I ask & it is given

Erkenning van mijn grenzen opent de poort naar echte aanwezigheid Afgelopen 3 maanden werkte ik als winkelmedewerker bij ALDI, het was een keuze vanuit zelfbehoud, één van het dringende soort. Ik kwam op een keer, na de verkenning van mogelijke werkplaatsen, voorbij Aldi en werd als het ware ‘binnengeroepen’ van het één kwam het ander en een maand later startte ik op. De opleiding overweldigde me, ik kwam mezelf tegen zoals nooit tevoren. Zo ook in het filiaal zelf voelde ik me uitgedaagd en kwam ik als reflex in mijn overlevingsstrategieën terecht. Het was een intense tijd waarin ik mijn zorgvuldig opgebouwd zelfbewustzijn vermogen in één klap ‘verloor’. Ik zocht naar mijn bekende tools Ging te rade bij diverse informatiebronnen om uiteindelijk bij de dokter te belanden voor een licht temperend middel voor paniekmomenten, drie dagen later kreeg ik mijn ontslag. Een, voor mij, onvoorziene klap, ik was verbijsterd. Tegelijk ging het niet goed met mij, ik was vaak gespannen ook tijdens...

Tussen aanwezig en afwezig ontdek ik dat elke verstoring een spiegel is, en dat echte verandering begint wanneer ik kies om bewust mijn eigen weg te gaan. Spiegelingen, Mijn gsm is vaak snel ‘leeg’ nadat ik het heb opgeladen. De batterij is ook snel opgeladen om daarna snel weer ‘op’ te zijn. Mijn laptop geeft aan dat er volledig wifi bereik is én ik kan niet op het internet, dit op verschillende locaties. Ja, ik maak me er druk om en ga mee in het verhaal dat er een probleem is, dat het net ongepast is, dat ik net snel iets wil versturen etc. En toch, is daar het zelfbesef dat apparaten me ook iets spiegelen, daar heb ik al ervaring mee. Vanaf het moment dat ik het erken, verandert de zaak. Mijn staat van zijn, is ook anders. Ik kan me ineens ‘zenuwachtig’ ervaren, twijfelend wisselend, van het ene moment op het andere. In principe, ben ik ineens afwezig. Ik weet dat ik veel oppik en dat ik me daar in laat meeleiden en mijn gedrag laat door veranderen. Ik ga mee in de inentsiteit erva...

© Tania Maria Vanhoof - Orakel Collage 2024 - Eenheid Ik speel en experimenteer met de creatie als 'menszijn' als met de creator als 'goddelijk bewustzijn'. Op de eerste rij in het Quantum Collectief van Mariëlle Duijndam word ik me gewaar, zie ik en hoor ik hoe anders het leven is/kan zijn mits bewust afstand te nemen van het oude bewustzijn. Waar afgescheidenheid numero 1 is en waaraan alles wordt opgehangen en afgemeten.Terwijl het in wezen zo simpel is om daaraan voorbij te kiezen, durf ik het niet los te laten.  WETEN IS EEN DING, BELICHAMEN EEN ANDER Dankzij Mariëlle's weg en bewandelingen van dat nieuwe bewustzijnsveld, proef ik iets anders. Haar experimenten en keuzes om bij zichzelf te blijven, om niemand iets te hoeven voorzien tenzijn vanuit inspiratie is een heerlijke voedingsbron. Mijn huidige samenwerking (werk) laat me haarfijn zien waar ik nog vasthoud aan het oude bewustzijn, de illusie van reactie en gevolg alsof de buitenwereld mij iets 'aando...

Nog eens ervaar ik een shift in mijn gewaarzijn, hoor ik zaken die ik eerder niet hoorde of kon horen omdat het buitenb mijn bereik lag. Ik blijf het inspirerend vinden en vervullend hoe het dieper afdalen in mijn bewust-zijn me meer van het Leven - met een hoofdletter - brengt. Hoe meer ik belichaamd kan gewaarworden wat verschillende vibraties/frequenties teweegbrengen als ik bereid ben om ze te kiezen. De afgelopen maanden ging ik diep, kwam ik mezelf en oude aspecten (overlevingstrategieën) behoorlijk tegen. Mijn lichaam ondersteunde me waar mogelijk. En met de omwenteling van 2025 naar 2026 ontmoette ik een kracht in mezelf waarin ik "bereid ben" om daadwerkelijk te kiezen voor wat beter voelt ondanks mogelijks rode auto's die mijn breinen aanraken. Het vergt opnieuw bewust zijn en durven communiceren voorbij aan angst, schuld en schaamte.  Om dan uiteindelijk de ware toedracht van het leven te mogen ontmoeten.. En jij? Waar bevind jij je op jouw pad naar meer begrip...

© Tania Maria Vanhoof 2007 Gisteren had ik de meest, zachte werkervaring tot nu toe, de dag ervoor maakte ik de keuze om alles te voelen wat er te voelen was en gaf er woorden aan die spontaan in me opkwamen..  Wat als het niet ... zou zijn? Laag na laag veranderde de lading en merkte een zachte zachtheid in me op, een ruimte dat beschikbaar werd. De vraag transformeerde zichzelf van nature in mogelijkheden. Wat als het ... is? Verbazingwekkend hoe 'anders' de energie aanvoelde, het bracht meer bewustzijn in de identificatie van energie.Wat aanvoelde als beklemmend werd van nature een uitnodiging tot ontvangen. Doorheen de dag speelde ik met deze mogelijkheid, van daaruit stemde ik me af op een andere uitkomst op mijn werk. Mogelijkheden boden zich spontaan aan om meer rust en overzicht te creëren. Wat als het niet belangrijk is? Hoe wordt het nog leuker dan dit? Gisteren bij aankomst op werk gaf ik mezelf ruimte om vooraf te kijken hoe alles erbij lag en stond, wat me informa...

© 2007 Tania Maria Vanhoof Bewustzijn 2.0 geeft me exact wat ik aan frequenties uitzend. Bewustzijn 1.0 vindt er vanalles van en gaat ermee in afstemming of in reactie. Wat opnieuw voor aanpassingen zorgt in mijn buitenwereld. Het thema wat me nu duidelijk is, is er één dat ik al lang met me meedraag om het zo te benoemen. Ik ga ermee in afstemming én trek alles aan wat dat bevestigt of ga ermee in reactie en zie ook dat in mijn buitenwereld. Ik dim en neig mezelf terug te trekken. Ik maak me zorgen en belast mezelf ermee. Ik vind de omgeving (weerspiegeling) te overweldigend... Wat zend ik uit? Wat ontvang ik, krijg ik terug? Ga ik in reactie? Welke inprenting leef ik nog, dat als ik dat niet meer zou leven, een hele andere uitkomst zou bieden? Wat is er nu voor mij mogelijk dat ik nooit eerder voor mogelijk hield? Ben ik bereid om de meester -  de creator te zijn in mijn eigen veld? Wat als ik er werkelijk toe doe? Wat als ik nooit of te nimmer traag ben? Wat als mijn tempo uitzo...

die ruimte die me terugtrekt en tegenhoudt, me afleidt van dat wat ik eigenlijk best wel leuk, aangenaam en mooi vind. En dus ontmoet ik de volle fanfare die door mijn gang dendert met volle overtuiging dat ze aan het juiste adres zijn. Als het aan mij ligt, zeg ik van niet. Laat die toeters en bellen maar buiten aan mijn huis  - aka brein - voorbij gaan. Al die herrie, brengt me uit mijn ionnerlijke staat vanz ijn. Chaos, mensen die door elkaar praten, collega's die me zeggen wat te doen en ik.. Ik sluit me af door alles overweldigend te vinden. Ik onthoud niet meer wat er gezegd wordt. Ik vind vanalles van mijn omgeving wat zich DIRECT zich vertaalt in een opbouwend momentum dat EXACT de energie laat zien die ik kies. Ook al lijkt het me allemaal te 'overkomen', 'lijk' ik te verdrinken in een zwarte zee van inkt en oordeel van niet goed genoeg te zijn. NIET snel genoeg. Een thema uit mijn leven aka Bewustzijn 1.0 Als kind al te traag, kon niet mee, leren was moeil...