I ask & it is given

Ik wil dit even delen al is het in eerste instantie voor mezelf. Wat ik vandaag gedaan heb: deze morgend vroeg liep mijn wekker af op 08u08, dacht ik. Hij stond vroeger bleek én op exact 08u08 keek ik op mijn gsm. Om 09u had ik een afspraak. Een fijne ontmoeting met lekker kop thee en verhalen. Kadootje om te delen, vanuit mijn hart: Inzichtkaartjes van eigen ontwerp. Daarna reed ik op gevoel naar het militair domein in Kapellen. Aangezien ik op sandalen liep, deed ik ze uit. Ik liep op blote voeten en heb elk takje, denappel, wortel, modder, steen(tje), rail, houtblok, bosgras, zand, dennennaalden, bladeren, gras, water.. gevoeld! Om 10u30 zat ik in de zon aan een mooie Berk. Hoorde ik allerlei vogels en een vliegtuig, het gezoem van insecten en voelde ik mieren en spinnetjes over mij heen lopen. De zon scheen sterk. Ik heb er een video opgenomen en naar een opname geluisterd.. Heerlijk in de warme zon tussen Berk & Naaldboom! Tot ik voelde dat het tijd was o...

De laatste week ben ik thuis bij mijn moeder. Ik geniet van mijn tijd hier, de quality time en vooral ook van de tijd in den hof. Ik zit zo graag bezig in de hof. Wieden, snoeien, harken, opruimen proper zetten. Vooral met zo'n mooi weer! Enfin.. De ganzen (4) lopen vrij rond en de kippen ook. Zo kwetteren de ganzen erop los vooral als de ene van hare nest komt. Mooi om ze gade te slaan. Enfin.. komt een vrouwtje zo op het pad achteraan den hof, waar ik sta te harken ofzo. Ze kwettert en ik vraag zo uit gewoonte wat er is: "Ja vertel het is, wat is er?" En ze kwettert rustig mij aankijkend. Precies een heel verhaal. En ineens voel ik dat ze water wilt. En ik twijfel over mezelf. Ik laat het erbij als ze het hok weer ingaat. Later op de dag, staan ze aan de vijver aan de veranda vlak aan het huis. Ze drinken en plots zwemt één van ze in het water. Ze plonst om zich te wassen. Het is pas toen dat ik dacht: "Oei, ik had het juist ...

Ik merk dat ik de laatste tijd, weken ni zo speciaal gefocust ben op afstemming.  Zo af en toe word ik mij daar bewust van. Merk ik aan mezelf dat ik weer in een oud gangpad loop. Vooral als ik de berichten lees op fb van mijn Sprankelcollega's. Mm.. ja sprankel de sprankel.. Om dan ineens weer verbaasd te zijn in het moment waarop ik besef dat ik ergens toch ben afgestemd. Alé hoe zal ik het zeggen? Ik merkte dus dat de dingen anders liepen dan gewenst, merkte frustratie op en weerstand tegen de si tuaties. Om dan mezelf de aandacht te geven aan de gedachte dat alles altijd goed uitpakt voor mezelf. Om dan in een moment stil te staan bij een spelleke om mensen om me heen te zegenen. Met het eerste dat in me opkomt.  Om dan in de bus - op weg naar mijn moeder - 3 mensen te zien op straat. Om te voelen wat voor hen belangrijk was in dat moment. Een oudere man op de fiets waarbij ik voelde dat flexibiliteit voor hem een zegening was. En dan vooral voor al zijn gewric...

Niet weten hoe en wel voelen wat.. Om het met de woorden van een ander te zeggen. Heb ik hier een video met een interview met Josje Feller . Dus anders dan voorheen.. niet vanuit "ik wil dit, ik wil zoveel verdienen" Wel vanuit het voelen.. Wat wil ik? Waar verlang ik naar? Waar heb ik nu echt zin in? En dan doen waar ik zin in heb.