I ask & it is given

 Note: wat dragen mijn geldvragen aan jou bij, meer dan je ooit voor mogelijk hield?  _ _ Geld het is opnieuw aan de orde Een tijd geleden zag ik iemand een briefje van 20 euro pakken uit een portefeuille vol met briefkes geld én dat had een impact op mij. Het zette het één en ander aan afleiders in gang wat resulteerde in een gemis. Daar waar ik altijd uitga van mogelijkheden in plaats van geld alleen, werd mijn onzekerheid en schuldgevoel en oordeel naar mezelf toch even aangeraakt.  Ja want.. 'ik heb dat niet'

Note: wat kan mijn aanschouwing aan jou bijdragen? Wat kan de magie van de natuur in  jouw  leven creëren? Nu en in de toekomst. _ _ Vandaag had ik een zonnebloempje - dat te ver is doorgeschoten in een te klein (voor nu)  potteke -  water gegeven. Want de blaadjes hingen slap. "Ocharme, kom es, zal u water geven."  Ik plaatste  het stengelke tegen de waterfles.  Iets later was ik aan de telefoon en ik zag de 2 blaadjes zowaar bewegen. Ik concludeerde  dat het  wellicht door mijn spreken kwam, ik zat op 45 cm afstand.

Er is niks zo heerlijk als zo af en toe dat gevoel van krakend krantenpapier tussen mijn vingers te voelen. Van dat papier waarop meerdere interessante artikels geprint zijn over kunst & cultuur. Woorden, waarnemingen, bedenkingen van mensen over mensen. En ik zit hier in Tilburg in de wachtzaal van de ns te wachten op de bus. En ondertussen krabbelde ik enkele zinnen op een pagina Zuiderlucht  Maandblad voor kunst & cultuur. Héérlijk! Krabbels, ideeën Tilburg ns Ik geniet van zulke momenten. Impressies neer krabbelen. Het zijn juist die pagina's, magazines die mijn creativiteit prikkelen. Stimuleren. Voeden. Lekker zitten, mensen zien passeren, chillmusic van een koffiebar, op de achtergrond. Fontein voor me uit. Een continue stroom van prikkels. Fijne prikkels. Mijn zondag. Een ware kado. In een stimulerende buurt. Tilburg met loodsen verderop waar LOCHAL geconstrueerd wordt. Knooppunt van kennis, cultuur & ondernemen. En het kriebelt! J a, het krieb...

Betoverende klanken.. vinden hun weg in mijn lijf.. tinteling..

Vanavond na het eten ben ik nog den hof (van mijn moeder) ingegaan. Ik ging de kippen en ganzen nog eten geven. Nam nog wat gerief mee en schraapte her en der nog onkruid weg. Ik was vanachter in den hof bezig tot ik me ineens bewust werd van een oud bekend gevoel . Ik hoorde een vliegtuig overvliegen, de zon was er en proefde een in de verte aanwezig beginnende najaar. Ik voelde me zo gelukkig & dankbaar. Dat ik daar zo op de zondagavond in den hof bezig was. Met de schup in mijn handen.. Het was een gevoel dat ik eigenlijk ni in woorden kan beschrijven. De mogelijkheid hebben om überhaupt in den hof bezig te zijn terwijl de meeste mensen al binnen zaten. Zo makkelijk en evident om daar te zijn. Het plezier van te kunnen kiezen waar ik goesting in heb. Ik voel het wel ,  ik ben toe aan een eigen plek . Met een eigen hof. De schemerte begon in te vallen en met een voldaan gevoel ben ik naar het huis gegaan. Waaw.. zo genieten. Zo eenvoudig. Hoe fijn zou het zijn als...

Vanmorgend in de zon.. laatste momenten in mijn oppas paradijs

Ik ben dankbaar blij verrast verwonderd hoe mooie het leven is, hoe rijk, hoe overvloedig voor mijn vrienden voor mijn lief. Hoe mooi om getuige te mogen zijn van hun groei, hun toelaten, hun erkenning van manifestaties, hun pad, hun open zijn, hun eigen verwondering, Te mogen proeven ervaren, aanzien, aanschouwen, voelen, aangeraakt worden door.. Hun verlangens hun dromen hun ontvangen kado's groots overtreffend En ik zit hier in de prachtigen hof de laatste warme zonnestralen in me op te nemen Klik erop voor vergroting De laatste zonnestralen die in den hof vallen. Neem gewoon de ligzetel mee.. en de honden gaan me me mee elke keer als ik opschuif! Klik erop voor vergroting En door de verhalen, ervaringen die ik hoor, die mij verteld worden. Het plezier dat ze delen. De vervulling.. mm.. Dankbaar ook voor een super lieve vriendin die mij lekker eten kado gaf. Ik zit te smullen en voel me een pak beter! ❤︎ you! ...

Klik op foto voor vergroting Zaterdagsgevoel.. Een ligstoel nemen, lekkere melk opschuimen en bij vers gezette koffie uit Ethiopië gieten. Mmm.. genieten van dat prachtige beeld van witte melkschuim met een lichtbruine tint erdoor.. Sunshine is here.. Een heerlijke smoothie met amandelmelk en koeiemelkschuim.. mm.. zo vol in mijn mond! Mijn laptop op mijn schoot. Lekker nog in mijne pijama buiten in de zon! Rust om me heen, een vliegtuig in de lucht (anker van een zondagsgevoel), het ruisen van de bladeren van de bomen, prachtige klanken van een vogel en William Pharrell die over Happiness zingt.. En de honden die naast me liggen. Alles dat er gewoon is Bomen die groeien, hoef ik niks voor te doen.. grote Eiken,  Tamme Kastanje,  Rhododendron en zoveel anderen die ik van naam niet ken. Mm.. overvloed. Zomaar aanwezig . Die zachte wind die mij streelt. Al die groene blaadjes om mij heen, afgewisseld met geel, wit, licht roos, oranje, donker roos, pa...

Ik wil dit even delen al is het in eerste instantie voor mezelf. Wat ik vandaag gedaan heb: deze morgend vroeg liep mijn wekker af op 08u08, dacht ik. Hij stond vroeger bleek én op exact 08u08 keek ik op mijn gsm. Om 09u had ik een afspraak. Een fijne ontmoeting met lekker kop thee en verhalen. Kadootje om te delen, vanuit mijn hart: Inzichtkaartjes van eigen ontwerp. Daarna reed ik op gevoel naar het militair domein in Kapellen. Aangezien ik op sandalen liep, deed ik ze uit. Ik liep op blote voeten en heb elk takje, denappel, wortel, modder, steen(tje), rail, houtblok, bosgras, zand, dennennaalden, bladeren, gras, water.. gevoeld! Om 10u30 zat ik in de zon aan een mooie Berk. Hoorde ik allerlei vogels en een vliegtuig, het gezoem van insecten en voelde ik mieren en spinnetjes over mij heen lopen. De zon scheen sterk. Ik heb er een video opgenomen en naar een opname geluisterd.. Heerlijk in de warme zon tussen Berk & Naaldboom! Tot ik voelde dat het tijd was o...

Klik op de foto voor vergroting ik mis typte me en schreef God in plaats van Gold Ik heb een t-shirt met deze opschrift Love is the only gold en ik voel dat dit voor mij zo klopt zo waar is tevens kan ik aan liefde verschillende waarden geven in het moment. De ene keer is het me dit waard, de andere keer dat. Altijd voelend of het kloppend is of het afgestemd is op mijn hart en ziel op wat ik wil. op wat gedeeld wlt worden. steeds meer met elke situatie elke gelegenheid die zich voordoet oefen ik me erin om zo met liefde om te gaan wat is het me waard? welke waarde staat er tegenover? Liefde doet me zo rijk voelen zo waardevol zo mooi zo sexy zo open zo zichtbaar tuurlijk heeft het ook te maken met mijn groeiend bewustzijn zoals ik eerder aangaf tijdens mijn oefenmomenten  kom ik vanalles tegen aan emoties, pijnmomenten en vooral mijn gehechtheid aan pijn, overtuigingen en kaders. Kaders waarbin...

Klik op de foto voor vergroting Mmm.. met die vraag begon Mariëlle Duijndam gisteren een WAT ALS - alignment spelleke. We deden het samen met de Sprankelcoaches aanwezig in het Sprankelparadijs en het was zoo fijn! Het bracht mij o zulke mooie, héérlijke, sprankelende, vibrerende, verheugde, plezante, .. vibes! Mmm.. zo fijn dat ik er nu opnieuw mijn dag mee begin. gegroet & geniet van deze dag liefs tania maria

Wat is het fijn, plezant en relaxed. Ontspannen om mezelf te zijn. Speels. Grappig. Mooi. Zacht. Creatief. Opmerkelijk. Lief. Hoe fijn is het om te Zijn, zonder dat iets hoeft. Om mijn impulsen te volgen (in het moment). Om te blijven zitten als het gesprek aan tafel interessant is om te volgen. Als het fijn voelt om met de mensen te zijn. Te genieten. Te luisteren. Te delen. Ook al help ik mee in de keuken. Hoe fijn is het om dat op te merken. Om te voelen dat ik geen impuls heb om op te springen. Het is ok. Het is zo. Het is fijn hier. Ik maak deel uit van de groep. Hoe fijn is het om van de anderen terug te krijgen hoe fijn het is om niks te hoeven. Geen verwachtingen. Geen programma. Gewoon je eigen flow volgen. Hoe fijn is het om te voelen dat mijn flow overeenkomt met de ander haar/zijn flow. Heel fijn. Zacht. Gedragen. Afgestemd. Strelend. Helend. Mogen zijn. Met dat wat er is. mm..

Postkaart kiminteriordesign.com Vanmorgend heb ik mezelf nog eens lekker mogen ontmoeten. Ik legde me languit op bed met mijn handen onder mijne nek. En vroeg mezelf af waar ik zin in had. Het viel me meteen op hoe fijn mijn handen aanvoelen op mijn nek. Het voelde als een koestering. Ik stelde nogmaals dezelfde vraag: Waar heb ik nu zin in? 'In koestering' Dus omhelsde ik mezelf Streelde mijn handen mijn lijf Mijn nek,.. En ik voelde me ontspannen ik begon te geeuwen ik genoot van de aanraking van mijn voet over mijn been. Zo zacht, zo ontspannend.. Ik genoot en liet mijn lijf bewegen ik zuchtte en voelde werkelijk nu pas de vermoeidheid aanwezig in mijn lijf. Ik strekte en rekte me uit. Mmm.. Dankbaar voor deze geste dees moment waarop ik mij bewust was van mijn verlangen in dat moment. :c) Zo simpel kan het zijn dus..

De laatste week ben ik thuis bij mijn moeder. Ik geniet van mijn tijd hier, de quality time en vooral ook van de tijd in den hof. Ik zit zo graag bezig in de hof. Wieden, snoeien, harken, opruimen proper zetten. Vooral met zo'n mooi weer! Enfin.. De ganzen (4) lopen vrij rond en de kippen ook. Zo kwetteren de ganzen erop los vooral als de ene van hare nest komt. Mooi om ze gade te slaan. Enfin.. komt een vrouwtje zo op het pad achteraan den hof, waar ik sta te harken ofzo. Ze kwettert en ik vraag zo uit gewoonte wat er is: "Ja vertel het is, wat is er?" En ze kwettert rustig mij aankijkend. Precies een heel verhaal. En ineens voel ik dat ze water wilt. En ik twijfel over mezelf. Ik laat het erbij als ze het hok weer ingaat. Later op de dag, staan ze aan de vijver aan de veranda vlak aan het huis. Ze drinken en plots zwemt één van ze in het water. Ze plonst om zich te wassen. Het is pas toen dat ik dacht: "Oei, ik had het juist ...

Ik merk dat ik de laatste tijd, weken ni zo speciaal gefocust ben op afstemming.  Zo af en toe word ik mij daar bewust van. Merk ik aan mezelf dat ik weer in een oud gangpad loop. Vooral als ik de berichten lees op fb van mijn Sprankelcollega's. Mm.. ja sprankel de sprankel.. Om dan ineens weer verbaasd te zijn in het moment waarop ik besef dat ik ergens toch ben afgestemd. Alé hoe zal ik het zeggen? Ik merkte dus dat de dingen anders liepen dan gewenst, merkte frustratie op en weerstand tegen de si tuaties. Om dan mezelf de aandacht te geven aan de gedachte dat alles altijd goed uitpakt voor mezelf. Om dan in een moment stil te staan bij een spelleke om mensen om me heen te zegenen. Met het eerste dat in me opkomt.  Om dan in de bus - op weg naar mijn moeder - 3 mensen te zien op straat. Om te voelen wat voor hen belangrijk was in dat moment. Een oudere man op de fiets waarbij ik voelde dat flexibiliteit voor hem een zegening was. En dan vooral voor al zijn gewric...