I ask & it is given

© Tania Maria Vanhoof Zo van die momenten dat ik: -     's morgen mijn lichaam overloop, een bodyscan maak, om met aandacht mijn lijf te danken. En vrij snel mee ben met beelden en gedachten, die ineens opduiken uit het niets, afgeleid van mijn focus; -     mijn ademhaling wil volgen, bewust van de zuurstof langs mijn neusgaten.. en weg ben met beelden en gedachten, die ineens opduiken uit het niets, afgeleid van mijn focus; -      begin op te ruimen in huis omdat ik rust wil, overzicht, weinig om me heen, dat ik aan de keuken begin, na enige tijd buiten bezig ben, in de living, de badkamer.. en overal wel iets ligt, overhoop, deels gesorteerd.. afgeleid van mijn focus; -      mijn huis wil kuisen, keren, stofzuigen, dweilen.. spik en span houden en hier en daar bezig ben en met moeite kan blijven waar ik bezig was; -      mijn afwas consistent doe en ineens een hoop afwas zie staan in de afwasbak en geen zin heb...

Vanmorgen, eindelijk, was het daar (nog eens) een connectie met mezelf, een thuiskomen haast, een landen in mijn lijf én ik besefte dat ik voor lange tijd uit mijn lichaam was gegaan, onverankerd. Ik had mijn zijn van me afgescheiden en ondertussen vanalles opgemerkt en ervaren en verlangd naar rust, naar zakken en kunnen landen en niet weten hoe én toch elke dag erom vragen.. Tot ik weer bewust in staat was om de slimme gsm van het werk te laten liggen en in plaats daarvan met mezelf te zijn, eerder bed in en effectief mijn aandacht bij mezelf te hebben. Dat vertaalde zich naar meer contact, terug kunnen aanvoelen van mijn eigen energie en het onderscheid haarfijn aanvoelen hoe zalig fijn het is om eindelijk, hmm.. diepe zucht, terug 'van mij te zijn' als het ware. Toen was het moment daar dat ik snapte dat ik ergens, along the way, onbewust mijn connectie met mijn lijf energetisch had verlaten en opgevuld met youtube en facebook en scrollen en liken. Vergelijkbaar met een spe...

Gisterennamiddag was ik op pad en op een gegeven moment werd het zoo donker en hoorde ik de donder in de verte. Logisch gesproken zouden kort erna de wolken openbreken. Ik reed op dat moment met de fiets naar een bos. In het bos, terwijl ik wandelde, vroeg ik welke energie, ruimte en bewustzijn ik en mijn lijf konden zijn om de de zon op mij te laten schijnen en de warmte te laten verschijnen. Want zo af en toe had ik het fris én op een gegeven moment verscheen de zon vlak naast de donkere lucht! Zo donker dat het heel bijzonder was dat de zon scheen en bleef schijnen.. Er viel geen enkele druppel ;c) . Ik wandelde verder om na een tijd op te merken dat de wolken open getrokken waren en lichter.  Magisch wonder dat we zelf zijn En zo heb ik nog eens het magische, dat wij zijn zo ppuur en makkelijk, kunnen ervaren.. Het is zo makkelijk om van het vanzelfsprekende uit te gaan en denken te weten dat we geen enkel effect hebben op het weer en de gebeurtenissen om ons heen. Terwijl het ...

Het is tijd om te gaan, ik ontvang stillen wenken om een ander pad op te gaan, een weg in te slaan om meer van mij te kunnen en mogen ontvangen. Een oud stuk dat zich al regelmatig in één of andere vorm heeft laten zien. En ik zeg ja ook al is het een stille ja omdat er veel aan vast hangt aan kwetsbaarheid om naar te kijken, naar mezelf en alle inprentingen uit mijn familiesysteem. Momenten van stress en ervaren trauma van ooit. Zacht aardig zijn voor mezelf, uit mijn verhaal Om dat pad op te lopen en tot ontdekking te komen, heb ik de ondersteuning aangevraagd van iemand die ik vertrouw. Het is duidelijk, ik voel, weet dat ik hierin een dragende hand, bedding wil vinden om samen aan te voelen, te bevoelen en door te gaan waarheen ik nooit eerder doorheen kon of durfde gaan. Het één heeft met het ander te maken. Als ik het Leven te volle wil ontvangen, mag ik teruggaan, de hand schudden met oude patronen en energieën. Ze aankijken en inzien dat de angst, de verkilling, het bevriezen o...

Note: goh ik dacht dat ik dit bericht al gepost had.. Bij deze.. _ _ Wat zijn eigenlijk alle energieën van seks die merkbaar zijn? In onderstaande video legt Merlijn Wolsink uit wat er meer mogelijk is voorbij aan de definities en verwachtingen van deze realiteit. Gary Douglas (grondlegger van Access Consciousness) heeft het opgesplitst in 6 interessante energieën. Sensueel Zijn Seksueel Zijn Seks Seksualiteit Copulatie Orgasme 

Wat heeft het één met het ander te maken? Alles. Ik merkte op dat februari de maand was om mijn interessante points-of-views (zo mooi gezegd in het Engels) over geld te onderzoeken. De spiegeling kreeg ik door de bezorgdheid van mijn maatschappelijk assistente van het OCMW.  Ik ging vragen stellen over wat ik nog niet bereid was om te weten en te zijn dat als ik dat wel zou zijn, geld naar me toe zou stromen. Ik volgde de energie en kwam vanzelf uit bij mijn seksualiteit. De erkenning van het complete plaatje 'alles' (willen) zijn. En laat dat nu een zeer interessant onderwerp zijn waar ik tot hiertoe wat belevenissen heb gecreëerd die mijn besluiten- conclusies - (ver)oordelen - verwachtingen - definities - projecties - verwerpingen en separaties hebben bevestigd.  Seksualiteit is kei lekker en gaaf en magisch en bijzonder ! Seksualiteit is onveilig, bedreigend, verplichtend .. Seksualiteit is onbereikbaar . Een pingpong spel tussen komen en gaan.  Erkennen en ontkennen...

Gisteren zat ik nog volop in het verzet En heb ik dit beschreven in mijn vorige post. Ik eindigde toen met een maybe tot openen voor de acceptatie van mijn eigen seksualiteit. Want zo wordt me erg duidelijk gemaakt (via schrijven) dat die acceptatie aan de orde is. Mijn eigen levenskracht & levenskracht organen eisen (bijna) om erkenning. Om écht gezien te zijn. Om verdedigd te worden. Om te mogen bestaan. Awel.. de openingen zijn er Vanmorgend nog ontstond er een zeer openlijk & kwetsbaar aanvoelend gesprek met 2 mensen die ik ken. Waarvan één man. En het kwam aan bod. De energie baande zich een weg doorheen mijn hart & keel. Er kwamen vragen omdat het onduidelijk was. En ik ging er op in. Met angst & schaamte gevoelens. En ik merkte op dat ik de man in het gezelschap niet kon aankijken. En ik heb dit ook zo benoemd. Eerlijk. En ik heb geweend & mijn angst benoemd. En ook al voelde het doodeng, het besef van de opening was er wel. Ik kreeg dan ook de feedback d...

De kracht van zelfliefde Gaat door de maag.. komt in me op. Waarom weet ik nog niet. Ik heb talloze ervaringen die me dichter bij mezelf brengen. Via de spiegelingen die ik erken & die me opvallen. En ik weet uit ervaring dat er altijd stukken worden aangereikt als ik er klaar voor ben. Zo ook met stukken die ik liever niet ontmoet. Enfin.. afgelopen week kwam iets aan de oppervlakte die me serieus overhoop gooide. Oude stukken pijn, stress & angst En die gaven me nog altijd de kriebels. Enfin, ik ben erdoor gegaan & opnieuw merkte ik op dat ik ermee op de loop ging. Ik wilde KEI hard wegrennen. Ik werd kwaad zelfs. En ik merk op dat het mijn lijf nog niet verlaten heeft. Mijn gedachten zitten er vol mee. Gisteren voelde ik me super nerveus & ook zo vandaag. Lichamelijke klachten.. de kracht van gedachten. Ik ken ze. Enfin, zelfliefde dus.. Tot hoever reikt die? Ik leer mijn mond open te doen. Mijn zeg te zeggen. Mijn kop boven het maaiveld uit te steken & te...

Vandaag wat een dag tot nu toe! Ik ben gaan snoeien in den hof van een vriendin. Eerst lang gebabbeld over alles wat me bezighoudt & haar. Fijn & openhartig. Ik heb haar graag! En daarna heb ik Hortentia's terug gesnoeid tot de grond. En onderwijl speelde altijd hetzelfde liedje door mijn hoofd van Nick Cave "Into my arms". Kwam der zot van.. vroeg dan ook om hulp & rust. Ik voelde de zwaarte toenemen in mijn hart. En ik wilde het van me afzetten.. zoals ik gisteren zo kon switchen tussen mijn aandacht bij Peter & mijzelf. Enfin.. kwam ik net thuis en ik voelde de impuls om me effe te leggen.. om effe dichtbij mijn eigen te komen. Om mijn zwaar hart te voelen & te koesteren. Om mezelf te strelen, door mijn haren te gaan & mezelf vast te houden. Om mijn eigen warmte te voelen.. Want ik had sterk de neiging om naar Peter uit te reiken om mij door hem te laten koesteren.. En ik snap heel goe dat dit het geval nu ni is. Hoe pijnlijk ook. Ik schree...

Hoezeer ik mij ook verzet heb tegen dat werd aangekondigd. Hoezeer ik ook bevreesd was op momenten, het uitschreeuwde van de pijn, het niet willen meegaan met de stroom. Ik heb me dikwijls afgevraagd in die momenten, wat het nut is, van die weg.. die mij wordt getoond. En nu ineens kan ik weer meer zien, aandacht besteden & voorzichtig voelen Zonder uit den bocht te vliegen. Zonder me te laten meeslepen door het drama. De aannames, de overtuigingen & gedachten van anderen. Want ik zou begot ni weten hoe ik aan die straffe pijn, doodsangst kom. Tenzij dan een innerlijk stuk, oude wond opgelopen in aan- of juist emotioneel afwezigheid van mijn ouders. En misschien reikt het nog veels verder dan hun tweeën.. reikt het generaties terug. Gisterenochtend nog in totale paniek & ontreddering & 's avonds had ik mijn eigen wijsheid terug. Heb ik een vuur gemaakt, het vuur gevoed. Ik voelde het trekken, het vuur, de vlammen. De energie riep me. En de energie diep diep ...

Betoverende klanken.. vinden hun weg in mijn lijf.. tinteling..

Ik ben creatief geweest en heb mijn eigen vuur hier op mijn terras gemaakt Heerlijk om vuur te maken & het te blijven voeden. Voordien was ik bang van vuur & heel voorzichtig om hout toe te voegen aan een vuur. En de laatste weken viel het me op hoezeer ik word aangetrokken tot vuur & vuur maken. Om de vlammen van dichtbij gade te slaan, ze te zien dansen.. Wervelend om elkaar heen, een dans dansen van betovering. Van zijn, aanwezig in het moment. Ik nam een vuurschaal, zette het op stenen & laadde het vol met droog gras, takjes, dennenaalden, grote takken & ceder. Per takje heb ik een gebed ingesproken. En heb het vuur gevraagd om hulp, om reiniging, om kracht & om een visioen. Inzichten. Mijn hele appartement ruikt naar rook! Ha.. de buren kwam al vragen & zien of het bij mij brandde. Ja, het brandt. Mijn vuur brandt. De klanken & wijsheid van Peruquois leiden mij doorheen de reis van energie. Wijsheid within. Ook de rook wijst mij de weg....

Met helende klanken op de achtergrond laat ik mijn tranen lopen.  Ik geef ze de ruimte waar ze om vragen. Tranen blijven lopen, pijn wordt aangeraakt & een besef dat ik he-le-maal in proces mag gaan. Dat wat er gevraagd wordt of ik het nu leuk vind of ni. Dat dat is wat er nu mag zijn. Helemaal met mij in de hoofdrol. Ik voel zoo veel dankbaarheid voor deze klanken! Een match met mijn verlangen. En dan nog ontvangen van Peter ook. Kort even contact gehad. Ik kon het ni meer laten, een noodkreet. Een schriftelijk contact. Efkes zijn stem gehoord gisteren. Het bracht het één & ander in mij teweeg. Veroordeling naar mezelf toe dat ik onvolwassen ben, dat ik geen afspraak kan houden.. enz. Werd er ni gelukkiger van. En dan zijn er die woorden die ik ontvang.. enkele die eruit springen die me rust geven. En bovenal zijn het deze klanken.. deze stroom, frequentie die mezelf in een ander daglicht plaatst. Ik voel de rust.. of is het eerder iets anders? Een soort berusting...

Vandaag was ik aan het wandelen en stelde ik mezelf allerlei vragen  De aanleiding nog altijd hetzelfde: mijn relatie & mijn relatie tot mezelf. Ik had kort voordien we totale ontreddering ervaren. Immens verdriet & enorme drang naar Peter. 'k Was er ni gelukkig mee. Knallende koppijn & gevoelens van gemis & vertwijfeling. Er passeert vanalles & tegelijk is er nog altijd diene kado:  mijn eigen seksualiteit bekijken, onderzoeken, wat is waar & wat niet? Ben ik in staat om een polyamoureuze relatie te hebben? Ben ik in staat om zelf meerdere relaties/verbindingen aan te gaan? Kan ik dat toelaten? Ben ik veilig? Heb ik daar een verlangen naar? Hoe kan ik me verbinden met mannen zonder mezelf onzichtbaar te maken zodra het onveilig aanvoelt. En wat is dat eigenlijk? Wat maakt dat ik me onveilig voel? Of zitten er zulke zware oordelen op mijzelf & intimiteit dat dees allemaal al bij voorbaat onveilig is? Vragen, zoveel vragen & gevoelens ook!...