I ask & it is given

Tussen aanwezig en afwezig ontdek ik dat elke verstoring een spiegel is, en dat echte verandering begint wanneer ik kies om bewust mijn eigen weg te gaan. Spiegelingen, Mijn gsm is vaak snel ‘leeg’ nadat ik het heb opgeladen. De batterij is ook snel opgeladen om daarna snel weer ‘op’ te zijn. Mijn laptop geeft aan dat er volledig wifi bereik is én ik kan niet op het internet, dit op verschillende locaties. Ja, ik maak me er druk om en ga mee in het verhaal dat er een probleem is, dat het net ongepast is, dat ik net snel iets wil versturen etc. En toch, is daar het zelfbesef dat apparaten me ook iets spiegelen, daar heb ik al ervaring mee. Vanaf het moment dat ik het erken, verandert de zaak. Mijn staat van zijn, is ook anders. Ik kan me ineens ‘zenuwachtig’ ervaren, twijfelend wisselend, van het ene moment op het andere. In principe, ben ik ineens afwezig. Ik weet dat ik veel oppik en dat ik me daar in laat meeleiden en mijn gedrag laat door veranderen. Ik ga mee in de inentsiteit erva...

© Tania Maria Vanhoof - Orakel Collage 2024 - Eenheid Ik speel en experimenteer met de creatie als 'menszijn' als met de creator als 'goddelijk bewustzijn'. Op de eerste rij in het Quantum Collectief van Mariëlle Duijndam word ik me gewaar, zie ik en hoor ik hoe anders het leven is/kan zijn mits bewust afstand te nemen van het oude bewustzijn. Waar afgescheidenheid numero 1 is en waaraan alles wordt opgehangen en afgemeten.Terwijl het in wezen zo simpel is om daaraan voorbij te kiezen, durf ik het niet los te laten.  WETEN IS EEN DING, BELICHAMEN EEN ANDER Dankzij Mariëlle's weg en bewandelingen van dat nieuwe bewustzijnsveld, proef ik iets anders. Haar experimenten en keuzes om bij zichzelf te blijven, om niemand iets te hoeven voorzien tenzijn vanuit inspiratie is een heerlijke voedingsbron. Mijn huidige samenwerking (werk) laat me haarfijn zien waar ik nog vasthoud aan het oude bewustzijn, de illusie van reactie en gevolg alsof de buitenwereld mij iets 'aando...

Nog eens ervaar ik een shift in mijn gewaarzijn, hoor ik zaken die ik eerder niet hoorde of kon horen omdat het buitenb mijn bereik lag. Ik blijf het inspirerend vinden en vervullend hoe het dieper afdalen in mijn bewust-zijn me meer van het Leven - met een hoofdletter - brengt. Hoe meer ik belichaamd kan gewaarworden wat verschillende vibraties/frequenties teweegbrengen als ik bereid ben om ze te kiezen. De afgelopen maanden ging ik diep, kwam ik mezelf en oude aspecten (overlevingstrategieën) behoorlijk tegen. Mijn lichaam ondersteunde me waar mogelijk. En met de omwenteling van 2025 naar 2026 ontmoette ik een kracht in mezelf waarin ik "bereid ben" om daadwerkelijk te kiezen voor wat beter voelt ondanks mogelijks rode auto's die mijn breinen aanraken. Het vergt opnieuw bewust zijn en durven communiceren voorbij aan angst, schuld en schaamte.  Om dan uiteindelijk de ware toedracht van het leven te mogen ontmoeten.. En jij? Waar bevind jij je op jouw pad naar meer begrip...

Ik kwam tot de ontdekking vandaag hoe 'niet' vol ik mezelf maak. Hoe ik kies om afwezig te zijn. Transparant, haast onzichtbaar. Leeg. Afgelopen 2 weken bewoog ik mij doorheen een shitstorm aan oneffenheden die me zo nu en dan volledig aanraakten en kopje onder deden aanvoelen. Te midden van een woeilige oceaan ervoer ik mezelf als schipbreukeling ni wetend waaraan of waaraf. Best pittig en intens en om hulp roepend naar het leven toe, dobberde ik erdoorheen. Nadien doorzag ik alles helder en scherp en kon ik dankbaarheid voelen voor iedereen die er een rol in speelde. Het ging over mezelf niet uitspreken. Het ging over directheid zijn en indirect zijn, vaagheid, ondubbelzinnigheden.. Ik die mijn ruimte niet innam vanuit herhalende patronen. Ik die teveel prikkels liet binnenkomen. Directheid versus vaagheid. Macht versus onmacht. Zichtbaarheid versus onzichtbaarheid.  Aanwezigheid versus afwezigheid Ik kon inzien vandaag dat ik mezelf op 'af'' heb staan. Door de er...

© 2025 Studio Puur Beleven - Tania Maria Vanhoof Iets nieuws hangt in de lucht. Ik merkte het vanmorgend op de fiets.. heerlijke koelte in de lucht, zonneschijn, blauwe lucht en een goei gevoel! Ruimte in mijn hoofd vrij om zaken op punt te stellen. Bellen, afspraken maken, mails versturen, zaken afwerken, ordenen, herorganiseren.. het is alsof de herfst haar intrede doet, al heb ik haar nog niet geroken.. Er is veel, heel veel veranderd sinds de laatste keer dat ik hier schreef. Ik heb mezelf nog meer mogen tegenkomen, de ware essentie van mijn (bewust)zijn mogen ontmoeten én ervaren hoe mijn lichaam en uitstraling verandert in zijn bijzijn. Ik ben me meer en meer werkelijk bewust van de mogelijkheid om op één lijn met hem te staan om vandaar uit een heel andere werkelijkheid te laten ontstaan. Be-lichaming. Effectief mezelf (eerst) in te spannen om bewust elk moment te beseffen dat mijn keuze, de volgende momenten bepaalt. Het is werkelijk interessant om te zien hoe momentum zich opb...

  ©Tania Maria Vanhoof 2017 Het viel me al langer op.. mijne laptop, der was iets mee. Dat trackpad macheerde ni zoals het hoort te zijn. Diene pointer deed zijn eigen WIL. Diene week af, zoefde naar boven en ik kon dat ding "NI" op de plek krijgen dat ik wilde! Om gek van te worden. Als ik een video bekeek, zag ik de pointer vanzelf naar boven gaan en verschenen er zaken op mijn scherm dat ik niet zelf had aangeklikt. Ik, zou ik niet zijn als ik me geen vragen stelde én achter de onverklaarbare onzichbare muurtjes keek. Om dan de ervaringen op te merken dat diene pointer zijn eigen WIL DOORDREEF tot ik door had dat ik aan de knoppen zat met de grootste controle. Dat ik bijna verkrampt tegen wil en dank écht iets wilde dat ver van mijn eigen lichaamsgewaarzijn lag. Het werd me helder en duidelijk dat elke keer diene pointer andere richtingen uitging dat ik in een innerlijke kramp zat. Dat eigenlijk de pointer een boodschapper was en wat zeggen ze daarover? DON'T KILL TH...

© Tania Maria Vanhoof 2007 Aangeraakt, ik ben serieus aangeraakt en the main energy about it is 'mother energy'. Being or feeling safe as a child. Gisterenmiddag trof me iets waardoor ik enorm werd aangeraakt, sindsdien ben ik van de leg. Ik hoor mezelf thuis roepen, felle dingen zeggen en in de toekomst kijken "als dit dan..  en zéker niet dat!" Aan éne kant wil ik meteen de felheid eraf halen, aan de andere kant erken ik dat het er mag zijn. Als alles wat is aangeraakt in mij een stem heeft gekregen, kan ik iets anders creëren voor mezelf. Compassie.  Het gaat over: verraad / alleen gelaten zijn / schijnveiligheid /dingen die niet zijn zoals ze lijken. Ook al is mij niks aangedaan, toch ben ik enorm aangeraakt in een stuk waarvan ik het einde nog niet in zicht heb. Ik ben uitgeput, ik ben moe en moe zijn, komt nu in me op, kan ook een redmiddel zijn om het buiten mij te houden. Ik merkte op dat het moeilijk is om heel kwaad te zijn op iemand zonder me te verontsch...

  ©Tania Maria Vanhoof 2015   belichamen van een leven in flow.. Gisteren had ik een super sessie met Mariëlle Duijndam en ik maakte voor het eerst contact met een heel andere werkelijkheid van mezelf dat zooooo'n goei gevoel gaf! In het begin voelde het ook best spannend aan, een stretch, zeg maar én tegelijk wist ik dat het een mogelijkheid was! In vergelijking met een aantal jaar terug zou dat beslist een heel andere gewaarwording zijn geweest en zou ik mijn gebrek aan vertrouwen (in mijn eigenwaarde) voorrang geven.   Nu niet dus en hoe meer ik mezelf opende - als vanzelf - voor deze mogelijkheid, hoe krachtiger het verankerde! Hoe harder ik mezelf hoorde zeggen: "JAAA! Dat wil ik. Dat kies ik. Dat kan ik zijn." En later, nadat we hadden afgesloten voelde ik heel duidelijk aan dat ik voor niks minder nog zou kiezen!   Wat een kracht! Wat een potentie! Wat een heerlijke gewaarwording van die werkelijkheid dat he-le-maal mogelijk is.   En hoe héérlijk om nu a...

ik ben ontheemd, ont-trokken, betrokken, verslaan, beschimpt, verdreven, geraakt van ver.. verleden.. leed, teruggetrokken en tegelijk zooo boos verzettelijk, hatelijk, ontevreden, diep aangeraakt.. etc ©Tania Maria Vanhoof 2024 voorbij de muren.. afgelopenvrijdag avond zag ik een theatervoorstelling - monoloog - over kansarmoede . Nu is dat een woord waarvan ik nooit eerder de betekenis en inhoud kon bevatten. Echter na dat theaterstuk - gebaseerd op een waar leven - is dat woord minder abstract geworden. Aangeraakt tot in het diepste van mijn cellen en een ver leden, lijden doet me beseffen wat de inhoud is van KANSarmoede. Eidenlijk, voor het eerst in mijn leven kon ik voorbij de muren kijken, zien en oprecht ervaren in welke wateren mensen zich bevinden en als het ware verdrinken in een familiesysteem waarvan ze de inprentingen nog van dragen, getatoeëerd op hun huid zodat ze het niet van zich af lijken te schudden.  Onterecht in situaties verwateren (komt in me op) als ki...

Ik zit aan tafel en verwonder me , de zon valt net binnen door het raam wat het licht ineens verlicht en warmer maakt! Hmm.. mijn lijf zucht vanzelf en de zon schijnt haar stralen nog stralender bij me binnen en op mijn gezicht! Hmm, ik fleur he-le-maal op!!  HMMmmm mijn schouders trekken zich vanzelf op, het voelt als een knuffel aan mijn hals, de klank van een diepe "hmm" klinkt en mijn voeten ttrappelen als vanzelf.. breeede glimlach als ik dit bewust typ. Diepe zucht "haaaa..".  Heerlijk toch? Als vanzelf reageert mijn lijf en verandert mijn energie! Hoppa, kedengg, ketchingg. Mijn lijf rekt zich uit met een bolle rug, mijn armen strekken zich, mijn handen ineen.. ik zucht.. Ik ont-span. haha  En zo gemakkelijk dus, allemaal haast on-bewust als ik er niet stil bij sta.  Ik las op de openbare community van Willemijn Trip een vraag over een geboorteverhaal wat me zo veel inzicht verschafte over het leven van een vriendin. Zij deelde enkele weken geleden mee waar ...

© Tania Maria Vanhoof 2013   Ik bevind me in een nieuwe omgeving, vorige donderdag had ik een speciale transmissie sessie (vergeet de naam) dat gericht was op het 'veld van synchroniciteit'. Bronenergie, mijn hoogste waarheid. Het was op eigen aanvraag omdat ik de wereld, zoals ze echt is, wil ontmoeten. Ik weet dat er meer is omdat ik er flarden van oppik zoals ik beschreef in mijn vorige blogpost . Ik vertoef me in een ander stuk, in één of ander leegte en kom ik in aanraking met persoonlijke (on)bewuste stukken die me aanraken en waar ik me doorheen mag bewegen. Ont-dekken wat er te ontdekken valt. In dat nieuwe stuk kwam ik vandaag (werkdag) mezelf serieus tegen en raakte verdriet aan wat te maken heeft met 'stabilliteit' en standvastigheid. Ik wil niet meer genegeerd worden. 'overruled' vuurtoren op een stevige basis In mijn vertwijfeling, kwetsbaarheid zag ik een vuurtoren voor me en voelde de stevige basis waarop hij 'staat'. Er staan. Gaan staan....

©Tania Maria Vanhoof 2009 Gisteren.. helemaal into my zenmodus, pure indalen en blissmoment van vormloosheid ervoer ik de meest genotvolle momenten en verlangens.. PUUR om het ervaren van die verlangens.. HEMELS! Ik proefde situaties, momentopnames in Italië. Met name door een boek dat ik ter hand genomen had, een boek van langgeleden dat me gelijk ook terugbracht in het moment van aanschaf toen ik het voor het eerst las.  En daar was ik, in de heerlijke warme, hete zon van gisteren.. in Italië met mijn blik over de velden, op een marktje, tussen de olijfbomen, in de keuken, in de auto op weg naar Montepulciano, bij de wijnboeren.. in kleine straatjes, op een leeg plein, in een café voor een cappucino.. en ik liet die zachte energie in mijn hele weidse ruimte binnenstromen.. ver-rijken Net nog besefte ik dat de Parmegianno dat ik gisterenmiddag kocht een ver-rijkende stretch was zoals de B&B in Drenthe. Verreikend (buiten mijn comfortzone). Een puur ontvangen van plezier eens i...

Er zijn zoveel nieuwe stukjes die me getoond worden omdat ik werkelijk ook met zoveel bezig ben, én nee, dit klopt niet. Dit zijn niet de woorden.. wat dan wel? Mijn lijf zucht diep, god dat kan toch deugd doen sè. :c) Ik ben op weg naar meer 'mezelf zijn' en dat is op zich een interessante rit! Eén van zacht landen, zacht aanvoelen dat wat ik samen met mijn moeder heb ervaren (in de buik) bij haar te laten als een zacht loslaten.. in alle eerbied (komt in me op). ©Tania Maria Vanhoof Sinds ik mezelf op een weekendje Drenthe trakteerde, wat op zich veel voeten in de aarde nodig had, ben ik in een heel andere energie terechtgekomen. Het is 22 jaar geleden dat ik mezelf oprecht een reisje 'kado' deed omdat ik het geld had, ook al voelde ik daarbij veel spanning. De reis héén en terug en het verblijf daar bracht me bij innerlijke parels en een gevoel van 'relaxen'. Ik had spontaan een fiets ter beschikking gekregen van de dame bij wie ik de maandag een themadag zou...

Dat het kwartjes regent, dat mijne frank meermaals valt,dat is zéker! En ik ben vervuld van dankbaarheid voor alle "Aha's" die me toevallen als vallende sterren in de hemel. Ineens worden dingen helder, ineens kan ik doorheen een waas zien, ineens ben ik bereid om mijn automatische breinreacties te laten vallen. Ineens en eigenlijk meer geleidelijk aan merk ik op dat ik een oprechte JA hebt om alles wat niet van mij is, te laten gaan.. Om alles wat mijn moeder in haar leven heeft ervaren bij haar te laten, die bereidwilligheid heb ik. En ik voel me ineens met beide voeten in een padock staan, op mij plek. Ver van een heel familiesysteem vandaan die vanalles van me vond en wilde.. En ik (als representant destijds) wist dat ik daar wilde staan, mijn plek en ik bleef staan zonder enige vorm van verzet. Zonder weerstand te hoeven bieden, zonder me te hoeven verzetten tegen, vechten tegen.. Nope. Ik voelde me daar staan. Punt. En ook al kwam er een fysieke beweging van buitena...

Vanmorgen heb ik de tijd genomen om een bos bramen op te ruimen. Met een paar goeie handschoenen en een snoeischaar en een grote ton (waar ik altijd mijn bramen insteek) was ik paraat. Het ging al een tijd door me heen om die zorgvuldig opgebouwde bos, volledig weg te snoeien. Ik had vorige week al enkele takken doorgeknipt en was er nu helemaal klaar voor om een doorgang te maken.    © Tania Maria Vanhoof harde landing eigenlijk is dit verbonden met het onverwachte snoeiwerk van mijn buurman die zijn bamboe erg kort terugsnoeide waardoor ineens veel licht binnenkwam, veel meer overzicht en ruimte op een plek dat ik koesterde. Pijn in het hart om met een harde landing terecht te komen op een plek waar de oorspronkelijke basis van weg is. Vergelijkend met mijn eigen geboorte, in de buik van mijn moeder, soortgelijk donker, vermoedelijk veilig om dan ineens met een harde landing, gedwongen, in het licht te komen. Naakt en kwetsbaar. als slaaf verkocht De plek waar ik aan de slag...

©Tania Maria Vanhoof Rechtsboven zie je een tekening van me gemaakt op 14 juli 2024 toen ik vanalles aan energieën gewaarwerd dewelke ik zoveel aandacht gaf dat ik me erdoor liet meeslepen: intriges, chaos, vernietiging. Het was intens, oncomfortabel én wat begon met mooie, synchrone, liefelijke lijnen eindigde in een gekrabbel van frustratie. Een zware energie kleefde eraan en ik bedacht me dat ik deze tekening beter eruit zou halen omdat alle voorgaande zulke andere energieën in zich dragen. Ik was bang dat deze energieën de andere tekeningen zouden 'besmeuren'. Tegelijk wist ik dat dat niet zou hoeven én dat ook deze tekening in de reeks hoorde, dit was wat ik gewaarwerd.  Je ziet nu, als het ware, de frustratie niet meer omdat het is opgevuld met diverse kleuren én andere vormen ontstaan door vlakjes (van kruisende lijnen) op te vullen. iets anders wordt zichtbaar wat er aldoor was en ik niet kon zien omdat ik enkel de zwaarte aandacht gaf. Door de energie van optimisme (zo...

Vaak, heel vaak vraag ik me af hoe ik de andere kant kan ont dekken. Hoe ik kan zien en ervaren wat er aldoor is, onzichtbaar of vaag als een herinnering. Alles wat ik zie, tril ik. Alles wat ik niet tril, niet. En toch is er de magie, zijn er de mirakels, de mogelijkheden en de mysteries die mijn leven zo gelovelijk bijzonder maken. Interessant, golvend op de stroom van synchroniciteit.  En het is aan mij om dat te durven kiezen, om die sfeer van 'dicht bij mezelf zijn' te durven zijn, los van angst, vertwijfeling en zeker weten dat de samenleving afstevend op een volledige automatisering waarbij één macht ons onder controle heeft. Ook al lijken alle berichtgevingen, artikels, foto's, woorden, tv programma's, krantenartikelen ons te wijzen in de richting van intriges, afgunst, verwijten, overmacht, ondergang zonder eigen zeggenschap. En ik mag zeggen dat die energie van angst, intens kan aanvoelen, me verloren en verstikt kan doen voelen. Bang om mezelf erin te verliez...

  ©Tania Maria Vanhoof