I ask & it is given

Ik ben thuis na 14 dagen van huis te zijn en merk op dat ik mezelf vastzet in conclusies. Want ja, 'meestal heb ik na een tijd afwezigheid ruimte nodig om te landen..' Ook merk ik op hoe ik mezelf verkeerd maak door vragen te stellen als: "Moet ik niet dringend dit of dat oppakken?" Om de draden weer op te pakken waar ik ze heb neergelegd toen ik vertrok. Bijzonder toch hé dat ik van mezelf het één en ander moet met de oude bekende conclusie dat dit van me verwacht wordt door de organisaties die me financieel ondersteunen en begeleiden naar een uitkering onafhankelijk bestaan. Hmm.. ik merk contractie op .. diepe zucht! Ja, ik vind er nog wat van. Ik erken dat ik dit kies . Ja erken, erken, erken, ik erken, ik erken, ik erken dat ik contractie kies boven de oneindige mogelijkheden. Hmm.. interessant. Ja watte eigenlijk feitelijk heel interessant. Hoezo en vanwaar komt deze conclusie eigenlijk om de hoek kijken? Waar heb ik ooit het zo waar gemaakt dat ik mo...

Hoe mijn huid eruitziet; hoe mijn spieren reageren; hoe het gesteld is met mijn flexibiliteit, mijn gewicht, mijn visueel zicht, mijn gehoor, mijn smaak, mijn gevoel, .. Wat als.. het dus op mijn geloof aankomt?  Wat als het moeiteloos kan? Wat als het makkelijker kan? Wat als ik mijn aannames simpelweg kan veranderen? Door anders te (gaan) denken. Een andere waarheid aan mezelf te vertellen. Om gedachten als da ga langzaam te vervangen door da ga kei rap . Om gedachten als da heeft tijd nodig te vervangen door  da is zo gedaan.  Omdat zelf te kiezen wat ik wil, wanneer & hoe. Das toch iets speciaals hé.  Via allerlei wegen vind ik de bevestiging van mijn verlangen om mijn eigen verlangens zelf te creëren zo makkelijk mogelijk. I ask & it is given. Het komt werkelijk neer op wat ik geloof, wat ik denk & wat ik creëer . Bevestigt door The Communion of Light, Pam Grout én Dr. Ellen Langer op wetenschappelijk, psychologis...