat vanz ijn. Chaos, mensen die door elkaar praten, collega's die me zeggen wat te doen en ik.. Ik sluit me af door alles overweldigend te vinden. Ik onthoud niet meer wat er gezegd wordt. Ik vind vanalles van mijn omgeving wat zich DIRECT zich vertaalt in een opbouwend momentum dat EXACT de energie laat zien die ik kies. Ook al lijkt het me allemaal te 'overkomen', 'lijk' ik te verdrinken in een zwarte zee van inkt en oordeel van niet goed genoeg te zijn. NIET snel genoeg. Een thema uit mijn leven aka Bewustzijn 1.0 Als kind al te traag, kon niet mee, leren was moeil...

wat is er dan nog mogelijk om uit te kiezen? Gisteren heb ik die kant gekozen dat ik gewend ben, om al het verdriet, de diepe pijn en alle standpunten over mezelf toe te laten die me als een vod doen voelen, uitgewrongen, klaar om weg te gooien. drama en toen kwam er de vraag.. als ik geen drama en trauma zou kiezen, welke keuzes heb ik dan nog? ik heb oneindig veel keuzes om uit te kiezen én ja.. de éné zit er al meer (leven) ingesleten dan de ander én.. gisteren zei iemand tegen mij: "en morgen is er een nieuwe dag" én die begon vandaag voor mij om 05 uur. Dus ja.. no more suffering. wat is er mogelijk voorbij aan 'afzien'? dus daar ben ik nu.. en ik zal niet zeggen dat ik nooit teruggrijp naar afzien, dat heeft ergens wel iets én.. EN wat als het ook gemakkelijk kan? wat als het plezierig kan zijn? VERANDERING. ergens merk ik een "dûh!" op. Hmm.. ik glimlach, want dat is de gewoonte die spreekt. dus ja, ik trok net een quote en het was er één van Leen Van...

Een domino effect waar steentjes elkaar aanraken en in allerlei vormen omvallen.. vind ik mooi en fascinerend. Ik herinner me een groot event op tv waarbij verschillende kleuren in diverse vormen gelijktijdig uitrolden, omver vielen. Majesteus die beleving, awe!    (Domino KLM Worldrecord 1986 zo blijkt, kijk vanaf minuut 7:48) Zoals dat ervaar ik mijn leven, voortdurend in de vraag naar meer helderheid in mijn keuzes en mijn standpunten om bewuste(re) keuzes te maken om dichter bij mezelf te komen. Authentiek mijn waarheid in het moment kiezen. Zo vallen er dus stukjes op hun plek, raken ze andere stukjes aan en ontstaat een nieuw veld van informatie en helderheid, een overzicht zeg maar. Ont-dekte stukjes overleving, automatische piloot keuzes, onbewustzijn en anti-bewustzijn. Met het aanraken van die stukjes informatie, steentjes van waarde, zie ik in een rap tempo van waaruit ik me nog laat leiden en afleiden. Wat me beroert.. Spiegelingen.. Sinds 2 maanden en nog wat kom...

Opmerkelijk wat ik vandaag in ontvangst neem zowel in woorden, begrip, wijsheid, feedback, helderheid, eten, geld, aandacht, aanraking, waardering, liefde, afscheid. Bijna op hetzelfde moment ontvang ik onverwacht overvloed vanuit liefde én afscheid vanuit liefde. Opmerkelijk gecreërd door het universum. Alles gebeurt in mijn voordeel. Vanuit dat gegeven berust ik en weet ik dat het iets grootser creëert. Ik laat ook mijn website los zoals ze nu is opgebouwd. Alle pagina's zet ik on hold, effe alles leegmaken. Afstemmen op mijn ware aard en van daaruit creëer ik opnieuw. Dat is ook los durven laten.    Steeds terugkeren naar de vraag: Wat wil ik?  Om van daaruit de vorm te vinden, hoe wisselend dat ook is. Daar ben ik nu.. een laag dieper durven toegeven aan wat ik werkelijk wil en daarbij alles wat oncomfortabel is, omarmen. Within the sound of silence (klik bovenstaande link voor muziek)

De afgelopen dagen heb ik veel geschreven over dit ene woord dat zoveel energie in zicht draagt alsook de uitnodiging naar mij toe om het leven te vragen : What's next? Om dan de impulsen gewaar te worden, de hints te erkennen én ernaar te handelen.. ook al verzet ik me nog wel eens. Toch is daar ook 'the willingness' to change and be different from now on. Overgave aan mezelf in de eerste plaats, das wel duidelijk   En loslaten.. van één hechte verbinding, althans de vorm en de energie van de hechtheid, ge-hechtheid. Voorbij aan mezelf klein maken, een ode aan mijzelf groots maken, de plek geven die mij toebehoort. Al voelt dat nog wel eens aan als broos en raakbaar, naakt.. en weet ik soms niet eens hoe dat eruit ziet. Toch weet ik dat ik niet verder kan zonder mijn plek te vinden, af te stoffen, te aanzien, te kunnen bewonderen en me te verwonderen hoe mijn leven eruit zal zien nu ik 'die plek' erken. Om op pad te gaan met die nieuwe metgezel, die er altijd al wa...

Vraag en het word je gegeven Instant ontvang je informatie over jouw vraag. Instant beweegt je lijf en geeft het jouw informatie door. De hints en signalen zijn meestal 'onzichtbaar' voor ons omdat we het nooit als zo (h)erkend hebben. Mijn zelfonderzoek heeft me nu tot hier gebracht en ik sta stil bij de kleinste gesture, gebaar en beweging dat ik/mijn lijf maakt. Alles is energie. Alles is verbonden en wat als alles wat ik ooit geloofd heb, iets anders blijkt te zijn? Wat als energie slechts energie is, oneindige mogelijkheden? Als we energie niet meer bestempelen als onbetrouwbaar, goed of fout, juist of verkeerd, goed- of kwaadaardig, geneeselijk of ongeneeselijk.. wat is er dan mogelijk? Hoe zou het zijn om dat te laten gaan?   Ben jij bereid daaraan voorbij te kiezen? Ben jij bereid om je gewaarwordingen te erkennen, te doorvoelen? Ben jij bereid om vragen te stellen om gewaar te worden van meer mogelijkheden? Ben jij bereid om jouw energetische aard te erkennen?   Wat z...

Dan ineens ben ik afwezig en.. ben ik wat doelloos én weet ik, dat in die ruimte duiken, de vraag is. Ik merk op dat ik de uitnodiging vermijd en afwezig rondloop en dingen eet die ik eigenlijk niet wil, chips dat me niet smaakt en een boterham die uren later nog op mijn maag ligt.. Een contact diende onverwacht aan en heeft meer impact op me dan ik in eerste instantie gewaarwerd. Dingen sijpelen door.. pijn word aangeraakt en ik, ik weet dat het een uitnodiging is om te reflecteren, willen aanvoelen, doorvoelen en bevragen.. Wat is hier juist aan? Waar heb ik om gevraagd..? Wat of wie word ik hier gewaar? In de verte merk ik op dat het een erkenning is van de potentie om energie gewaar te worden ZONDER het eigen te maken. Gisterennacht werd me duidelijk dat ik andermans energie lange tijd gewaarwerd waarvan ik dacht dat het de mijne was. Ik kon het niet duiden "Jama, hoe dan? Hoe past dat nu binnen het geheel?" Ik besef des te meer dat dit voorbij gaat aan wat ik als 'mo...

Ik vang iets op in de 'lucht', in de energie. Het één en ander is voelbaar en het meest voelbaar is mijn goesting om te veranderen, nog eens.. Een soort van verlangen om écht met mezelf in de toelating te zijn. Toelating van mij met mij. Vandaag zei ik nog tegen mijn zus hoezeer ik opmerkte dat mijn moeder meer kijkt naar het harde werk dat het vergt om iets te realiseren dan waar ik wel naar verlang.. de koestering, het aanmoedigen, het wéten dat wat ik breng en creëer altijd zijn of haar uitweg vindt.. Het is iets wat me opvalt de laatste tijd én ook anderen die me zeggen dat iets niet realiseerbaar is omdat.. te kort dag, teveel, te.. Vanavond viel mijne frank dat ik wel graag word aangemoedigd en erkend in mijn creatieve zijn, het maken van verbindingen en ondernemingen op welk vlak dan ook, om dan mezelf niet compleet te erkennen daarin. Hoe bijzonder om te verlangen dat mijn moeder me ziet voor wie ik ben en gelooft en zegt dat het me zal lukken, als ik niet mijn plek in ...

  Deze week schreef ik op Facebook dat ik mezelf geregeld afvraag hoe ik, als zijnde mij, het best kan bijdragen in de wereld met een betaalde job? Zo afwisselend, begeesterd, creatief, handig, verbindend, oog voor styling en detail, de natuur én vooral gericht op meer bewustzijn. Bewustzijn van ons eigen, intuïtief weten. Om dan Gary Douglas (grondlegger Access Conscioussness) te horen zeggen dat we 'what will be' kunnen faciliteren. Dus ja, wat als ik me blijf afstemmen op de energie dat door me heen wilt stromen.. zijnde de facilitator zonder op voorhand te weten met wie, welke vorm en waar dat zal zijn? Wat zou dat creëren voor mij én de wereld?   Om van mijn GTB begeleidster te horen dat er een vacature is bij Bethanië - Emmaüs dat zo goed als op mijn lijf geschreven is! Als eerst erkende ik de verbinding met mijn vraag niet tot het moment dat ik doorhad dat dit de eerste, beste versie is als antwoord op mijn vraag. Dat ik mag erkennen dat er wel degelijk een job is voor...

Ik ben al een tijd stil, ik merk een beweging op naar mezelf toe en naar binnen toe. Niet dat ik stilsta want er gebeurt veel, veel inzichten, beelden, lichaamssensaties, contractie en verruiming. Het wisselt en heel dikwijls vind ik mezelf in bed of in situatues waarbij intens oordeel of energieën me overweldigden. Om dan stil te staan en toe te laten én ook wel van me weg te willen duwen, als eerste reactie zeg maar. De natuur lonkt me, de kleuren en geuren.. en ik wil graag de foto's delen en dan stuit ik op volle harde schijven waar ik nog niet de prioriteit van maak om daarmee aan de slag te gaan. Zoals ook briefkes en papiertjes waar ik her en der iets op schrijf en zoveel chaos geven dat ik mezelf afsluit om er eens met de bezem doorheen te gaan. Zo dus dwarrelt er vanalles door me heen en om me heen. Blogposts ontstaan en geraken niet af, staan half geschreven.. Ook al heb ik soms de ervaring dat alles trager gaat of toch tragen wilt gaan, is er ook  energie dat snel verand...

  “ De echte verandering die mogelijk is, ligt in het versterken van mensen die in staat zijn om de wereld te veranderen én de mensen om hen heen te inspireren met de energie die ze kunnen zijn ”   – Gary Douglas

Ha! Hebt ge mijn voorgaande blogpost gelezen? Dan is dat zekers de moeite. Ik begon namelijk met die post te schrijven tot ineens de cursor op de opmaakpagina 'raar' begon te doen. Ik wilde iets wissen en vervangen en overal waar ik klikte verscheen er een opengeklapt window met opties. Ik werd er zot van! Zelfs op de desktop van mijn computer.. was dat window niet weg te krijgen. Ik kon geen enkele tekst wissen of aanpassen.  Totdat ik ineens door had: "Oh, wacht es.. wie wordt ik hier gewaar?!" Ik stelde de vraag luidop in de kamer. Want ja, ik pik makkelijk energieën op die me iets willen vragen of zeggen of laten weten. Energieën zonder lijf, zou je ook kunnen zeggen. :c) Anyways.. toen ik die vraag zo'n twee keer stelde werd ik ineens energie gewaar! 'Kiekevel effect' aan mijn benen. Zalig! Mmm..  "Oké, wat is de vraag, de boodschap, wat wil je?" Eigenlijk wilde ik mijn blogpost schrijven: "Oké, laat me eerst mijn blogpost schrijven an...

Vraag: Wat heb ik zo waar en écht gemaakt over: "moe zijn; mijn ogen vallen toe; ik val bijna in slaap; ik kan niet meer vooruit, ik ben zoo moe.." dat als ik dat niet waar en écht zou maken, iets totaal anders mogelijk zou zijn? - - Gisteren om een uur of half vijf/vijf uur was ik ineens zooo moe dat ik niet vooruit te slepen was. Ik kon ter plekke in slaap vallen, mijn ogen vielen toe en alles was teveel. Ik was verbaasd eerlijk gezegd, ik had zoiets van : "Heu? Waar komt dat nu ineens vandaan?" en begon direct verklaringen te zoeken, redenen voor de plotselinge vermoeidheid. Conclusies: Was ik te laat naar bed geweest? Had ik te weinig uren geslapen? Wat had ik eerder die dag gedaan dat maakte dat dit me ineens overkwam? Ik ging effectief op bed liggen, efkes om eraan toe te geven want mijn lijf vroeg er duidelijk om, toch? "Wat voelt beter?" vroeg ik aan mezelf en promt geeuwde ik en ervoer mijn energie. "Wat heeft dit moment mij te bieden?" ...

Ineens komt er energetisch zoveel langs.. Ik ben alleen in huis en merk de energie van mijn vader op die in 2005 naar de overkant ging. Morgen zou hij samen met mij verjaren, hij 80 jaar en ik 50 jaar. En ik zie nog zo de foto voor mij van de tijd dat hij 50 werd en ik 20, samen een mes vasthoudend van de taart dat werd aangesneden. En nu is het mijn beurt om 50 te worden, wel zo bijzonder en de tranen zijn er.. Ik word zoveel gewaar ineens, van hem en van mijn leven dat toch wel in een transformatie zit. Ik heb erom gevraagd. Ik wil andere keuzes maken aangaande geld, mijn onderneming én de afleiders dat ik kies, om de potentie dat ik ben, klein te houden, zodat het allemaal overzichtelijk blijft. Overzichtelijk en toch beperkt, herken je dat? Je weet dat het anders kan, dat je het anders wilt, je ziet het al voor je. Om daar te geraken, mag je andere keuzes maken. Zichtbaar(der) zijn, jezelf toelaten (hoe onwennig dat is). Kiezen voor datgene wat je geweigerd hebt om te zijn. Zonder ...

Hemels vind ik het! Spelen met het licht, de vormen, de kleurschakeringen, de texturen en de energie van tulpen. Inzoomen op elk detail dat mij beroert. Klik op de foto voor ware grootte. © Tania Maria Vanhoof 2022   Eens gefotografeerd en opgeladen, bekijk ik elke foto op groot scherm. Hemels! Er zijn altijd enkele parels die eruit springen. Er onstaat een nieuw spel ;c) als ik deze open. © Tania Maria Vanhoof 2022   Als ik fotografeer ben ik helemaal aanwezig. Ik geniet tijdens het fotograferen. Ik geniet tijdens het bekijken van de foto's. Ik geniet van het creatieproces als ik de foto's open waar mijn lichaam op aangaat. Ik geniet van het overlappen van foto's en details.. Ik geniet van de woorden die opborrelen, de lettertypes die hier het best bij passen.. Ik geniet van de kleuren en het spelen met filters.. Puur spel op innerlijk weten, creëren van mogelijkheden! © Tania Maria Vanhoof 2022 - - En jij? Wat is het waar jij helemaal in opgaat? Zin in een (digitale) kaa...

 Note: wat dragen mijn geldvragen aan jou bij, meer dan je ooit voor mogelijk hield?  _ _ Geld het is opnieuw aan de orde Een tijd geleden zag ik iemand een briefje van 20 euro pakken uit een portefeuille vol met briefkes geld én dat had een impact op mij. Het zette het één en ander aan afleiders in gang wat resulteerde in een gemis. Daar waar ik altijd uitga van mogelijkheden in plaats van geld alleen, werd mijn onzekerheid en schuldgevoel en oordeel naar mezelf toch even aangeraakt.  Ja want.. 'ik heb dat niet'

Note: wat kan mijn aanschouwing aan jou bijdragen? Wat kan de magie van de natuur in  jouw  leven creëren? Nu en in de toekomst. _ _ Vandaag had ik een zonnebloempje - dat te ver is doorgeschoten in een te klein (voor nu)  potteke -  water gegeven. Want de blaadjes hingen slap. "Ocharme, kom es, zal u water geven."  Ik plaatste  het stengelke tegen de waterfles.  Iets later was ik aan de telefoon en ik zag de 2 blaadjes zowaar bewegen. Ik concludeerde  dat het  wellicht door mijn spreken kwam, ik zat op 45 cm afstand.

Note: ben ik de uitnodiging voor de toekomst dat je kiest? Word ik gewaar wat jij ervaart? Wat kunnen mijn ervaringen aan jou bijdragen?  - - Vanmorgend werd ik mega vroeg wakker 05 u. en droomde nog half. 'k was pas na 02 u. in slaap gevallen, wakker geweest van geknaag zonder te weten waar ze precies. Terug in slaap gevallen en wakker geworden met contractie in mijn hoofd, zwaar en duf.. Zo'n typisch bèbè ervaring.  Ik wist dat ik kon kiezen om voorbij te gaan aan deze ervaring of erin kon blijven hangen. Ik koos voor het eerste en stelde een vraag én bleef dat herhalen. Wie ben ik hiermee aan het zijn? Het is een access consciousness tool dat meer ruimte en bewustzijn creëert. Als energetische wezens pikken we veel op dat niet van ons is. We gaan ervan uit dat het van ons is en dat wij er iets mee moeten. Wat niet zo is.  Ik bleef de vraag herhalen met pauzes tussenin én geeuwde, liet een boer én merkte op dat er energie verschoof. Ik stelde de vraag nog eens.. en...

 Note: wat kunnen mijn vragen en ervaringen aan jou bijdragen? _ _ Het stagneert.. ik zit als het ware tegenaan een plafond. Ik zit tegenaan de grens van mijn vrijheid dat ik zelf heb vastgelegd, ergens ooit.. Sinds ik een paar weken geleden het audioboek Joy of business  heb gekocht én een vraag heb gesteld over geld en mezelf zijn, is er het één en ander aangeraakt. Ik merk op dat ik me verzet. Tegen een moeten, een vorm dat me zal beletten om te groeien. Eigenlijk is het andersom.. alles is het tegenovergestelde van wat het lijkt te zijn én niks is het tegenovergestelde van wat het lijkt te zijn. Ik zit in een impasse. Een soort afwachten.. tot de sluis opengaat. Ik heb de werking van de sluis in handen. Ik ben de kapitein en beslis dat de sluis dichtblijft. Ook al heb ik vragen gesteld naar meer en meer ontvangen. Ook al wil ik vooruit. Ook al wil ik uit de huidige situatie.. de sluis blijft toe.  Omdat ik ergens van overtuigd ben dat als ik de sluis openzet.. ...

Gisterennacht luisterde ik naar Christel Crawford via YouTube toen ik in bed lag.  Op een gegeven moment flitste het door mijn heen dat mogelijks de internetverbinding er zo kon uitvallen en dat ik het niet meer zou horen. Ik merkte een sensatie op in mijn hart.. zenuwachtig. Op de plek van mijn bed is de internetverbinding op momenten instabiel, soms wel, soms niet. Soms heel lang en soms heel lang niet. Dus mijn conclusie was dat de verbinding er ineens mee zou stoppen.. 1 conclusie en direct lichaamssensaties. 1 conclusie door voorvallen uit het verleden. 1 besluit, projectie, dat het dus ook deze keer zowel kon zijn.. Interessant dat ik ervan uitga dat..  Herken je dat? Dat op je deze wijze je druk maakt om iets, een herinnering, een situatie.. uit het verleden dat je zo eigen maakt en projecteert op de toekomst. En daarmee onbegrensde mogelijkheden uit jouw ontvangen haalt? In principe vernauw je de mogelijkheden beschikbaar in het moment, in de toekomst. Het zal w...