I ask & it is given

  ©Tania Maria Vanhoof 2015   belichamen van een leven in flow.. Gisteren had ik een super sessie met Mariëlle Duijndam en ik maakte voor het eerst contact met een heel andere werkelijkheid van mezelf dat zooooo'n goei gevoel gaf! In het begin voelde het ook best spannend aan, een stretch, zeg maar én tegelijk wist ik dat het een mogelijkheid was! In vergelijking met een aantal jaar terug zou dat beslist een heel andere gewaarwording zijn geweest en zou ik mijn gebrek aan vertrouwen (in mijn eigenwaarde) voorrang geven.   Nu niet dus en hoe meer ik mezelf opende - als vanzelf - voor deze mogelijkheid, hoe krachtiger het verankerde! Hoe harder ik mezelf hoorde zeggen: "JAAA! Dat wil ik. Dat kies ik. Dat kan ik zijn." En later, nadat we hadden afgesloten voelde ik heel duidelijk aan dat ik voor niks minder nog zou kiezen!   Wat een kracht! Wat een potentie! Wat een heerlijke gewaarwording van die werkelijkheid dat he-le-maal mogelijk is.   En hoe héérlijk om nu a...

ik ben ontheemd, ont-trokken, betrokken, verslaan, beschimpt, verdreven, geraakt van ver.. verleden.. leed, teruggetrokken en tegelijk zooo boos verzettelijk, hatelijk, ontevreden, diep aangeraakt.. etc ©Tania Maria Vanhoof 2024 voorbij de muren.. afgelopenvrijdag avond zag ik een theatervoorstelling - monoloog - over kansarmoede . Nu is dat een woord waarvan ik nooit eerder de betekenis en inhoud kon bevatten. Echter na dat theaterstuk - gebaseerd op een waar leven - is dat woord minder abstract geworden. Aangeraakt tot in het diepste van mijn cellen en een ver leden, lijden doet me beseffen wat de inhoud is van KANSarmoede. Eidenlijk, voor het eerst in mijn leven kon ik voorbij de muren kijken, zien en oprecht ervaren in welke wateren mensen zich bevinden en als het ware verdrinken in een familiesysteem waarvan ze de inprentingen nog van dragen, getatoeëerd op hun huid zodat ze het niet van zich af lijken te schudden.  Onterecht in situaties verwateren (komt in me op) als ki...

Ik zit aan tafel en verwonder me , de zon valt net binnen door het raam wat het licht ineens verlicht en warmer maakt! Hmm.. mijn lijf zucht vanzelf en de zon schijnt haar stralen nog stralender bij me binnen en op mijn gezicht! Hmm, ik fleur he-le-maal op!!  HMMmmm mijn schouders trekken zich vanzelf op, het voelt als een knuffel aan mijn hals, de klank van een diepe "hmm" klinkt en mijn voeten ttrappelen als vanzelf.. breeede glimlach als ik dit bewust typ. Diepe zucht "haaaa..".  Heerlijk toch? Als vanzelf reageert mijn lijf en verandert mijn energie! Hoppa, kedengg, ketchingg. Mijn lijf rekt zich uit met een bolle rug, mijn armen strekken zich, mijn handen ineen.. ik zucht.. Ik ont-span. haha  En zo gemakkelijk dus, allemaal haast on-bewust als ik er niet stil bij sta.  Ik las op de openbare community van Willemijn Trip een vraag over een geboorteverhaal wat me zo veel inzicht verschafte over het leven van een vriendin. Zij deelde enkele weken geleden mee waar ...

de zon is op, hemelsbrede blauwe lucht, voor me staat een bord met 2 sneden brood met verse boter en choco! klanken klinken... en ik, ik geniet! ik daal meer en meer in. sinds de laatste energietransmissie sessie verschuiven dingen haast onzichtbaar. ineens is iets anders, ineens wil ik me louter richten op wat er is in plaats van hoe het komt dat het zo is, in plaats van me op het verleden te richten, op gesprekken, op wat beter had gekund van mij of anderen. om dan op te merken wat het me brengt als ik in gezelschap ben van anderen die er nog voor kiezen. dan haak ik er op in en besef ik (nadien) dat ik iets anders wilde kiezen. dat is groei. weten dat het anders kan en zo nu en dan het oude bekende pad opgaan. © Tania Maria Vanhoof 2005 ultieme expressie van mijn leven in flow meer en meer landen dus, indalen en werkelijk beseffen dat het leven in flow er al is. dat heb ik al gecreëerd voor mezelf en mag ik nog meer gewaarworden. terugkijkend op afgelopen tijd besef ik dat ik volop ...

©Tania Maria Vanhoof 2008 Ik zit op mijn terras en luister naar mezelf in een video dat ik spontaan opneem. Ik voel 'gefladder' aan mijn rechteroor waar ik mijn gsm hou. Ik verplaats mijn hand en zie zowaar een vlinder, één van een prachtig soort, vosoranje met donkerbruine en heel zachte, haast onzichtbare, lichte vlekjes en een blauwdonzig bonvenlijfje.. Ik wil erover delen, erover schrijven, over de magie van mijn bewustzijn!  Zodra de vlinder op mijn hand landt en ik dit type, blokkeert de pointer van mijn laoptop. Enigzins gefrustreerd, omdat ik geen foto kan maken met mijn laptop, valt me te binnen dat ik niks hoef te laten weten, te laten zien van wat er nu is. Ik hoef het te niet te bewijzen.. Waar wil ik mensen laten weten dat ik weet? Waar wil ik andere bewijzen dat ik besta? (komt in me op) weerspiegeling Dat is wat de vlinder me weerspiegelt: het moment dat ik een foto wil maken om de 'tovenaarij' te tonen, vliegt het weg. In een moment van afwezigheid van d...

©Tania Maria Vanhoof 2009 Gisteren.. helemaal into my zenmodus, pure indalen en blissmoment van vormloosheid ervoer ik de meest genotvolle momenten en verlangens.. PUUR om het ervaren van die verlangens.. HEMELS! Ik proefde situaties, momentopnames in Italië. Met name door een boek dat ik ter hand genomen had, een boek van langgeleden dat me gelijk ook terugbracht in het moment van aanschaf toen ik het voor het eerst las.  En daar was ik, in de heerlijke warme, hete zon van gisteren.. in Italië met mijn blik over de velden, op een marktje, tussen de olijfbomen, in de keuken, in de auto op weg naar Montepulciano, bij de wijnboeren.. in kleine straatjes, op een leeg plein, in een café voor een cappucino.. en ik liet die zachte energie in mijn hele weidse ruimte binnenstromen.. ver-rijken Net nog besefte ik dat de Parmegianno dat ik gisterenmiddag kocht een ver-rijkende stretch was zoals de B&B in Drenthe. Verreikend (buiten mijn comfortzone). Een puur ontvangen van plezier eens i...

Er zijn zoveel nieuwe stukjes die me getoond worden omdat ik werkelijk ook met zoveel bezig ben, én nee, dit klopt niet. Dit zijn niet de woorden.. wat dan wel? Mijn lijf zucht diep, god dat kan toch deugd doen sè. :c) Ik ben op weg naar meer 'mezelf zijn' en dat is op zich een interessante rit! Eén van zacht landen, zacht aanvoelen dat wat ik samen met mijn moeder heb ervaren (in de buik) bij haar te laten als een zacht loslaten.. in alle eerbied (komt in me op). ©Tania Maria Vanhoof Sinds ik mezelf op een weekendje Drenthe trakteerde, wat op zich veel voeten in de aarde nodig had, ben ik in een heel andere energie terechtgekomen. Het is 22 jaar geleden dat ik mezelf oprecht een reisje 'kado' deed omdat ik het geld had, ook al voelde ik daarbij veel spanning. De reis héén en terug en het verblijf daar bracht me bij innerlijke parels en een gevoel van 'relaxen'. Ik had spontaan een fiets ter beschikking gekregen van de dame bij wie ik de maandag een themadag zou...

Vanmorgen heb ik de tijd genomen om een bos bramen op te ruimen. Met een paar goeie handschoenen en een snoeischaar en een grote ton (waar ik altijd mijn bramen insteek) was ik paraat. Het ging al een tijd door me heen om die zorgvuldig opgebouwde bos, volledig weg te snoeien. Ik had vorige week al enkele takken doorgeknipt en was er nu helemaal klaar voor om een doorgang te maken.    © Tania Maria Vanhoof harde landing eigenlijk is dit verbonden met het onverwachte snoeiwerk van mijn buurman die zijn bamboe erg kort terugsnoeide waardoor ineens veel licht binnenkwam, veel meer overzicht en ruimte op een plek dat ik koesterde. Pijn in het hart om met een harde landing terecht te komen op een plek waar de oorspronkelijke basis van weg is. Vergelijkend met mijn eigen geboorte, in de buik van mijn moeder, soortgelijk donker, vermoedelijk veilig om dan ineens met een harde landing, gedwongen, in het licht te komen. Naakt en kwetsbaar. als slaaf verkocht De plek waar ik aan de slag...

©Tania Maria Vanhoof Rechtsboven zie je een tekening van me gemaakt op 14 juli 2024 toen ik vanalles aan energieën gewaarwerd dewelke ik zoveel aandacht gaf dat ik me erdoor liet meeslepen: intriges, chaos, vernietiging. Het was intens, oncomfortabel én wat begon met mooie, synchrone, liefelijke lijnen eindigde in een gekrabbel van frustratie. Een zware energie kleefde eraan en ik bedacht me dat ik deze tekening beter eruit zou halen omdat alle voorgaande zulke andere energieën in zich dragen. Ik was bang dat deze energieën de andere tekeningen zouden 'besmeuren'. Tegelijk wist ik dat dat niet zou hoeven én dat ook deze tekening in de reeks hoorde, dit was wat ik gewaarwerd.  Je ziet nu, als het ware, de frustratie niet meer omdat het is opgevuld met diverse kleuren én andere vormen ontstaan door vlakjes (van kruisende lijnen) op te vullen. iets anders wordt zichtbaar wat er aldoor was en ik niet kon zien omdat ik enkel de zwaarte aandacht gaf. Door de energie van optimisme (zo...

Vaak, heel vaak vraag ik me af hoe ik de andere kant kan ont dekken. Hoe ik kan zien en ervaren wat er aldoor is, onzichtbaar of vaag als een herinnering. Alles wat ik zie, tril ik. Alles wat ik niet tril, niet. En toch is er de magie, zijn er de mirakels, de mogelijkheden en de mysteries die mijn leven zo gelovelijk bijzonder maken. Interessant, golvend op de stroom van synchroniciteit.  En het is aan mij om dat te durven kiezen, om die sfeer van 'dicht bij mezelf zijn' te durven zijn, los van angst, vertwijfeling en zeker weten dat de samenleving afstevend op een volledige automatisering waarbij één macht ons onder controle heeft. Ook al lijken alle berichtgevingen, artikels, foto's, woorden, tv programma's, krantenartikelen ons te wijzen in de richting van intriges, afgunst, verwijten, overmacht, ondergang zonder eigen zeggenschap. En ik mag zeggen dat die energie van angst, intens kan aanvoelen, me verloren en verstikt kan doen voelen. Bang om mezelf erin te verliez...

  ©Tania Maria Vanhoof

Ik ben onderuit gegaan, liet me laten aanraken door gedachten, gevoelens en emotes van anderen die niet één-op-één zijn uitgesproken. Hier en daar met een kwinkslag, met een grapje of gewoon luidop me toeroepend! Ik merkte de opeenstapeling op en merkte op dat het iets met me deed, ik werd vanbinnen aangeraakt en koos voor de vertwijfeling en trok nog meer vertwijfeling aan. Ik sloeg het gade wat het met me deed en hoe - erop terugkijkend - de situaties als vanzelf zich opstapelden. Om vandaag me zoo onstabiel te voelen dat de tranen heel dichtbij waren en mezelf, op deze wijze, niet durfde tonen. Ik merk frustratie op, mensen vonden dit van me, vonden dat van me en richten het niet direct tot mij ook al zaten we aan dezelfde tafel. En dat, net dat sneed en ik hoorde mezelf op een gegeven moment zeggen dat ik het niet leuk vond en hield mijn tranen binnen.  Ik voelde me buiten spel gezet, opzij. 'Ga daar maar staan', zoiets van in de hoek staan omdat ik niet voldeed aan...

© Tania Maria Vanhoof Er zijn 2 kanten aan een zaak, aan een situatie, een gebeurtenis.. iets wat plaatsvindt in mijn leven. Twee manieren om te kiezen: 1) het te aanschouwen voor wat het is én door te kiezen wat beter aanvoelt.. 2) het als lastig te ervaren, iets van te vinden, mezelf omlaag te trekken, te kiezen voor opstropping, vernedering van mijn zijn, opblazen van het gevoel, me verzetten en daarmee, wat ik niet wil ervaren, juist versterken. Hoe meer gebeurtenissen ik op z'n beloop laat, hoe soepeler mijn leven zich ont-vouwt Gisteren was het opvallend hoe subtiel ik de energie kreeg aangereikt dat ik kan kiezen voor erkenning en doorgaan. Het willen voelen van wat zich aandient en erbij stilstaan. Oké, wat is er nu in dit moment? Alles gewaarworden, naartoe ademen, willen (door)voelen, erkennen, aanspreken, het zien, benoemen wat ik ervaar.. die ruimte en bewustzijn zijn. Om, ook al voelt iets oncomfortabel aan, toch te kiezen voor wat fijner aanvoelt én daardoor als vanz...

Ik doorzie meer en meer de hints van het leven om erop te vertouwen, om me over te geven aan het simpele spel van flow en genieten en de daarbij horende belemmeringen die me zijn meegegeven. Ik ben al vaker in deze regio geweest, om het zo te zeggen, dat ik het nut inzie van me over te geven aan een groter geheel. Om alles wat er op mijn pad komt te zien als een oplossing ergens voor, een herhalend patroon dat me spiegelt waar ik me (nog) door laat leiden. Dat me van mijn essentie brengt én me ook meer tot mezelf brengt. Het is aan mij om het verschil te ervaren.  Ik kijk op mijn koer, als ik dit typ en dat herinnert me een situatie met die koer dat compleet anders uitvalt dan gedacht. Ik kan er 2 richtingen mee uit: a) onderuit gaan, een slachtoffer voelen van de situatie, met de vinger wijzen naar een dader; b) mezelf afvragen wat het geschenk hierin is, welk geluk bij een ongeluk het kan zijn.. Wat ik graag wil kiezen, is om de controle over de mogelijke uitkomst los te laten. W...

In de voorbije maanden heeft er zich een bijzondere transformatie voorgedaan. Zoals ik het ook benoemde, zat ik in een Transitie periode. Ik bleef niet stilstaan, ik groeide geleidelijk aan. Mijn inzicht in mijn eigen waardeoordeel heeft me veel gebracht. Meer en meer word ik me ervan bewust wat "The Gift of Me" is. Hoe waardevol ik ben voor zovelen. Zonder er eigenlijk iets voor te hoeven doen. By JustBeing Me. En dat is waar ik voor sta. Mezelf te mogen zijn - kunnen zijn - verantwoordelijkheid opnemen voor mijn keuzes - inzicht hebben in mijn keuzes & mogelijkheden. Man man.. zoveel is veranderd. Knopen doorgehakt! Being Different. Mezelf toestaan om te zijn wie ik eigenlijk ben. Anders. En zoveel meer.. enfin.. Commitment aan het Leven. In plaats van te overleven heel de tijd, met de daarbij horende conclusies. Die me jaren vasthielden aan beperking & tekort. Enfin.. deze blog, website, mijn stek op het internet is opnieuw aan verandering toe. Hoe fi...

Ik weet eigenlijk niet eerst waar te beginnen omdat er zovéél plaatsvindt & heeft plaatsgevonden in zéér korte tijd. Momenten van intens doodgaan hebben plaats gemaakt voor een intense levenslust.. Het kwam ineens langs. En duurt al enige dagen. Meer en meer ben ik bewust hoe ik me lijfelijk gedraag in situaties. Kom ik erachter hoe ik de dingen als 'onveilig' interpreteer & aanvoel. Dat is zékers in gang gezet sinds de introductietraining van LiefdesBang ! Zo bijzonder, wat een prachtige sleutel heb ik hier in handen gekregen! De sleutel.. ineens is het duidelijk: Ik bén de sleutel. Openheid. Delen wat er te delen valt. Omdat het als the next logical step is to take. Momenten van intense liefde & verbinding, stroming & levenslust! Hemels, prachtig, aangenaam, pulserend, intens, thuis-zijn.. Herkenning. Vakantiegevoel. Ook's. Gedeelde verlangens, passies.. Samen op stap naar Antwerpen, trakteren hier & daar. De Slegte in, het Rubenshuis in.. Op av...