I ask & it is given

Dan ineens ben ik afwezig en.. ben ik wat doelloos én weet ik, dat in die ruimte duiken, de vraag is. Ik merk op dat ik de uitnodiging vermijd en afwezig rondloop en dingen eet die ik eigenlijk niet wil, chips dat me niet smaakt en een boterham die uren later nog op mijn maag ligt.. Een contact diende onverwacht aan en heeft meer impact op me dan ik in eerste instantie gewaarwerd. Dingen sijpelen door.. pijn word aangeraakt en ik, ik weet dat het een uitnodiging is om te reflecteren, willen aanvoelen, doorvoelen en bevragen.. Wat is hier juist aan? Waar heb ik om gevraagd..? Wat of wie word ik hier gewaar? In de verte merk ik op dat het een erkenning is van de potentie om energie gewaar te worden ZONDER het eigen te maken. Gisterennacht werd me duidelijk dat ik andermans energie lange tijd gewaarwerd waarvan ik dacht dat het de mijne was. Ik kon het niet duiden "Jama, hoe dan? Hoe past dat nu binnen het geheel?" Ik besef des te meer dat dit voorbij gaat aan wat ik als 'mo...

Klik op de foto om te vergroten. Deze week zei ik tegen mezelf dat ik eigenlijk wel geldzekerheid wilde, meteen verbeterde ik me om daarna mezelf toe te staan dat eigenlijk wel te willen. De ontspanning van mijn lijf daarop was immens! Ik wist werkelijk niet hoeveel energie ik gebruikte om het oordeel 'dat niet te mogen' in stand te houden. Hèhè.. Later deze week kwam daar werkzekerheid bij. Et voila daar is (ik glimlach) de toelating om niks alleen te hoeven doen. Ik hoef me niet meer te verzetten tegen en te reageren op dit oordeel om het in stand te houden. Ik mag willen om alles niet zelf te voorzien.  Ik ben er klaar mee. Ik wil iets anders. Ik wil graag ergens naartoe gaan waar ik thuis kan zijn, waar al mijn ervaringen en kwaliteiten tot hun recht komen. Waar ruimte is voor (zelf)reflectie, groei en verbinding tussen collega's en anderen. Laat maar komen de vacatures.. ik solliciteer en ben benieuwd naar iedereen die eigenlijk naar mij op zoek is en het nog niet weet...

Ik ben thuis na 14 dagen van huis te zijn en merk op dat ik mezelf vastzet in conclusies. Want ja, 'meestal heb ik na een tijd afwezigheid ruimte nodig om te landen..' Ook merk ik op hoe ik mezelf verkeerd maak door vragen te stellen als: "Moet ik niet dringend dit of dat oppakken?" Om de draden weer op te pakken waar ik ze heb neergelegd toen ik vertrok. Bijzonder toch hé dat ik van mezelf het één en ander moet met de oude bekende conclusie dat dit van me verwacht wordt door de organisaties die me financieel ondersteunen en begeleiden naar een uitkering onafhankelijk bestaan. Hmm.. ik merk contractie op .. diepe zucht! Ja, ik vind er nog wat van. Ik erken dat ik dit kies . Ja erken, erken, erken, ik erken, ik erken, ik erken dat ik contractie kies boven de oneindige mogelijkheden. Hmm.. interessant. Ja watte eigenlijk feitelijk heel interessant. Hoezo en vanwaar komt deze conclusie eigenlijk om de hoek kijken? Waar heb ik ooit het zo waar gemaakt dat ik mo...

Wat heeft het één met het ander te maken? Alles. Ik merkte op dat februari de maand was om mijn interessante points-of-views (zo mooi gezegd in het Engels) over geld te onderzoeken. De spiegeling kreeg ik door de bezorgdheid van mijn maatschappelijk assistente van het OCMW.  Ik ging vragen stellen over wat ik nog niet bereid was om te weten en te zijn dat als ik dat wel zou zijn, geld naar me toe zou stromen. Ik volgde de energie en kwam vanzelf uit bij mijn seksualiteit. De erkenning van het complete plaatje 'alles' (willen) zijn. En laat dat nu een zeer interessant onderwerp zijn waar ik tot hiertoe wat belevenissen heb gecreëerd die mijn besluiten- conclusies - (ver)oordelen - verwachtingen - definities - projecties - verwerpingen en separaties hebben bevestigd.  Seksualiteit is kei lekker en gaaf en magisch en bijzonder ! Seksualiteit is onveilig, bedreigend, verplichtend .. Seksualiteit is onbereikbaar . Een pingpong spel tussen komen en gaan.  Erkennen en ontkennen...