Sunday, January 20, 2019

*MOETEN: onrust in mezelf

Mm.. ik merk op dat er veel onrust in mezelf aanwezig is.
En als ik erop afstem voel ik dat ik van mezelf vanalles "moet".

Ik moet opstaan op een bepaald uur.
Ik moet naar een jaarlijkse dorpsbijeenkomst gaan.
Ik moet dat gaan zien.

Ik moet met zulk prachtig vriesweer naar buiten.
Want dat is goed voor mij. Wandelen & in de natuur zijn.
Ik moet dingen doen omdat het verwacht wordt.

En ik word er ni vrolijk van.
Ik jojo tussen moeten & mijn eigen goesting.

Ok, het is buiten prachtig weer. En ik wandel graag in de bossen.
En tegelijk zit ik ook lekker binnen zonder iets te hoeven. Zonder die dwang
die zegt wat ik moet doen.

Bijzonder want er is werkelijk niemand in de buurt die mij vertelt wat te doen.
Ik ben het zelf. En denk te weten wat anderen zouden zeggen. En vinden van mij.
Dus ja.. de enige waar ik wat tegen kan zeggen is mezelf.

BACK OFF!
en laat me.. 

ik wil gewoon hier zijn.
In stilte ook al is er buiten vanalles gaande.
Ook al zijn er talloze mensen die wel naar het event gaan.
Die wél naar buiten gaan & anderen ontmoeten.

Ik wil alleen naar de zon kijken, haar warmte voelen. De ijzel zien.
En verder niks speciaals. Lezen & online zaken bekijken & opzoeken.

Ik word onrustig van de gedachte overal aan te moeten voldoen.
Om ok te zijn.

Duss.. zeg ik tegen mezelf met mijn handen op mijn hart:

"Lieve Tania Maria,

er is niks waar gij aan hoeft te voldoen.
Er is niks wat ge moet doen.
Alles is ok. Gij zijt ok.

En als ge goesting hebt, trek dan uw schoenen aan
en ga den hof in. Zie de blauwe lucht doorheen de kale takken van de bomen.
Zie de boomstructuur. Voel de koude op je neus & wangen.

Zie de zon op de takken blinken, de ijzel op de bladranden. Adem eens diep in.
En leave it that way.

JustBe.

En de dag zal wel passeren. En alles wat je doet is ok. 
Ook al ben je zogenaamd ni bezig. Je bent wel bezig want je ademt. Je kijkt. Je voelt. En ervaart.
Der passeert vanalles door je lijf & geest. That's it for today.

Liefs TM"

Zucht..