Wednesday, September 12, 2018

*GODDELIJKE PERFECTIE: ik hoef nergens iets van te vinden





Onderweg zonder agenda
Zo heerlijk om op weg te zijn & alle tijd van de wereld te hebben om op mijn bestemming aan te komen. En hoe heerlijk om dan op mijn ritme naar het station te stappen. Om dan in de rij te staan voor het opladen van mijn ov-kaart. Om in een impuls mijn regenbroek uit te trekken zonder zorgen of ik tijd heb om de trein in te stappen. Om de trein te zien aankomen en op tijd in te stappen.
Om op een stoel te gaan zitten & deze in te ruilen voor een andere bij de eerstvolgende stop. Om dan te merken hoe mijn vorig stoel, plek biedt aan iemand anders. Om te voelen hoe fijn het is op de nieuwe plek zonder iemand naast me.

Hoe fijn is dat sèg!
Zoveel ruimte vrij te hebben! Om een inspiratiemail te lezen van een kennis om te lezen hoe alles in goddelijke perfectie is. Hoe ontspannend het aanvoelt te weten dat ik nergens iets van hoef te vinden. Hoe fijn het is om dit daadwerkelijk te ondervinden. Om op het ritme van mijn flow te bewegen. En alles in het moment waar te nemen. Vrij. In het moment, aanwezig.

Aanwezig in het moment
Om op goed gevoel naar de ah te gaan op Utrecht Centraal. Om op mijn ritme het volgende perron te vinden. Om dan te zien dat de trein al klaarstaat. Om te merken dat ik kei veel ruimte heb waar ik mijn favoriete muziek kan afspelen. Geen kat in de buurt! Om dan te merken dat de trein in vertraging is te midden van weilanden & groen. Om te merken dat het me ni deert.

Om te merken dat de volgende trein al klaarstaat en ik alle tijd van de wereld heb om die te halen. Om in Tilburg wat rond te lopen. Om ergens te vragen of ik naar het toilet mag. Om uiteindelijk droog te zitten wachten op de bus in het station. Om een excell sheet verder af te werken. Om op gepaste tijd een aanwijzing te krijgen van mijn lijf die aangeeft dat het tijd is om naar de bus te gaan. Om op enkele seconden na de bus te zien naderen & als eerste in te stappen.

Zo dus.. om in mijn flow te stromen

Tuesday, August 14, 2018

* WHAT ABOUT US? *



I remember when I lost my mind


I remember when,
I remember, I remember when I lost my mind
There was something so pleasant about that place
Even your emotions have an echo in so much space
And when you're out there without care
Yeah I was out of touch
But it wasn't because I didn't know enough
I just knew too much

Does that make me Crazy
Does that make me Crazy
Does that make me Crazy
Possibly

And I hope that you are having the time of your life
But think twice, that's my only advice
Come on now
Who do you, who do you, who do you
Who do you think you are
Ha ha ha bless your soul
You really think you're in control

I think you're Crazy
I think you're Crazy
I think you're Crazy
Just like me

My heroes had the heart to lose their lives out on the limb
All I remember is thinking I want to be like them
Ever since I was little, ever since I was little
It looked like fun
And it's no coincidence I've come
And I can die when I'm done

But maybe I'm Crazy
Maybe you're Crazy
Maybe we're Crazy

Probably



Sunday, July 29, 2018

* DEPRESSIE/BURN-OUT : WAT GEEFT MIJ (GEEN) ENERGIE? *

Wat past bij mij & wat niet?
Daar gaat mijn transitie over. Mijn depressie/burn-out is the next logical step. Omdat ik zo nog meer - met mijn neus op de feiten - ervaar wat mij energie geeft & wat niet.

Het is een kans om het anders te zien
Daar waar ik makkelijk mezelf zie als 'falen'. Onvoldoende zelfzorg toepas. Kan ik tegelijkertijd zien dat het eigenlijk een waar kado is. Eén van dien aard om mij een helpende hand toe te steken. En het is aan mij om die hand aan te nemen. Om de kracht ervan toe te laten & te voelen.
Moge het dan in een andere vorm zijn dan oorspronkelijk gewenst. Toch is deze periode the place-to-be voor mij. Om nog meer JustBeing Me te zijn & worden.

Zo heb ik de afgelopen dagen gevoeld wat mij voed
Donderdagavond zat ik op een bank aan de bushalte in Tilburg. De bus had serieuze vertraging. En het was super warm! Ik voelde me ongemakkelijk & had super dorst. Ik had geen drinken meer, die vertraging had ik niet ingecalculeerd.
Terwijl ik daar zat raakte ik aan de praat met de dame naast mij. Ik vertelde haar over mijn trip die langer duurde & over mijn mijn dorst.
Reikte ze me spontaan een mandarinneke aan! Mmm.. mmm.. nog nooit heeft er één zo héérlijk gesmaakt! Ze schilde ze een groene appel waarvan ik nog 2 stukken bovenop kreeg.

AWEL beste mensen, die geste. Spontaan. Oprecht gedeeld.

Daar stroom ik van!

Vrijdagmiddag was ik in den Aldi in Kasterlee op zoek naar druivensuiker om mezelf een oppepper te geven. Ik was flauw van de warmte, kon er ni tegen. En had een energiedrank genomen & mocht van een verkoopster dat gelijk opdrinken.

AWEL zo spontaan, die geste.  Zo zorgzaam!

Daar stroom ik van!

En dan diene meneer in dezelfde Aldi die mij voorliet gaan omdat zijn kar volzat & ik slechts één (leeg) blikje had.

AWEL zo spontaan, die geste. Aandacht!

Daar stroom ik van!

En een vriendin die ik al lang ni gezien had, stond in de Carrefour in Turnhout ineens voor mijn neus. Om dan een fijn gesprek te hebben met haar & haar kids.

AWEL, die moeite doen. Bewust!

Daar stroom ik van!

Tevens kom ik er ook achter wat mijn energie doet zakken
Vandaag gebruikte ik een reinigende handgel. Direct voelde ik aan mijn vingers dat het niet snor zat. En prompt ervoer ik een pijn in mijn nek ter hoogte van mijn schedel. Toen ik bewust de link legde, waste ik direct mijn handen en smeerde ze in met een fijne geur. De pijn verdween.

AWEL, hoe bijzonder dat mijn lijf direct aangeeft wat niet ok is.

Die transitie waar ik in zit, leid mij naar de weg van zelfliefde: 
" (..) Het is belangrijk om voor jezelf nu uit te maken wat je een goed gevoel geeft en wat bij jou past en wat niet. Wanneer je leert terug dichter bij jezelf te gaan leven, zal dat automatisch zijn impact hebben om relaties. Handelen vanuit liefde naar jouzelf. En als ik leer om dichter bij jezelf te gaan leven, zal dat automatisch zijn impact hebben op relaties. Relaties zullen veel meer aanvullend & voedend worden.

Lees ik in post over de bloedmaan op 27/7 in de nieuwsbrief van Isabelle Lambrecht.

Enzo dus.. leer ik mijn eigen handleiding nog meer kennen. En blijft het een kwestie van aanvaarden. Blijven voelen wat beter voelt in het moment.

Thursday, July 26, 2018

*OP WEG NAAR.. VERBINDEN. EEN JOB*




Sometimes they arrive, sometimes they're gone..

Ideeën komen en gaan de laatste tijd. Voor mezelf is er veel voelbaar. En ik tracht het in woorden te omschrijven. Mezelf uit te drukken.

Verbinding

Ik wil heel graag op een plek terechtkomen waar Samen de hoofdrol speelt. Samen in verbinding iets concreets realiseren omdat ieders neus dezelfde richting uitwijst. Omdat er samenhorigheid is. De drive om iets te betekenen. De drive om iedereen op waarde te schatten, er oog voor te hebben.

Hoe fijn zou het zijn om in een vzw, organisatie of bij de overheid terecht te komen?
Die uitstraalt wat er binnenin (verborgen) zit aan Synergie. Oprechte dankbaarheid toont voor ieders aanwezigheid & talenten. Die Levenservaring voorop stelt. Het verlangen deelt om samen een plek te creëren vanuit (h)erkenning. Het weten dat we allen creators zijn, op weg naar een andere realiteit.

Een betaalde job, op korte termijn
Hoe fijn zou dat zijn in mijn periode van transitie? Zodat ik mensen kan bedanken voor hun geleverde diensten in de vorm zoals zij dat wensen: euro's. Zodat ik zelf mijn plek vind in het (betalende) systeem. Op deze wijze een gevoel van basisveiligheid creëer.

Een netwerk van mensen die elkaars 'back' hebben

Mensen, buren met elkaar in contact brengen. Zodat hun Levensenergie wordt aanraakt. Zodat in welke kwetsbare situatie ook de eigen veerkracht, levenslust & plezier wordt aangeraakt. Zodat hun vonk, de sprankel, dat vlammetje zuurstof krijgt.. Dat ieders verlangen adem krijgt om te leven. Dat een flow op gang komt boordevol creatieve impulsen, gedeeld met elkaar. Openhartigheid leidt tot Levendigheid. Verbinden: een betrokken, persoonlijk netwerk.

Aliveness, connection, joy

Een plek waar wij mensen op adem komen, ons veilig voelen & gezien. Om van daaruit op te richten. Ondersteund. Om te voelen wat voor rijkdom we in ons dragen. Waar we ook vandaan komen.

Omdat Levenskracht altijd een weg vindt, omdat wij der voor elkaar zijn. Omdat wij van nature zulke mooie talenten hebben die willen creëren! Die vermenigvuldigd willen worden. Uitgesproken & getoond. Liefde komt altijd boven. Elke ontmoeting heeft iets waardevols in zich voor alle betrokkenen. Door contact leren we.

Vervulling

Ik krijg energie van zo'n samenwerking omdat het mijn natuur is. Omdat connectie, creativiteit, liefde, openhartigheid, spontaniteit, open ogen, open hart.. energie geven. Doet Leven. 


"The ultimate source of happiness is not money and power, but warm-heartedness"
Dit is een quote van de Dalai Lama die perfect omschrijft hoe ik het ervaar: een gevoel van vervulling, waarin spontaan een super brede glimlach op mijn gezicht verschijnt. Mijn hart opspringt in die momenten van contact & intens genieten. De kleine dingen, de details die het grotere geheel maken. Onbetaalbaar in centen: geluk. 

Iedereen evenwaardig

Omdat mensen die door de mazen van het net vallen, evenwaardig zijn. Iedereen het recht heeft op een leven waarin ze zich veilig voelen. Rijk voelen. Vervult. Het gevoel hebben dat ze gezien & gehoord zijn. Zich waardevol voelen. In verbinding. Ondersteund. In leven!
Ongeacht welke situatie, er is altijd hoop op beter. In elk nu moment, gedeelde aandacht, gewoonweg zijn, voor de ander.

Daarom.. wil ik mensen vinden met hun neus in dezelfde richting als de mijne
Zodat ik mijn opgedane Levenservaring kan delen op het gebied van: 
. geldtekort 
. schuld & schaamte 
. depressie 
. burn-out 
. afstemmen op wat beter voelt 
. creatiekracht 
. verbinding maken 
. openhartigheid
. de drive om de ander te zien
. verbindend communiceren
. gevoel vormgeven d.m.v. woord&beeld
. geven & delen van mijn talenten
.. 

Waar ik zelf aangeraakt & gestimuleerd word om verder te groeien & te delen wat de natuur ons voorziet: Liefde, aandacht, ruimte om te ademen.

Monday, July 16, 2018

*MIJN LEVEN ZOALS HET IS*

Euh.. de woorden komen niet
Eerder vandaag was de impuls daar om te schrijven, na lange tijd. En toen kwam er een andere impuls langs.. en nog één en .. Nu wilde ik dus dat blog schrijven & is de impuls van het moment weg.

Mijn leven zoals het is..
Anders dan voorheen, kan ik je wel zeggen. Dat dolgedraaide vijs gevoel heeft een label ontvangen: burn-out. Alle gevoelde emoties, situaties.. zijn symptomen van deze transitie. Want zo is het wel, een transitie.

Het oude is aan het vervagen
En ik heb daar moeite mee. "Pioneer, mehoela" schreef ik de laatste keer. Ja, wat voor een pad was me dat, tot hiertoe. Uiteindelijk teveel hooi op mijn vork. Nu ik terugkijk, zie ik de overspannenheid & mijn snel afwisselende impulsen als het logische gevolg van ver over mijn grenzen te gaan.

Wat nu?
Daar bevind ik me nu. En er speelt vanalles. Door elkaar. En rust vinden in mezelf is de sleutel.

zo dus..