Tussen aanwezig en afwezig

Tussen aanwezig en afwezig ontdek ik dat elke verstoring een spiegel is, en dat echte verandering begint wanneer ik kies om bewust mijn eigen weg te gaan.

Spiegelingen,

Mijn gsm is vaak snel ‘leeg’ nadat ik het heb opgeladen. De batterij is ook snel opgeladen om daarna snel weer ‘op’ te zijn. Mijn laptop geeft aan dat er volledig wifi bereik is én ik kan niet op het internet, dit op verschillende locaties. Ja, ik maak me er druk om en ga mee in het verhaal dat er een probleem is, dat het net ongepast is, dat ik net snel iets wil versturen etc. En toch, is daar het zelfbesef dat apparaten me ook iets spiegelen, daar heb ik al ervaring mee. Vanaf het moment dat ik het erken, verandert de zaak.

Mijn staat van zijn, is ook anders.

Ik kan me ineens ‘zenuwachtig’ ervaren, twijfelend wisselend, van het ene moment op het andere. In principe, ben ik ineens afwezig. Ik weet dat ik veel oppik en dat ik me daar in laat meeleiden en mijn gedrag laat door veranderen. Ik ga mee in de inentsiteit ervan waardoor mijn zelfbewustzijn, lichaamsbewustzijn en logica afwezig is.

Ik zucht..

Ik sta voor een nieuwe cyclus, merk ik op, waarin het oude bekende losgelaten wordt en het onbekende zich al aandient. Er is verandering op komst of in bevind me al in de overgang en ik mag doorzetten, doorpakken, doorkiezen want keuze creëert bewustzijn. Elke keuze geeft nieuwe informatie, ervaringen, spiegelingen, inzichten, een blik op iets anders. Hm, mijn lichaam zucht weer.. diepe adem vanzelf..
 
“Ik mag opstaan”, komt in me op.

“Voorbij aan elke locatie die ik eerder koos voor mezelf.
Om mezelf écht in de ogen te kijken, voorbij aan verbeeldingen.
Om langzaam me op te richten..
Broodkruimels te volgen op weg naar iets nieuws
Iets spannends.”

Durf ik het aan?

Durf ik het aan om het oude aan de kant te zetten én me zelf de ruimte te geven om écht aan wezig te zijn?
Om in die aanwezige momenten écht aan te voelen wat zich aandient, welke keuze gemaakt mag worden. Waar ik heen mag gaan, wie ik aan mag spreken etc

Om mijn voeten te volgen in plaats van mijn denken.

Voorbij aan, het met de paplepel ingeschonken, manier van zijn.
“Want daar, daar ligt de schat” komt in me op.

Hm, diepe.. zucht.

Wat, wat als ik me daaraan overgeef?

-
i.s.m. Lumina AI