12 December 2018

*TUSSEN HEMEL & AARDE: heerlijk om mezelf te laten meevoeren

Een dag waarin ik van het ene opga in het andere
Een dag vol ontmoetingen met verschillende facetten van mezelf. 

*Pijn in mijn hart & maag:
oplettend aanwezig zijn, afvragend wat er scheelt. Opmerkend dat ik me laat afleiden naar 
andere gedachten om de pijn niet te hoeven voelen. Om dan terug mijn aandacht naar 
de spanning te brengen. “Wat scheelt er?” Ik ben bang blijkbaar. Bang voor het oordeel 
van een ander.. mm.. ja.

*En dan volgt een andere impuls: 
pak ik een heerlijk boekje ter hand om in te lezen. Ik drijf weg in een wereld van magie, 
liefde & kameraadschap. Ik voel mijn hart zacht worden. En lees gretig door. 
Heerlijk geschreven.

Een boekje dat ik op de laatste minuut voor sluitingstijd van de bib zag. 
Ik werd ertoe aangetrokken. Zo mooi gepresenteerd. Na enkele woorden gelezen te hebben, 
wist ik: “dit gaat mee!”.

Dankbaar!
Voor deze heerlijke ontmoeting. Voor die heerlijke momenten van wegdromen, beleven.. 
Mm..

*Ik maak me klaar voor de dag:
geef mijn lijf heerlijk aandacht. Kies mijn kleren.. mijn jeans trekt me & dus wordt het die!

*Ondertussen roer ik af & toe in de havermoutenpap die pruttelt: 
neem ik 2 oude appels verschrompeld & klaar voor gebruik. De beste stukjes snij ik eruit. 
En dank de appels.. voor de mogelijkheid dat ik ze in de pap kan doen. Mijn koffie is al 
ingeschonken met wat warme melk.

*En dan voel ik de impuls om in gedachten mijn lief gade te slaan:
hij ginders, ik hier. Ik beleef het als echt, hier & nu. En vertel het hem in een sms.

*Ik ruim ik mijn living wat op.. kussens schikken. 
En valt mijn oog weer op het boekje: De boom van Anna.

*Katie Melua zingt op de achtergrond: 
haar zachte stem vermengt zich met alles wat er is. Prachtige cd In Winter featuring 
Gori Women’s choir. Prachtige stemmen vervoeren me..

*En als ik plaatsneem aan tafel, bedank ik alles & iedereen:
dieren, energieën die ertoe bijgedragen hebben dat ik het hier zo kan opeten.

Tussen hemel & aarde vertoef ik.

Een prachtig (t)huis, Katie Melua, In WInter featuring Gori Women’s choir; Julie Salamon - 
De boom van Anna, een kerstvertelling - Jill Weber’s illustraties; oorpijn, vermoeidheid; 
Spar- & rode takken, denappels, Ceder; havermout met goudrenet; koffie; kerstinspiratie uit 
Seasons magazine, 2013..

*Ik volg de impuls om hierover te schrijven:
dus klap ik mijn laptop open en creëer ik deze post. ;c)


Tussen hemel & aarde ik laat me graag verassen.
Meenemen door mijn flow.


Ik ben zo dankbaar voor deze werkelijkheid.
Zo heb ik het het liefst. Een mengelmoes. Vanalles door elkaar. Van het ene moment 
naar het andere. Met ruimte voor zulke ontmoetingen, momenten van wegzinken, dromen, 
voelen.. ervaren. Ideeën die opborrelen, direct uitproberen, iets laten liggen om na een tijdje 
weer op te pakken.

Mij laten meevoeren..
Ik ben oprecht tevreden & dankbaar met mezelf

. . . .
links_

- boekje Julie Salamon: De boom van Anna, een kerstvertelling - Jill Weber: illustraties;
- cd Katie Melua In Winter, featuring Gori Women’s choir
- magazine Seasons magazine, 2013

06 December 2018

* VERNIEUWING: mijn blog is (weeral) toe aan verandering

Het is weer zover. Het kriebelt & er schuurt weer wat
Teksten die aan verandering toe zijn omdat ik zelf weer wat ben veranderd. Alles voelt weer wat anders dan voorheen. En zo ook de header. Jaren heeft het voorgaande erop gestaan, heeft de verandering doorstaan. En nu voelt het al een tijdje aan dat er iets nieuws mag komen. En ik wist ni wat. Totdat ik de impuls kreeg om mijn kernkwaliteiten aan de muur te hangen. ;c)

Header blog 2016

Dus de voorgaande header is vervangen door deze:

Header blog 2018

Ook het menu/pagina's heb ik aangepast aan wat er nu speelt in mijn leven
Omdat ik steeds meer overzicht krijg op mijn levensbezigheden. Ook wel job of werk genoemd. En werk voldoet eigenlijk niet (meer). Want gewoonweg Zijn & doen is dat mijn leven typeert.

Sinds de verhuis is dat een leefloon aanvragen, op zoek zijn naar hulpinstanties, mensen aanspreken, nieuwe vrienden maken, vrijwilligerswerk bij Theaterwerkplaats Het Gevolg, Wijk-Werking bij een particulier. En blijven voelen wat ik plezant vind. En mezelf daarmee (blijven) verbinden.

Ik blijf me dan ook verbinden met dat wat me voortdrijft
En ben in traject bij het GTB, kortgeleden met een 2-jarig jobcoaching gestart bij Route 11. Allemaal mensen die mij ondersteunen. Zo ook Samen Plannen vzw, die mijn rode draad naar mijn droomleven mee vasthoudt. En T100 een clubje mensen die houden van interculturele dialoog & mensen betrokken wil maken bij de politiek. Want ja, ook daar valt het één & ander te realiseren.

En zodus.. een bezige bij. Om mijn eigen basisveiligheid te creëren.



14 October 2018

* KRAKEND KRANTENPAPIER: heerlijk schrijven!

Er is niks zo heerlijk als zo af en toe dat gevoel van krakend krantenpapier tussen mijn vingers te voelen. Van dat papier waarop meerdere interessante artikels geprint zijn over kunst & cultuur. Woorden, waarnemingen, bedenkingen van mensen over mensen.

En ik zit hier in Tilburg in de wachtzaal van de ns te wachten op de bus. En ondertussen krabbelde ik enkele zinnen op een pagina Zuiderlucht Maandblad voor kunst & cultuur.

Héérlijk!
Krabbels, ideeën
Tilburg ns

Ik geniet van zulke momenten. Impressies neer krabbelen. Het zijn juist die pagina's, magazines die mijn creativiteit prikkelen. Stimuleren. Voeden. Lekker zitten, mensen zien passeren, chillmusic van een koffiebar, op de achtergrond. Fontein voor me uit. Een continue stroom van prikkels.

Fijne prikkels.

Mijn zondag. Een ware kado. In een stimulerende buurt. Tilburg met loodsen verderop waar LOCHAL geconstrueerd wordt. Knooppunt van kennis, cultuur & ondernemen.

En het kriebelt! Ja, het kriebelt. Om deel te mogen zijn van zulke concepten. Van samen regelen, teamwork. Onderdeel, meerzijn dan de som der delen.

Het kriebelt beste mensen. Mijn artistieke achtergrond, creativiteit, tekenen, knutselen & vooral VORM geven baant zich een weg naar de oppervlakte. Ik voel het. Aanwezig. Het roept!

En ik geniet van alle aandacht die ik schenken kan, van alles dat voorbij komt. Rijkelijk. Aan cultuur & kunst & ondernemen & concepten & samen zijn met andere geïnspireerden.

Het ont-vouwt zich.
Voor mijn ogen.
In mijn lijf.

En ik?
Ik geniet met volle teugen!

mmmm..

Tilburg


12 September 2018

*GODDELIJKE PERFECTIE: ik hoef nergens iets van te vinden





Onderweg zonder agenda
Zo heerlijk om op weg te zijn & alle tijd van de wereld te hebben om op mijn bestemming aan te komen. En hoe heerlijk om dan op mijn ritme naar het station te stappen. Om dan in de rij te staan voor het opladen van mijn ov-kaart. Om in een impuls mijn regenbroek uit te trekken zonder zorgen of ik tijd heb om de trein in te stappen. Om de trein te zien aankomen en op tijd in te stappen.
Om op een stoel te gaan zitten & deze in te ruilen voor een andere bij de eerstvolgende stop. Om dan te merken hoe mijn vorig stoel, plek biedt aan iemand anders. Om te voelen hoe fijn het is op de nieuwe plek zonder iemand naast me.

Hoe fijn is dat sèg!
Zoveel ruimte vrij te hebben! Om een inspiratiemail te lezen van een kennis om te lezen hoe alles in goddelijke perfectie is. Hoe ontspannend het aanvoelt te weten dat ik nergens iets van hoef te vinden. Hoe fijn het is om dit daadwerkelijk te ondervinden. Om op het ritme van mijn flow te bewegen. En alles in het moment waar te nemen. Vrij. In het moment, aanwezig.

Aanwezig in het moment
Om op goed gevoel naar de ah te gaan op Utrecht Centraal. Om op mijn ritme het volgende perron te vinden. Om dan te zien dat de trein al klaarstaat. Om te merken dat ik kei veel ruimte heb waar ik mijn favoriete muziek kan afspelen. Geen kat in de buurt! Om dan te merken dat de trein in vertraging is te midden van weilanden & groen. Om te merken dat het me ni deert.

Om te merken dat de volgende trein al klaarstaat en ik alle tijd van de wereld heb om die te halen. Om in Tilburg wat rond te lopen. Om ergens te vragen of ik naar het toilet mag. Om uiteindelijk droog te zitten wachten op de bus in het station. Om een excell sheet verder af te werken. Om op gepaste tijd een aanwijzing te krijgen van mijn lijf die aangeeft dat het tijd is om naar de bus te gaan. Om op enkele seconden na de bus te zien naderen & als eerste in te stappen.

Zo dus.. om in mijn flow te stromen

14 August 2018

* WHAT ABOUT US? *



I remember when I lost my mind


I remember when,
I remember, I remember when I lost my mind
There was something so pleasant about that place
Even your emotions have an echo in so much space
And when you're out there without care
Yeah I was out of touch
But it wasn't because I didn't know enough
I just knew too much

Does that make me Crazy
Does that make me Crazy
Does that make me Crazy
Possibly

And I hope that you are having the time of your life
But think twice, that's my only advice
Come on now
Who do you, who do you, who do you
Who do you think you are
Ha ha ha bless your soul
You really think you're in control

I think you're Crazy
I think you're Crazy
I think you're Crazy
Just like me

My heroes had the heart to lose their lives out on the limb
All I remember is thinking I want to be like them
Ever since I was little, ever since I was little
It looked like fun
And it's no coincidence I've come
And I can die when I'm done

But maybe I'm Crazy
Maybe you're Crazy
Maybe we're Crazy

Probably



29 July 2018

* DEPRESSIE/BURN-OUT : WAT GEEFT MIJ (GEEN) ENERGIE? *

Wat past bij mij & wat niet?
Daar gaat mijn transitie over. Mijn depressie/burn-out is the next logical step. Omdat ik zo nog meer - met mijn neus op de feiten - ervaar wat mij energie geeft & wat niet.

Het is een kans om het anders te zien
Daar waar ik makkelijk mezelf zie als 'falen'. Onvoldoende zelfzorg toepas. Kan ik tegelijkertijd zien dat het eigenlijk een waar kado is. Eén van dien aard om mij een helpende hand toe te steken. En het is aan mij om die hand aan te nemen. Om de kracht ervan toe te laten & te voelen.
Moge het dan in een andere vorm zijn dan oorspronkelijk gewenst. Toch is deze periode the place-to-be voor mij. Om nog meer JustBeing Me te zijn & worden.

Zo heb ik de afgelopen dagen gevoeld wat mij voed
Donderdagavond zat ik op een bank aan de bushalte in Tilburg. De bus had serieuze vertraging. En het was super warm! Ik voelde me ongemakkelijk & had super dorst. Ik had geen drinken meer, die vertraging had ik niet ingecalculeerd.
Terwijl ik daar zat raakte ik aan de praat met de dame naast mij. Ik vertelde haar over mijn trip die langer duurde & over mijn mijn dorst.
Reikte ze me spontaan een mandarinneke aan! Mmm.. mmm.. nog nooit heeft er één zo héérlijk gesmaakt! Ze schilde ze een groene appel waarvan ik nog 2 stukken bovenop kreeg.

AWEL beste mensen, die geste. Spontaan. Oprecht gedeeld.

Daar stroom ik van!

Vrijdagmiddag was ik in den Aldi in Kasterlee op zoek naar druivensuiker om mezelf een oppepper te geven. Ik was flauw van de warmte, kon er ni tegen. En had een energiedrank genomen & mocht van een verkoopster dat gelijk opdrinken.

AWEL zo spontaan, die geste.  Zo zorgzaam!

Daar stroom ik van!

En dan diene meneer in dezelfde Aldi die mij voorliet gaan omdat zijn kar volzat & ik slechts één (leeg) blikje had.

AWEL zo spontaan, die geste. Aandacht!

Daar stroom ik van!

En een vriendin die ik al lang ni gezien had, stond in de Carrefour in Turnhout ineens voor mijn neus. Om dan een fijn gesprek te hebben met haar & haar kids.

AWEL, die moeite doen. Bewust!

Daar stroom ik van!

Tevens kom ik er ook achter wat mijn energie doet zakken
Vandaag gebruikte ik een reinigende handgel. Direct voelde ik aan mijn vingers dat het niet snor zat. En prompt ervoer ik een pijn in mijn nek ter hoogte van mijn schedel. Toen ik bewust de link legde, waste ik direct mijn handen en smeerde ze in met een fijne geur. De pijn verdween.

AWEL, hoe bijzonder dat mijn lijf direct aangeeft wat niet ok is.

Die transitie waar ik in zit, leid mij naar de weg van zelfliefde: 
" (..) Het is belangrijk om voor jezelf nu uit te maken wat je een goed gevoel geeft en wat bij jou past en wat niet. Wanneer je leert terug dichter bij jezelf te gaan leven, zal dat automatisch zijn impact hebben om relaties. Handelen vanuit liefde naar jouzelf. En als ik leer om dichter bij jezelf te gaan leven, zal dat automatisch zijn impact hebben op relaties. Relaties zullen veel meer aanvullend & voedend worden.

Lees ik in post over de bloedmaan op 27/7 in de nieuwsbrief van Isabelle Lambrecht.

Enzo dus.. leer ik mijn eigen handleiding nog meer kennen. En blijft het een kwestie van aanvaarden. Blijven voelen wat beter voelt in het moment.

26 July 2018

*OP WEG NAAR.. VERBINDEN. EEN JOB*




Sometimes they arrive, sometimes they're gone..

Ideeën komen en gaan de laatste tijd. Voor mezelf is er veel voelbaar. En ik tracht het in woorden te omschrijven. Mezelf uit te drukken.

Verbinding

Ik wil heel graag op een plek terechtkomen waar Samen de hoofdrol speelt. Samen in verbinding iets concreets realiseren omdat ieders neus dezelfde richting uitwijst. Omdat er samenhorigheid is. De drive om iets te betekenen. De drive om iedereen op waarde te schatten, er oog voor te hebben.

Hoe fijn zou het zijn om in een vzw, organisatie of bij de overheid terecht te komen?
Die uitstraalt wat er binnenin (verborgen) zit aan Synergie. Oprechte dankbaarheid toont voor ieders aanwezigheid & talenten. Die Levenservaring voorop stelt. Het verlangen deelt om samen een plek te creëren vanuit (h)erkenning. Het weten dat we allen creators zijn, op weg naar een andere realiteit.

Een betaalde job, op korte termijn
Hoe fijn zou dat zijn in mijn periode van transitie? Zodat ik mensen kan bedanken voor hun geleverde diensten in de vorm zoals zij dat wensen: euro's. Zodat ik zelf mijn plek vind in het (betalende) systeem. Op deze wijze een gevoel van basisveiligheid creëer.

Een netwerk van mensen die elkaars 'back' hebben

Mensen, buren met elkaar in contact brengen. Zodat hun Levensenergie wordt aanraakt. Zodat in welke kwetsbare situatie ook de eigen veerkracht, levenslust & plezier wordt aangeraakt. Zodat hun vonk, de sprankel, dat vlammetje zuurstof krijgt.. Dat ieders verlangen adem krijgt om te leven. Dat een flow op gang komt boordevol creatieve impulsen, gedeeld met elkaar. Openhartigheid leidt tot Levendigheid. Verbinden: een betrokken, persoonlijk netwerk.

Aliveness, connection, joy

Een plek waar wij mensen op adem komen, ons veilig voelen & gezien. Om van daaruit op te richten. Ondersteund. Om te voelen wat voor rijkdom we in ons dragen. Waar we ook vandaan komen.

Omdat Levenskracht altijd een weg vindt, omdat wij der voor elkaar zijn. Omdat wij van nature zulke mooie talenten hebben die willen creëren! Die vermenigvuldigd willen worden. Uitgesproken & getoond. Liefde komt altijd boven. Elke ontmoeting heeft iets waardevols in zich voor alle betrokkenen. Door contact leren we.

Vervulling

Ik krijg energie van zo'n samenwerking omdat het mijn natuur is. Omdat connectie, creativiteit, liefde, openhartigheid, spontaniteit, open ogen, open hart.. energie geven. Doet Leven. 


"The ultimate source of happiness is not money and power, but warm-heartedness"
Dit is een quote van de Dalai Lama die perfect omschrijft hoe ik het ervaar: een gevoel van vervulling, waarin spontaan een super brede glimlach op mijn gezicht verschijnt. Mijn hart opspringt in die momenten van contact & intens genieten. De kleine dingen, de details die het grotere geheel maken. Onbetaalbaar in centen: geluk. 

Iedereen evenwaardig

Omdat mensen die door de mazen van het net vallen, evenwaardig zijn. Iedereen het recht heeft op een leven waarin ze zich veilig voelen. Rijk voelen. Vervult. Het gevoel hebben dat ze gezien & gehoord zijn. Zich waardevol voelen. In verbinding. Ondersteund. In leven!
Ongeacht welke situatie, er is altijd hoop op beter. In elk nu moment, gedeelde aandacht, gewoonweg zijn, voor de ander.

Daarom.. wil ik mensen vinden met hun neus in dezelfde richting als de mijne
Zodat ik mijn opgedane Levenservaring kan delen op het gebied van: 
. geldtekort 
. schuld & schaamte 
. depressie 
. burn-out 
. afstemmen op wat beter voelt 
. creatiekracht 
. verbinding maken 
. openhartigheid
. de drive om de ander te zien
. verbindend communiceren
. gevoel vormgeven d.m.v. woord&beeld
. geven & delen van mijn talenten
.. 

Waar ik zelf aangeraakt & gestimuleerd word om verder te groeien & te delen wat de natuur ons voorziet: Liefde, aandacht, ruimte om te ademen.

16 July 2018

*MIJN LEVEN ZOALS HET IS*

Euh.. de woorden komen niet
Eerder vandaag was de impuls daar om te schrijven, na lange tijd. En toen kwam er een andere impuls langs.. en nog één en .. Nu wilde ik dus dat blog schrijven & is de impuls van het moment weg.

Mijn leven zoals het is..
Anders dan voorheen, kan ik je wel zeggen. Dat dolgedraaide vijs gevoel heeft een label ontvangen: burn-out. Alle gevoelde emoties, situaties.. zijn symptomen van deze transitie. Want zo is het wel, een transitie.

Het oude is aan het vervagen
En ik heb daar moeite mee. "Pioneer, mehoela" schreef ik de laatste keer. Ja, wat voor een pad was me dat, tot hiertoe. Uiteindelijk teveel hooi op mijn vork. Nu ik terugkijk, zie ik de overspannenheid & mijn snel afwisselende impulsen als het logische gevolg van ver over mijn grenzen te gaan.

Wat nu?
Daar bevind ik me nu. En er speelt vanalles. Door elkaar. En rust vinden in mezelf is de sleutel.

zo dus..

25 April 2018

CONTRAST: Living the Change, wat is mijn missie?

Der zit iets te wringen. Een vraag wat mijn missie is? Ik word her & der getriggerd door andere mensen om me heen. Mensen die me vragen stellen, die hun gedacht zeggen & mensen over heel de wereld die hun eigen ding doen. Omdat het beter voelt, omdat hetgeen er nu voor ze is, niet (meer) vervullend is.

En ik?

Ik hang er ergens tussenin, zojuist nog stelde ik me de vraag wat hét dan voor mij is. En prompt lees ik een mail die ik anders ni zou openen.


Een documentaire met verhalen over mensen die het "anders" zijn gaan doen. Anders voor zichzelf, voor de Aarde, voor de kinderen, voor hun medemensen. En die het "leven", hun missie. En wat is de mijn dan? Transitie, duurzaam, verbinding, openhartig contact maken, liefde & gastvrijheid, in natura,..

Nog steeds voel ik de impuls om vanuit uitwisseling & delen van talenten te leven. In natura, lekker eten & boodschappen te ontvangen; meedelen in een oogst.. Samen tuinieren, andere klussen doen. Mijn talenten & kwaliteiten, wijsheid aanspreken.

(BIJ)LEREN & AANLEREN

En ook al voel ik hierbij een JA! toch ken ik de vorm nog ni. Geen betaalde job. Geen zekerheid zogenaamd. En toch heb ik al anders "bewezen" de afgelopen jaren. Dat juist door te delen & door uitwisseling dat ik fijn kan leven.

En als ik nu eens geen huur & huislasten heb? Iets dat ik al lang in mijn hart meedraag. Een intentie om het anders te doen. Een gevoel van binnen dat dat mogelijk is. En toch ook een zaak die ik op momenten moeilijk kan geloven. Waar nog ontrouw aan mezelf in zit. En dan op gepaste momenten een frisse start maak en op afstem. Afstemschrift maak, gevoelsessenties oproep om dan na een periode het opnieuw te vergeten. Te laten liggen.. komt er iets anders om mijn aandacht vragen & oops is het weg.

Laatst zei iemand tegen mij: "Ineens was/ben je volledig gekeerd, van richting veranderd." 

Dat raakte me, deed pijn om te horen. Want ja, ik kan ineens zomaar van richting veranderen, eerst volledig mijn commitment ergens hebben om dan later een andere impuls te hebben. Het klinkt niet echt geloofwaardig. Ben ik dat wel? Ben ik te vertrouwen?

Wie ben ik (eigenlijk)?
En wat is mijn missie?

Zo dus.. zit het te wringen.

LIVING THE CHANGE misschien is dat wel mijn pad, door mijn eigen compleet in een nieuwe situatie te plaatsen, kom de rest vanzelf?


24 April 2018

FEEL: downsizing & housesitting

Ik ben nog altijd in Transititie.. 

Omdat veel al in de dozen zit & ik gerief (over)heb, sta ik ervan te kijken wat ik allemaal om me heen verzameld heb. Dozen met spullen, creaties zoals tekeningen, schilderijen, maquettes, wenskaarten, schrijfsels, (kei veel) boeken, materiaal om te creëren, decoratiemateriaal, vazen, servies,.. spullen uit de natuur. Om me heen, in de gang, in een kamer staan allemaal dozen. Ingepakte spullen die ik maanden geleden al heb samengevoegd. Ik besef dat ik mogelijks dozen mag opendoen om te zien of ik het écht wil bijhouden. Om écht datgene dat nog matcht bij te houden & mogelijks mee te nemen op mijn nieuw avontuur.

Hoe is het om spullen een andere eigenaar te geven?
Hoe is het om zaken los te laten die ik eigenlijk ni meer gebruik & toch nog inpak omdat..?
Hoe zal het zijn om uit mijn valiezen/rugzak te leven?
Met de dingen die ik écht bij me wil hebben?

Wat zou dat zijn?
Wat gebruik ik momenteel veel?
Wat heb ik graag in de buurt?

Ik las vandaag in een artikel over Dalene & Pete die in 2009 alles verkochten & gingen reizen d.m.v. housesitting. Ze leefden jaren enkel uit hun valiezen. Kwamen in allerlei avonturen terecht, op bijzondere plaatsen in lokale wijken & konden op plekken verkennen met de locals. Ze schreven erover & deelden hun ervaringen. Hecktic Travels.

Website, blog Dalene & Pete
Mm.. ik dit voelt goed! IK open mijn armen & verwelkom plaatsen in mijn hart. Waar ik de komende maanden alleen of met mijn lief mag wonen voor bepaalde tijd. In de buurt van elkaar. Samen. Ergens.. verkennend, verbindend, vernieuwend.

Here I come..

21 April 2018

FEEL: pauze - ik stop ermee

Ik heb nog weinig gedaan vandaag en heb beslist:

I QUIT!

Voor nu, alles in mijn omgeving opruimen. Clean & ordelijk maken. ZOdat ik daar tenminste mijn rust in vind. Elke dag denk ik: "morgen kan ik veel opruimen, inpakken" om dan weer een dag lamlendig te voelen. Had het werkelijk ni kunnen inschatten me nog zo te voelen. Daarom voelt de klap zo intens.

ALLES 
effe loslaten

Allerlei emoties komen langs, huilen, in bed liggen, naar rustgevende muziek luisteren..
Ik ben het zoo beu allemaal. Allemaal beslissingen nemen zonder te weten hoe & wat. Angsten die onaangekondigd binnenvallen. Voel me verlamd. Met pozen kan ik me aanzetten om iets te doen. Met pozen staar ik voor me uit.

Ik ben compleet anders dan vorige week. En ik voel opnieuw dat verlangen om een pilleke te pakken zodat ik het ni hoef te voelen. Yep, "t is er weer. En ik weet wel.. der is nen andere weg..

Zo dus.


18 April 2018

FEEL: Minimalistisch leven in NL

Er is veel gebeurd sinds mijn laatste blogpost 25/3. Supervéél op korte termijn
En voor nu sta ik voor een verhuis, op 12/5 verlaat ik Kalmthout. Waar ik de laatste 6j een nieuw bestaan heb opgebouwd. Geen kat kende ik hier. Nu best wel veel toffe mensen waarvan sommigen aanvoelen als familie: Karolien, Carolina, Ines, Ria,..

Oud-Turnhout heeft plaatsgemaakt voor Nederland als volgende bestemming
Steeds weer vroeg ik het Universum wat mijn volgende stek zou zijn. 2x antwoordde het met Nederland. Ik weigerde, voelde weerstand. En besefte ik dat als dit mijn weg is dat ik het mocht aanvaarden. Stillekesaan kwam de kentering. Nu zeg ik volmondig JA.

En dat voor de komende 6 maanden als overbrugging naar mijn volgende bestemming
Ik verhuis naar een plek om verder te voelen waarheen mijn weg me leidt. Het liefst wil ik samenwonen met Peter. Mijn commitment is sterker dan ooit. Zekers na onze afgelopen 23d van intens samenzijn. Ik ben werkelijk veranderd & verander nog steeds: innerlijk & naar hem toe. Ik leer steeds beter te communiceren, eerlijk. Hoe kwetsbaar ook. Met geduld van zijnen kant uit. Ik leer steeds meer "aanwezig" te blijven als hij het geduld niet heeft of.. Oneindig veel liefde is er tussen ons. Ik begin nu pas door te hebben wat voor magie er tussen ons is. Hoe bijzonder onze verbinding. Hoe apart ook.

M I N I M A L I S T I S C H 

Ik laat mijn inboedel hier in Kalmthout of deel het uit
Enkel het meest gewenste neem ik mee. Ik voel dat het belangrijk is om te shiften. Meestendeel is al maanden ingepakt. En heb al ervaren dat sommige zaken misbaar zijn. Daarstraks voelde ik de impuls om ook mijn badhanddoeken & washandjes.. in te pakken om te ervaren hoe het is om met weinig (genoeg) te leven. Ik zag van de week nog inspirerende video's van Brittany over minimalistisch leven.

R U S T  I N  &  O M  M E  H E E N

Ik ben écht benieuwd naar wat het me gaat brengen. Meeste tijd reisde ik al met weinig spullen omdat ik gewoonweg met het OV ni zoveel kan meenemen. En sleuren is ook ni tof. Het lijkt mij plezant om met weinig mobiel te zijn. Loslaten dus & focussen op wat me aantrekt. Vrij(heid) kunnen reizen naargelang mijn/onze flow.

V R IJ  L E V E N  I N  D E  N A T U U R

Ik wil graag ergens in een natuurhuis(je) terechtkomen. Leren uit de natuur te eten & te koken. Mijn Kruiden/plantenkennis bij te schaven. Zonder huur, woonkosten, vrijwillig klusjes doen in ruil voor eten & inwoon. Tijdelijk voor korte of lange termijn. Hechte vriendschappen opbouwen. Eindelijk leren om manden vlechten, natuurlijke producten te maken e.a. handvaardigheden. Iets dat mij al jaaaaaren trekt!

Kennis & wijsheid delen met elkaar. Hechte vriendschappen opbouwen.
Reizen misschien..

Allezins de Vlaamse bodem voor enkele maanden achter me laten.
Sober & toch luxe ervaren. Zoiets dus.. komt in me op.

Wordt vervolgd..

25 March 2018

ME: I'VE GET TO GET OUT OF THIS BOX



Mijn gedachten dwarrelen, ik word er onnozel van. Komen & gaan van 'overspoeld' worden door emoties. Een komen & gaan, een woelige deining. Ik golf mee & drijf soms serieus af. Een onderstroom neemt me mee. Gevaarlijk!

Ik heb de neiging om te vluchten & voel dat ik me dan afscheid van wat ik wil: contact. Wat een week, van totale vernietigingsdrang naar totale bliss naar totale afscheiding. En elke keer weer, elke keer weer mezelf oppakken. Wat wil ik? Wat maak ik belangrijk?

Onrust in mijn hart. Gedachten die vorm aannemen. Verhalen die ontstaan. Ik wil het niet. Ik wil terug naar de bovenstroom. De rustige deining, de flow.. het niks doen.

V E I L I G  Z I J N
ik ben veilig.

Opnieuw heel de reutemeteut, opnieuw & opnieuw..

O P E N H E I D
Ik wil de openheid & zien hoe fijn hét is voor jou liefste:

"To feel unlimited yet powerful in your ability to create, allow & exploring your desires."
With acceptance, relaxed encouragement & non-judgement. 

Ik wil opnieuw voelen hoe bijzonder je pad is. Hoe je je weg zoekt & vindt. Hoe je erachter komt wat voor u werkt & wat niet (meer). Ik wil opnieuw de verbinding voelen & zakken. Weten dat het goed is zo. En mijn eigen weg vinden in het geheel & erachter komen wat voor mij werkt & wat niet (meer).

Zo dus.. elke keer opnieuw. 

24 March 2018

MIJN LIEFDE



mijn geliefde
woorden dwarrelen
in mijn zijn

gevoeld
willen geleefd worden
gezegd
adem gegeven

words from within..

blood that fluids
rijkelijk
mijn
bloed dat zich een weg
uit mij baant
stroomt

een innerlijke
reiniging
een
héélworden

nog meer vrouw zijn
mijn vrouw
zijn
jouw vrouw.

en ik voel
een zachtheid in me
een koestering
een tederheid
a knowing..

en begeleid in stilte
dat wat gaan mag
dat wat vergezeld van mijn
bloedstroom
mijn lijf verlaten mag

het is goed zo

ik groei
er groeit iets in mij

een bewust
zijn
van meer precisie
meer bewust kiezen voor

woorden die precies uitdrukken
wat ik ervaar
wat mijn lijf ervaart

ik koester mijzelf
leg mijn handen op mijn buik
ik erken mijn schoot

haar kracht
from within

zoveel nog te leren
zoveel nog te beleven

samen
met mij.

ik koester mijn gedachte
aan jou
mijn liev
mijn man

zakken
zakken doe ik
in het leven liefhebben
zoals het is

nog meer zakken
in mezelf
& openlijk afstemmen
op wat me voed
op wat me versterkt
op wat me vervult
op wat me mij maakt

en jij
jij mijn liefste
hoort daarbij

bij de stroom van het leven
bij de stroom van mijn bloed
dat stroomt

voor beiden van ons
voel ik.

S T R O M I N G...

met jou stroom ik
met jou deel ik
wat diep diep
van binnen om aandacht vraagt

heb mij L I E F
& leer mijzelf L I E F H E B B E N
leer mij wat jij leert

want W I J
wij tweeën
wij zijn E E N

voor nu
& altijd.

_TM

21 March 2018

ME: ik heb het goud in handen

Ik weet eigenlijk niet eerst waar te beginnen omdat er zovéél plaatsvindt & heeft plaatsgevonden in zéér korte tijd. Momenten van intens doodgaan hebben plaats gemaakt voor een intense levenslust.. Het kwam ineens langs. En duurt al enige dagen.

Meer en meer ben ik bewust hoe ik me lijfelijk gedraag in situaties. Kom ik erachter hoe ik de dingen als 'onveilig' interpreteer & aanvoel. Dat is zékers in gang gezet sinds de introductietraining van LiefdesBang! Zo bijzonder, wat een prachtige sleutel heb ik hier in handen gekregen!

De sleutel.. ineens is het duidelijk: Ik bén de sleutel.

Openheid. Delen wat er te delen valt. Omdat het als the next logical step is to take. Momenten van intense liefde & verbinding, stroming & levenslust! Hemels, prachtig, aangenaam, pulserend, intens, thuis-zijn.. Herkenning. Vakantiegevoel. Ook's. Gedeelde verlangens, passies.. Samen op stap naar Antwerpen, trakteren hier & daar. De Slegte in, het Rubenshuis in.. Op avontuur, flow die zichzelf de weg wijst.. magische instant manifestaties.. spannende momenten.. & uiteindelijk ook weer ontspanning. Bruisen. Ogen die elkaar vinden, die zalige blik waarin ik smelt & één word met jou.

Ogen-blikken die elkaar vinden

Spannend
Bang
Vertrouwd
Gespannen
Bevroren
Afgescheiden
Stromend
Liefde
Zacht
Licht
..




Alles in één & alles tesamen

Van totale vernietigingsdrang & afscheiding geleidelijk aan naar total bliss, verbinding, openheid, vertrouwen. Zo immens gelukkig & in verbinding. Met space voor elkaars tranen, elkaar écht zien & voelen. Gezien voelen.. 

Opnieuw kan ik voelen hoezeer ik elke keer kan kiezen voor de bovenstroom (bliss, vertrouwen, aanwezigheid bij mezelf) & de onderstroom (gevoel van afscheiding, wantrouwen, pijn). En bewust kies ik voor ondersteuning in mijn groeiproces. Steun die mijn focus houdt op liefde, aarding & voelen..

Heb in de bliss ervaring ook opnieuw contact mogen maken met de keerzijde. En bewust mogen kiezen voor de bovenstroom. Gevoeld wat ik écht wilde: mezelf vrij te maken van verdrinking in pijn. Dankzij deze bewustzijnservaring heb ik opnieuw er een gevoel bij: het besef dat 'aanwezig' blijven voor mij van groot belang is. Veel vertrouwen komt daar uit voort. (inzichten van afgelopen dagen).

Aanwezig

Heeft al zoveel betekenissen gekregen, telkens een nieuw facet. Een ware verdieping.. Aanwezig in een situatie, aanwezig in mijn lijf.. "Hoe meer ik van mezelf laat zien, hoe meer er is om van te houden."

Being the queen of my queendom

Mijn eigen plek (energetisch) innemen & behouden. Mijn verticale verbinding waarborgen zodat ik vanuit hier horizontaal met anderen kan verbinden. Mijn fysieke houding gewaarworden & bijstellen waar nodig. Op mezelf gericht blijven. Verankerd. Gegrond. In het hier & nu aanwezig als volwassene.

In een reflectiemoment heb instant ontspanning ervaren in mijn lijf. Bij een voorval in een museum eerder, verliet ik mezelf ik omdat ik me geïntimideerd voelde door een vrouw. Ik kwam bij de diepere laag uit en voelde dat ik had ervaren dat zij mij van mijn troon wilde stoten. Mijn inzicht: mocht ik aanwezig gebleven zijn dan had het niet uitgemaakt wat ze deed in dat moment. Dan was er ontspanning te voelen.

Hmm.. zoveel leermomenten. Zoveel spanning & elke keer weer de mogelijkheid hebben om te kiezen. Wat maak ik belangrijk? Welke stroom kies ik nu? Space houden voor mezelf & de ander. Liefde.. kiezen voor liefde.

Kiezen voor vervulling

Hemels!


20.03.2018

En ik mag keer op keer oefenen met mijn man aan mijn zijde. Ik ervaar een diepe vervulling & verbinding. Zoveel openheid in het oprecht zien & delen van ervaringen. Samen op pad. Een boeiende reis die zoveel van mezelf laat zien. En ik kan nu oprecht dankbaarheid voelen voor mijn eigen proces dat ik doormaak. Ik voel opnieuw groei & mijn levenslust stromen.

08 March 2018

INSPIR: how can I support the other & take care for myself?



Met horten & stoten
oefen ik met dit thema.

Mijn pijn die regeert, mijn onzekerheid & een gevoel van onveiligheid.
Wat maakt dat ik op die momenten snel in mijn vluchtneigingen zit.

Gett the hell out of here!

En toch ruimte maken voor de ander, de ander ondersteunen.. & mijn eigen gevoelens ervaren. Zorg dragen voor mijzelf. Dat levert écht op! Een uitdaging om elke keer opnieuw aandacht voor te hebben.

Als ik dan toch eens ruimte heb & veiligheid ervaar, dan voel ik ook de liefde, échte verbinding.
En momenteel voel ik daar iets van & voel ik compassie. En voel ik enige trots naar mezelf toe.

Deze mensen zijn écht een voorbeeld op vele vlakken & zekers om oprecht te relateren in vertrouwen support & in liefde aanwezig zijn.



25 February 2018

WAKE-UP CALL: Ik hou van mij

In een wanhopige poging.. reikte ik uit, stuurde ik een mail. En viel mijn oog op een mail van enkele jaren geleden naar mijn lief. Met een lied. Ik klikte het zonet aan. Ja, treffender kan het niet.

Right in my face! 

Helder & duidelijk signaal. Dees dus.. en ik hoor de woorden & besef hoe onwaar ze zijn in mijn relatie naar mezelf toe. In dees stuk waar ik mezelf in verlies. En beslis hoe erg ook, hoe pijnlijk, ik ga ni meer uitreiken. Dan maar iemand anders, een vriendin of een fles sterke drank ofzo.



- Harrie Jekkers

Laat maar stromen die handel

Ik voel me alleen
Ik voel me verlaten
Ik voel me ambetant
ik voel me onmachtig
Ik voel me tekort
ik voel me ellendig
ik voel me angstig
ik voel me klein
ik voel me tekort
ik voel me onhandig
ik voel me ongezien
ik voel me beperkt
ik voel me eenzaam
ik voel me onaardig
ik voel me down
ik voel me triest
ik voel me ni gied genoeg
ik voel me achtergelaten
ik voel me niets
ik voel me achtergelaten
ik voel me nitig
ik voel me donker
ik voel me ontheft
ik voel me onthecht
ik voel me onveilig
ik voel me ongezien
ik voel me alleen
ik voel me te laat
ik voel me onbemind
ik voel me ni van deze wereld
ik voel me ongeconnecteerd
ik voel me verbindingsloos
ik voel me afgewezen
ik voel pijn
ik voel veel
ik voel me achtergelaten
ik voel me zelf ni meer
ik voel me nietig klein
ik voel me leeg
ik voel me leeglopen
ik voel me ondankbaar
ik voel me zwaar
ik voel me liefdesziek
ik voel mijn angst
ik voel mijn weerstand
ik voel me doodgaan
ik voel me alleen aan mijn sterfbed
ik voel .. ik wil het ni voelen
en hoe pas ik het aan?
Hoe vanaf nu?
Hoe vanaf nu?
Wie ben ik?
Wie ben ik?
WIE BEN ik?
Wie ben ik eigenlijk?
Wie ben ik?
Wie fucking ben ik?
Wie ben ik écht?
Wie ben ik écht?
Wie ben ik?


FEEL: ik ben bang

Ik voel me verlamd.
Ergens vandaag was ik met enthousiasme begonnen aan dag 3 van een afstem challenge. En along the way kwam ik aan op de pagina's van dromen & verlangens.. op allerlei gebied. En nu ben ik actief bezig met mezelf te ontdekken in liefde naar mezelf toe & mijn eigen gedrag. Dus ja, wat verlang ik in mijn relatie? Wat ervaar ik daarvan al bij mezelf?

Enfin, ik ervoer weerstand. Waarom ervaar ik die weerstand? Welk stuk van mezelf wordt hier aangesproken? En toen kwam het .. mijn wens van binnenin.. boenk! spanning, weerstand angst & verlamming. En ik trok kaarten in dit besef en kreeg bevestiging.

En tegelijkertijd ook een signaal in mijn lijf van bevestiging. En nu zit ik al een tijdje voor me uit te staren, het ene bericht van een ander op fb te lezen, video's te zien.. en eigenlijk sluit ik mezelf af. Van mezelf & mijn emoties. Ik ga weer lopen & vlucht voor de angst, het ongemak.

Mijn eerste reactie was om effectief met peter contact op te nemen om te zeggen: "Moete nu eens wa weten? Help wat moet ik hier mee?! Wat nu, hoe nu?" En laat het nu net dag 1 zijn van de stilte waar ik zelf om gevraagd heb. Dus nee.. ik mag het opnieuw met mezelf beleven. Doorleven & mijn angst ontmoeten.

Wie ben ik als ik mijn wens uitvoer? Wie zal ik zijn? Ik ga mijn eigen verliezen! En is het echt verliezen? En hoe komt dat het allemaal zo heftig aanvoelt? Hoe kan ik die angst integreren, pff..

Voel me ni goe. Voel me écht ni goe.
Maja.. mijn wens, innerlijke wens dus..
Nu komt het erop neer om dat volledig te beschrijven & op af te stemmen. En ik blokkeer bij die gedachte.

Help.

FEEL: mijn leven voelt aan als een Carrousel

Ik lag vannacht in bed nog wakker en bedacht mij dat mijn leven momenteel aanvoelt als een carrousel
Dan is het één aan de orde, dan het andere. Dan is mijn aandacht helemaal gericht op hoe ik mij gedraag tot mijn eigen, dan voel ik ineens interesse voor Transitie om vervolgens de focus te voelen op mijn relatie tot peter. Dan ineens voel ik mijn seksuele stroom & is daar aandacht voor.

Het één na het ander volgt zich op & ik weet ni van te voren in welke volgorde. Bijzonder.

En nu heb ik mijn aandacht weer bij mijzelf & ga ik een week in zonder contact met Peter. En ook al was hij diegene waarover ik droomde & waar ik als eerste aandacht. Ook tijdens mijn meditaties & net bij het opstaan.. En das helemaal ok, voor het eerst mmm.. voelde het hélemaal ok om aan hem te denken in mijn stilte. Hij is deel van mijn zijn & dus ook in mijn aandacht.

En das fijn om gewaar te worden. 
Danku lieve Tania Maria! Dat het er mag zijn! 

Enzo.. benieuwd naar de volgende stap die zich aandient..
Waar heb ik nu zin in?

24 February 2018

SELFLOVE: vertragen, aanwezig zijn, afstemming & compassie

Mm.. ik kom mezelf nogal tegen. Ik ontdek meer & meer de relatie met mijzelf.
Ik kan wel zeggen "Oh wat heb ik een sexy, mooi lijf, ik heb mooie ogen, etc." En hoe zit het met de binnenkant? Hoe mooi vind ik die? Hoe goed ken ik die?

Ik ben mij bewust hoezeer ik mag rekening houden met mijn emotionele geleidesysteem. Zoals een geleidehond voor blinden. Die haarfijn aangeeft (langs)waar te gaan. Wat ok is & wat niet. En stopt als nodig is. Zo mag ik mijn emoties haarfijn gaan 'lezen'.

Pijn/druk die me waarschuwt om iets (nog) voor me te houden,
Een lichte druk die aangeeft om bij een eerste impuls te blijven,
Pijn die refereert naar "mij niet gezien - genegeerd" voelen door mijzelf,
Pijn die refereert naar het "zich verraden" voelen door mijzelf,
Pijn die refereert naar het "zich verlaten" voelen door mijzelf.

Ik krijg dus antwoorden op mijn vragen. En ontdek mijn eigenzelf door (zeer) pijnlijke situaties. En man man.. liever ni zenne! Pfff.. I learn it the hard way. En het zijn juist zulke situaties die me haarfijn aantonen hoe ik met mijzelf omga. Hoe afwezig ik ben op momenten. Hoe makkelijk ik mezelf verlaat om dat ik er gene blijf mee weet. Hoe anders ik mijn gevoel interpreteer. Hoe ik mezelf verraad om een ondraagbaar gevoel van de ander te ontwijken. Mijn beschermingsmechanisme. En als "het gehuil van een baby" mag ik aanvoelen & ontdekken waar elke emotie/pijn voor staat. Welke taal mijn lijf spreekt. Mijn eigen handleiding.

Wat wilt deze pijn zeggen?
Wat wilt deze druk op mijn hart zeggen?
Wat is er nu aan de orde?
Wat wilt gehoord & gezien zijn?
Wat wil ik niet voelen?

Zelfliefde

Wanneer verlaat ik mijn eigen vuurtoren?
Neem ik licht & al mee,
En blijft een lege vuurtoren achter..?

Als pijn zo ondragelijk is.
Maak ik mijzelf (automatisch) onzichtbaar.
Trek ik mezelf - geestelijk/lijfelijk - terug
Verlaat ik mijzelf.

Het is nu de kunst om het nog meer (bewust) waar te nemen & mijn geleide systeem te (h)erkennen. Zoals ik gisteren ineens doorhad dat ik de kol van mijn trui over mijn gezicht trok omdat ik kennis maakte met een gevoel van eigen verraad. Een super intens (ondraaglijk) gevoel. Van zodra ik er meer aandacht aan gaf & écht ging voelen, kon ik ni bij mezelf blijven. Ik wreef over mijn voeten & benen. Kon amper blijven zitten. Ik wilde het ontvluchten. Ik haalde uit in een gesprek & ging uit verbinding.

Vertragen is the clue

Om aanwezig te zijn. In het moment.
Om te voelen wat er speelt.
Om in te grijpen zonodig.
Om bewust een keuze te maken. In het moment.

Aanwezig zijn

Bij mezelf zijn & blijven in elke situatie, hoe (doodsangst)pijnlijk ook. Hoppa, ik schiet in een automatische zelfbescherming. Hoppa, ik kies ervoor om aanwezig te zijn/blijven.

Wat is er?
Wat voel ik?
Ja, dat voelt zus of zo.
Ja, ik voel je.
Ja, ik zie je.
Ja, ik ben hier bij je.
Ik Ben hier.
Ik Blijf hier bij je tot je je weer veilig voelt. ..

In afstemming met mezelf

Mijn intuïtie raadplegen.
Zus of zo?
Dit of dat?
Ja of nee?

Compassie

Mezelf omarmen, ook als ik mezelf verraden heb. 
Liefde voelen voor mezelf, begrip tonen.
Mijn eigen aanvaarden: "Ok, dit is mijn mechanisme, ik zie het. Het is ok, het is he-le-maal ok."
Aanwezig zijn bij mijn 'verraden, ongezien deel/gevoel'.
Aanwezig blijven zolang het écht he-le-maal veilig aanvoelt.
Loslaten & mijn focus verleggen op wat beter voelt.

En amai mijne frak! I would rather learn it the other way, less painful.
Maja.. blijkbaar is dit het voor nu. En waar wil ik mij op afstemmen? Op een moeiteloze, makkelijk aanvoelen van mezelf. Dat ik meteen aanvoel hoe het met mezelf is gesteld. Dat ik direct actie onderneem in de richting wat beter voelt voor mij, in dat moment. En elke keer bijstel afhankelijk van het nieuwe moment.

En ik ben met wat er is

Hoe onprettig het ook aanvoelt. Hoezeer moeite ik heb om mezelf te vergeven.
Ik mag er mee zijn. 


20 February 2018

FEEL: So much Magnificence

Der gebeurt zoveel in mijn lijf & energie. 
Dat ik opnieuw een neiging heb om me terug te trekken. Om het allemaal te voelen & doorvoelen & doorleven & blijven herhalen dat het allemaal deel uitmaakt van mijn proces. Om aanwezig te blijven, bij mezelf. Mijn eigen seksuele stroom te omarmen, te voelen & te voeden.

En opmerkelijk hoe ineens mannen, bekende & onbekende uitreiken. Mij interessant vinden, een relatie met mij willen aangaan. En ik.. ik sta er wat bij te kijken. How the fuck is that possible!?

Zo ineens omdat ik ja zeg tegen mijn complete zelf. Omdat ik ja zeg tegen wat er is. Dat ik me gade sla & bewust ben van alles wat er passeert. Aan spanning, pijn, onzekerheid, genieten, verschieten, rust & elke keer meer ervaren hoe fijn het is "to hold space" voor mijn eigen(heid).

En ook al heb ik sterk de neiging om me terug te trekken, in bed onder de dekens te blijven, mij te  verschuilen.. toch voel ik de zachte wenk om juist het anders te doen.

Ik besef & verlang eigenlijk (in de verte) naar een openheid - open communiceren wat er speelt. Naar Peter toe. Ik blijf kijken naar Brittany & Conor omdat hun manier van zijn & praten zo liefdevol is. Met aandacht voor de ander. Oprecht. Ik wil Liefde aanwezig laten zijn, mm.. een glimlach verschijnt op mijn gezicht.

Ik mag mezelf dat duwtje in de rug geven, zoals een moederdier haar kleintje overeind helpt. Dat liefdevolle knikje.. "ja toe maar..".






19 February 2018

FEEL: beladen met zware gevoelens

Vandaag wat een dag tot nu toe!
Ik ben gaan snoeien in den hof van een vriendin. Eerst lang gebabbeld over alles wat me bezighoudt & haar. Fijn & openhartig. Ik heb haar graag! En daarna heb ik Hortentia's terug gesnoeid tot de grond. En onderwijl speelde altijd hetzelfde liedje door mijn hoofd van Nick Cave "Into my arms". Kwam der zot van.. vroeg dan ook om hulp & rust. Ik voelde de zwaarte toenemen in mijn hart. En ik wilde het van me afzetten.. zoals ik gisteren zo kon switchen tussen mijn aandacht bij Peter & mijzelf.

Enfin.. kwam ik net thuis en ik voelde de impuls om me effe te leggen.. om effe dichtbij mijn eigen te komen. Om mijn zwaar hart te voelen & te koesteren. Om mezelf te strelen, door mijn haren te gaan & mezelf vast te houden. Om mijn eigen warmte te voelen.. Want ik had sterk de neiging om naar Peter uit te reiken om mij door hem te laten koesteren.. En ik snap heel goe dat dit het geval nu ni is. Hoe pijnlijk ook.

Ik schreef er net over in mijn dagboek & eindigde met de zin:

"Ik mag genoeg zijn."

En hoppa! Daar zit de clue.
IK mag genoeg zijn. OM bij te zijn. Om niet te verlaten voor een ander. Ik hoef mezelf niet te verlaten om Peter, om rust te vinden. Ik mag genoeg zijn om bij te blijven.




En amai wat kom ik allemaal tegen sèg! In mijn space kom ik in aanraking met mannelijke aandacht. Zomaar van overal & nergens komen ze in mijn space, sinds ik mij op het verkennend pad begeef om mijn eigen seksuele stroom te erkennen. Ik ben der effe ni goe van!!

Spanning jong, spanning! Mijn hart man man.. Angst.. hakken in het zand.. 
Effe ademen.. Ik doe effe niks.. buiten dan mijn impuls om hier woorden aan te geven. Om mijn gedachten helder te krijgen. Om terug op de grond te komen, te aarden. Mezelf weer te voelen & alles wat het in gang zet! Mm.. zucht.. adem adem adem..

En ik ben me bewust van de helende kracht die uitgaat van alles wat op mijn pad komt. Van de mannen die om mijn aandacht vragen. En ik.. ik mag erin blijven staan. En voelen wat het met me doet. Ik mag zelf voelen wat ok voelt & wat niet. Waar ik in meega & waar ni. Wat fijn voelt & wat niet.. En bovenal mag ik mezelf blijven voelen!

Wow!Pff..
Ik ben veilig. Bij mezelf. Ik hou mezelf in de gaten.. wow wat een rollercoaster sèg!


18 February 2018

LOVE: zelfzorg

Vandaag heerlijk de verbinding met mezelf gevoeld!
Zoals ik al eerder schreef op mijn blog & de inzichten die me te binnen vallen. En hoe blij ik met mezelf ben, dat ik deze space gevonden heb. Opnieuw.

Staying alive

Echter deze nm zat ik zowat doelloos achter mijne computer, ik had 2 opties die ik wilde uitvoeren. Ten 1e eindelijk mijne achterband plakken & ten 2e het bos in met mijn fotocamera. En ik zeurde zowat en besefte dat het tijd was voor verandering. Ofwel doen wat praktisch is ofwel mijn gevoel volgen. Dus ben ik uiteindelijk nog naar buiten gegaan met mijne kodak. En dat was zoo fijn! Zo vertrouwd ook. Een jaar lang heb ik geen behoefte gehad om überhaupt mijn camera vast te pakken.
Enfin onderweg heb ik terug de dingen gefotografeerd die ik anders zo graag in detail vastleg. En wat me op viel waren kleine witte veertjes die telkens mijn aandacht trokken. Die mij als het ware de weg toonden..

Ik liep zo in mijn favoriete bos en ineens voelde ik het.. een impuls, een vraag wanneer Peter zou thuis zijn.. ik voelde een verlangen om hem te ontvangen met zijn verhalen & avonturen. En ik snapte dat het dat niet ging zijn, geen contact. En ik voelde een gemis.. ja dat deed pijn. Ik voelde mijn hart. Ik sprak mijn eigen toe: "Ja, ik voel het ook. Das ni plezant hé. We zijn benieuwd naar zijn ervaringen & het is nu ni mogelijk. Die vanzelfsprekendheid om contact te maken. Het is goed zo. We mogen het voelen.. en ik wil hier bij mezelf blijven. Hier in het bos.." En ik maakte bewust contact met mijn voeten op het pad & voelde de grond onder mij.

Ik wilde bewust mijn focus in het hier & nu bij mezelf houden. Ik wilde niet afdrijven in gemis & de pijn van de afstand. Ok, ik voelde het. En gaf het ruimte & erkenning. En richtte toen mijn aandacht weer op mezelf & de omgeving. Want ik heb al zoveel pijn & drama gevoeld dat ik er effe genoeg van heb. En het was goed zo. Ik kwam op een open plek in het bos waar ze echt alles hadden weggehaald, geen afgesneden boomstam om efkes op te zitten. Ik merkte dat ik moe was en wilde rusten. Dus sprokkelde ik enkele takken bij elkaar en ben ik daar op gaan zitten. En tegen dan was de zon terug vanachter een wolk vandaan & kon ik in alle rust haar warmte in me opnemen. Ik heb me gericht op de omgeving & wilde foto's maken. En ook dat was ni meer aan de orde.. ik besefte dat ik niet zo nodig dan maar tot het einde door moest fotograferen. Ik was moe, wilde rust. Dus toen heb ik mijn meditatie gedaan en kwam meer tot rust. Hoorde een Specht kloppen & andere vogels prachtige klanken fluiten. En nadien voelde ik het kouder worden, de zon zakte & het was tijd om op te staan.

In alle rust wandelde ik terug naar huis.. voelde me flauwkes.. had niks meegenomen. En dat maakte dat ik echt traag ging lopen, helemaal in mijn tempo. Ik legde mijn handen op mijn hart & vroeg om kracht & voeding. Energie om thuis te geraken. Ik besefte dat ik door mijn flauw voelen & moe zijn makkelijk afdwaalde naar Peter & de daarbij horende gevoelens.
Eenmaal thuis ben ik in bed gaan liggen, zo moe. En ik sliep bijna. Ik dacht aan Peter & zag zijn gezicht vlak voor mij toen er gebeld werd.. en ik dacht aan hem. Maar nee, tuurlijk ni.

Na het gesprek voelde ik mijn energie & gevoelens afdwalen naar het gemis.. En ik wil me behoeden om mezelf erin te verliezen. Ik ben hier op mezelf & hij is ginders doing his stuff & ikke hier doing het mijne. Ik wil echt bij mezelf blijven om mijn stroom te voeden & te blijven voelen.

En voor nu.. wilde ik dit hier woorden geven.. om nog eens te herlezen. Zo gaat dat, ik herlees ze vaak. En ik ben TROTS op mijzelf dat ik bij mijn eigen kan blijven. Dat ik kan voelen wat er te voelen valt aan gemis & dat ik vervolgens weer mijn aandacht op iets anders richt. Ja, ik groei & vind mijn eigen liefde meer en meer. Mijn eigen autonoom zijn. Alhoewel.. dat klinkt al echt wel.. serieus.. enfin..

En voor nu.. voelen wat beter voelt. Waar heb ik nu zin in?

Zo dus..

FEEL: ik begin stillekesaan de kracht van liefde door te hebben

Hoezeer ik mij ook verzet heb tegen dat werd aangekondigd. Hoezeer ik ook bevreesd was op momenten, het uitschreeuwde van de pijn, het niet willen meegaan met de stroom. Ik heb me dikwijls afgevraagd in die momenten, wat het nut is, van die weg.. die mij wordt getoond.




En nu ineens kan ik weer meer zien, aandacht besteden & voorzichtig voelen
Zonder uit den bocht te vliegen. Zonder me te laten meeslepen door het drama. De aannames, de overtuigingen & gedachten van anderen. Want ik zou begot ni weten hoe ik aan die straffe pijn, doodsangst kom. Tenzij dan een innerlijk stuk, oude wond opgelopen in aan- of juist emotioneel afwezigheid van mijn ouders. En misschien reikt het nog veels verder dan hun tweeën.. reikt het generaties terug.

Gisterenochtend nog in totale paniek & ontreddering & 's avonds had ik mijn eigen wijsheid terug. Heb ik een vuur gemaakt, het vuur gevoed. Ik voelde het trekken, het vuur, de vlammen. De energie riep me. En de energie diep diep in mijzelf roept me ook.

Mijn eigen wijze vrouwelijke kracht, seksuele stroming roept me

Vraagt om gezien te worden.. en nu ik deze woorden typ, voel ik tranen zitten. De zachte fluistering van Peruquois ondersteunt me. Want hoe wijs ik me ook kan voelen, hoe mooi de woorden tot me komen.. de vraag om gezien te worden. Om gestroomd te mogen worden.. toch zit daar nog die voorzichtigheid, de angst voor het onbekende.

Wie ben ik als ik mijn seksuele stroom laat stromen?

Deze vraag stel ik mezelf weer. En wat betekent het? Mijn seksuele stroom te laten stromen? Welke gedachten komen op? Wat is er echt? Ik stel me zo voor om mijn eigen stroom te erkennen. Ze is van mij. En het er laten Zijn, laten Stromen, door mij heen laten stromen. Maakt zoveel vrij. Creëert zoveel ruimte in mij, expansie. Ik hoef ze ni af te dammen. Haar aanwezigheid is rijkelijk, voedend. Ik ben geen zondig iemand als ik dit toelaat.

Ik ben er deel van, het is van mijn eigen. Ik ben het. Tania Maria. Vrouw. Zijn. Aanwezig. In Stroming. 

Tranen.. is het ontroering? Raak ik hier mijn eigen kern aan? Mijn oog valt op een rood hart "Miracles Happen" en zo is het. Het valt me op hoeveel synchroniciteit er is momenteel. Ik denk aan iets.. ik vraag me iets af.. ik reik uit.. her & der krijg ik antwoord, openingen. Van de meest uiteenlopende zaken.. En ik link deze energie, deze opening aan het mezelf toestaan om meer heel te zijn. Het voelen van mijn eigen stroom.

Dus.. ik begin het stillekesaan door te hebben, de liefde. Hoe het inderdaad werkt, die kracht, creatiekracht. En hoe fijn het is om deze flow te ervaren in & rondom mijzelf.



A vibrant life free of self-imposed limitations

17 February 2018

SHIFT: breathing love.. my internal lover

Betoverende klanken..
vinden hun weg in mijn lijf.. tinteling..




SHIFT: vuur, kracht, uitnodiging, genieten, voeden, warmte, loslaten, creatie

Ik ben creatief geweest en heb mijn eigen vuur hier op mijn terras gemaakt
Heerlijk om vuur te maken & het te blijven voeden. Voordien was ik bang van vuur & heel voorzichtig om hout toe te voegen aan een vuur. En de laatste weken viel het me op hoezeer ik word aangetrokken tot vuur & vuur maken. Om de vlammen van dichtbij gade te slaan, ze te zien dansen..
Wervelend om elkaar heen, een dans dansen van betovering. Van zijn, aanwezig in het moment.

Ik nam een vuurschaal, zette het op stenen & laadde het vol met droog gras, takjes, dennenaalden, grote takken & ceder. Per takje heb ik een gebed ingesproken. En heb het vuur gevraagd om hulp, om reiniging, om kracht & om een visioen. Inzichten.

Mijn hele appartement ruikt naar rook! Ha.. de buren kwam al vragen & zien of het bij mij brandde.

Ja, het brandt. Mijn vuur brandt.




De klanken & wijsheid van Peruquois leiden mij doorheen de reis van energie. Wijsheid within. Ook de rook wijst mij de weg.. de weg naar binnen. In het diepste van mijn kern. ME TIME. Was een besef..

"Gebruik deze tijd louter voor jezelf lieve Tania Maria. Deze 6 weken waarvan nog 4 te gaan. LEEF! DANS! WEES AANWEZIG! GENIET! BEN!

Je Bent Er

Wees jezelf lieve, doe dat wat een fijn gevoel geeft. Ga & beleef. JA zeggen. Zie wat van jou is & wat niet. Voel, ervaar & her-inner jouw eigenheid. Spontaan - vurig - liefdevol - aanwezig - veilig in je eigen kracht - intuïtie - balans - .. Wees aanwezig & dans de dans. Met jezelf met anderen met je eigen seksualiteit. Laat stromen wat stroomt, onthoud jezelf van blokkeren. Voel. Voel hoe het voelt. Deel de liefde, samen. Wees aanwezig in de groei in de aanwezigheid van Liefde die vrij door jeheen stroomt. Wees aandachtig, voel waar de stroom heen wil. Waar heen ze je leidt als je haar stroom voedt. Als je haar ongedwongen laat gaan. Waar stroom je naartoe? Waar wil je heen? Waar is het fijn? Wat wil je ervaren, delen, vermenigvuldigen? Wat kent je oorsprong & wat voed je? Wat is er altijd diep.. diep down.. aanwezig. Wees. Blijf. Geniet.

Het l(i)even is er om te genieten

Wat vond je fijn? Wat voelt fijn? Waar wil je meer van? Laat het stromen.. laat het Zijn. De stroom wijst je de weg.. laat het vloeien, door je heen vloeien. Laat klanken je aanraken, je lijf voelen, die spirit deep down.. Geniet, beweeg, dans.. swirl.."

Mm.. ik geniet van de klanken van de mannenstem, een energie die mij aanraakt. De stem die trilt, raakt aan. Voelt heerlijk aan! Ik geniet van de vibratie in mijn schoot. Mm..

Het mag

FEEL: A Choir of Angels, troost


Met helende klanken op de achtergrond laat ik mijn tranen lopen. Ik geef ze de ruimte waar ze om vragen. Tranen blijven lopen, pijn wordt aangeraakt & een besef dat ik he-le-maal in proces mag gaan. Dat wat er gevraagd wordt of ik het nu leuk vind of ni. Dat dat is wat er nu mag zijn. Helemaal met mij in de hoofdrol.

Ik voel zoo veel dankbaarheid voor deze klanken! Een match met mijn verlangen. En dan nog ontvangen van Peter ook. Kort even contact gehad. Ik kon het ni meer laten, een noodkreet. Een schriftelijk contact. Efkes zijn stem gehoord gisteren. Het bracht het één & ander in mij teweeg. Veroordeling naar mezelf toe dat ik onvolwassen ben, dat ik geen afspraak kan houden.. enz. Werd er ni gelukkiger van.



En dan zijn er die woorden die ik ontvang.. enkele die eruit springen die me rust geven. En bovenal zijn het deze klanken.. deze stroom, frequentie die mezelf in een ander daglicht plaatst. Ik voel de rust.. of is het eerder iets anders? Een soort berusting.. dat dit het proces is dat me laat zien waar ik sta.

Waar ik werkelijk sta

En waar ik toe uitgenodigd ben, word. De stille wenken, die me mijn weg tonen. En ik mag zonder aannames die weg gaan. Zonder vooruit denken wat het met mij gaat doen. Wat het met mijn verdere leven gaat doen. De doodsangst zien & erdoorheen kijken.. Althans deze woorden komen nu in mij op. En enkel kijken wat er voor mij is, een punt waar ik mijn focus op mag houden.

Focus. Aandacht. Gewaarzijn. Adem.

Daarnet had ik een gesprek met een lieve vriendin. Zij had vannacht een besluit genomen, één waar ze zelf ni blij mee is. En tegelijk ook van voelt dat dit de uitnodiging is. De weg om te gaan. Voor haar. Ondanks de vele angsten dat het voor haar oproept.. de vele "ja maar's". En ik herkende me erin. Dat zei ik haar ook. Ook al is mijn pad anders dan het hare. We delen hetzelfde proces van bang zijn om ja te zeggen. En ik kreeg net bericht dat ze gebeld had om aan te geven dat ze "ja" zegt. En ze voelde zich zoooo blij.

Het is opmerkelijk dat deze klanken me zo rust brengen.. mijn tranen zijn gestopt, ik heb de neiging om te gaan liggen. En enkel te luisteren. En tegelijk voel ik opnieuw een spanning in mijn hart opkomen. "Alweer?" denk ik. "Ik had net dé rust gevonden." Ik voel een beetje irritatie opkomen. "Kan het nu eindelijk gedaan zijn? Wat is dat nu met mij?"

De berusting die er was heeft plaats gemaakt voor iets anders. Het is opnieuw de weerstand, weerstand om mijn pad te gaan, de stille wenk. Mijn onderzoek in mijzelf. Mijn openen naar de buitenwereld. Mijn onzichtbaarheid opgeven..

Ik voel hoezeer ik verlang naar vuur, om vuur te maken..

Om het zelf aan te maken & het te voeden, om de rook te ruiken, de vlammen te zien & de warmte te ervaren. Ik verlang naar warmte om me heen. In warmte zakken. Rusten. Mijn hoofd neerleggen & zijn.

Ik zit in bed en voel geen behoefte om op te staan. Het is tijd om ruimte te maken. Fysiek. Om iets te doen anders dan hier in bed te zitten met mijn laptop op mijn benen. Ik mis iemand om me heen. De laatste 2 weken was ik bij mijn moeder & haar aanwezigheid deed me deugd. En hier thuis ben ik alleen. En merk dat ik de beweging heb om in mijn bed te blijven. En ik wil het anders. Ik wil mensen om me heen. Praten of niet. Er zijn, er mogen zijn.

De laatste 2 weken douche ik mezelf met koud water nadat ik opsta. Om de dag te beginnen, ook al zie ik er tegenop soms én voelt het water kouder & harder dan anders. Toch doe ik het elke dag. Mijn ritueel & tevens brengt het mij het inzicht dat - hoe erg ook het kan lijken - het altijd minder erg is. Soms op het moment ja & roep ik het uit van de kou.

En nadien.. mm..

Voel ik meteen de warmte op mijn lijf, kijk ik me aan in de spiegel & voel ik trots! I did it! Again. And it feels fucking great!

Dus het is tijd om op te staan & de koude stralen op te zoeken.

En ondertussen zijn we weer 2u verder. Mm.. heerlijk! Wat een synchroniciteit! 
Dankbaar voor een kans die me wordt aangeboden. Een antwoord op het verlangen om ni alleen te zijn, hier in Kalmthout. Een win-win situatie. En dan nog 2u heerlijk openhartig gesprek over hoe het is als vrouw op slot te voelen qua seksualiteit. Zo heerlijk praten, vrijuit over wat me bezighoudt & over wat de ander bezighoudt. Gelijklopende & ook weer verschillende ervaringen ervaren te hebben. Hoe het is om niet je eigen grenzen aan te kunnen geven. En wat voor trauma dat kan teweegbrengen. Wat voor ervaringen (erg) we soms mogen ervaren om te voelen wat we niet willen. Welke mannen veilig aanvoelen & welke totaal niet. Ja zo heerlijk gepraat. Merci! Voor deze kans.

En voor nu eerst maar eens lekker eten & die koude stralen opzoeken! ;c)


16 February 2018

LOVE: wie ben ik als ik mijn sexuele stroom laat stromen?

Vandaag was ik aan het wandelen en stelde ik mezelf allerlei vragen 
De aanleiding nog altijd hetzelfde: mijn relatie & mijn relatie tot mezelf. Ik had kort voordien we totale ontreddering ervaren. Immens verdriet & enorme drang naar Peter. 'k Was er ni gelukkig mee. Knallende koppijn & gevoelens van gemis & vertwijfeling.

Er passeert vanalles & tegelijk is er nog altijd diene kado: 
mijn eigen seksualiteit bekijken, onderzoeken, wat is waar & wat niet? Ben ik in staat om een polyamoureuze relatie te hebben? Ben ik in staat om zelf meerdere relaties/verbindingen aan te gaan? Kan ik dat toelaten? Ben ik veilig? Heb ik daar een verlangen naar? Hoe kan ik me verbinden met mannen zonder mezelf onzichtbaar te maken zodra het onveilig aanvoelt. En wat is dat eigenlijk? Wat maakt dat ik me onveilig voel? Of zitten er zulke zware oordelen op mijzelf & intimiteit dat dees allemaal al bij voorbaat onveilig is?

Vragen, zoveel vragen & gevoelens ook! 
Het valt mij op hoeveel uitnodigingen ik op fb krijg van mannen van overal. Typisch die energie. Ik wimpel ze één voor één af. 't Zal wel zijn begot! En tegelijk maak ik mezelf bewust hoe ik werkelijk ben in contact met mannen. Wat doe ik of doe ik ni? Wat doe ik als iemand mij benaderd? Hoe voel ik mij in een groep? En ja.. meestal ben ik op mijn eigen. En meer & meer geef ik mezelf dat duwtje om het net anders te doen. Om te ontdekken wat het me brengt als ik open in contact ben. En ja, soms zijn het fijne momenten, gesprekken & oogcontact.

"Is daar iets op tegen?" vraag ik mezelf regelmatig af 
Of zeg ik tegen mijn eigen: "Ik doe toch niks verkeerd hé." En nee, met iemand spreken omdat het fijn voelt is helemaal ok. Een klik voelen & meer ontdekken, is helemaal ok. Openlijk zeggen hoe fijn het contact is, is helemaal ok. Er is daar niks mis mee. Mm.. ik leer van mezelf & geef mezelf de ruimte om ermee te spelen. En soms is dat best spannend! Voel ik mijn hartslag stijgen, krijg ik het warm.. én telkens nodig ik mezelf uit om bij mezelf te blijven. Om het contact aan te gaan zolang fijn voelt.

Mannen die iets komen halen of mannen die spontaan op zichzelf zijn, dat voelt werkelijk anders
Een vluchtig contact, een korte ontmoeting, spontane glimlach of een gericht gesprek.. allemaal facetten om mee te oefenen. En om mijn intuïtie te volgen. Welke man wilt iets van mij & welke ni? Welke geeft een aangename knuffel & voelt oprecht fijn aan of welke grijpt me vast en drukt mij tegen hem aan? Gisterenavond heb ik nog verschillende knuffels ervaren. En het fijne van mezelf is dat ik haarfijn kan aageven welke ik leuk vind of niet. En ik benoem het dan ook: "hey seg kan je wat minder druk geven.." of "het voelt te stevig..". Ja, eigenlijk mag ik vré content zijn met mijn eigen.

En ik mag ermee spelen, de mannen dienen zich aan, ik kom ze tegen her & der
Spreek ze zelf aan of word aangesproken. Bijzonder. Maar om nu te zeggen dat ik sex ga hebben met een ander? Mm.. in mijn fantasieën misschien.. waar altijd alles sfeervol & compleet veilig is. Waar lust & liefde perfect naast elkaar bestaan. Waar ik geen gezichten zie & eerder gevoelens ervaar.. Ja daar.. En das ni de realiteit.

Eerst maar eens op mijn gemak voelen in compagnie van mannen 
En zien hoe direct ze zijn. Of hoe gewoon zichzelf zonder iets van mij te willen, buiten dan een spontaan contact in het moment. Ja.. op dat vlak kan ik veel leren van Peter. En zijn leerproces in het toelaten van (vrouwelijk) contact. Mm.. hij is op zijn eigen tempo geëvolueerd van bevriezen naar verlangen. Van schrik naar rust & plezier.
En ik? Ik ben pas babystapjes aan het zetten. Ik kan weer kijken naar de kado & voelen wat er te voelen valt.

En het antwoord dat ik kreeg op de vraag: "Wie ben ik als ik mijn sexuele stroom laat stromen?" 
= Dan ben ik (weer) van mezelf. wow.

Zo dus..

14 February 2018

LOVE: zelfliefde daar staat & valt alles mee



Dat heb ik steeds meer door, begin het meer & meer te zien..
En zelfliefde kom ik overal terug, mensen die erover spreken & schrijven. Het is universeel heel actueel. Oef ben ik blij dat ik terug rust ervaar, in dees moment.
Ik plaatste een vraag op fb gisterenavond & heb vele mooie reacties ontvangen & vervolgens ook geschreven. Het zet me in een andere dimensie, rust & aanvaarding in het moment. Oef, dat voelt goed!

Ik plaats hier even mijn post met alle reacties erbij:
- -
Dinsdag 13-2-1018
Vandaag dacht ik terug aan de vraag: Hoe fijn zou zijn om iets in te nemen om makkelijker met mijn ongemakkelijke gevoelens om te gaan? Zoals mensen die automatisch naar een sigaret of joint reiken als er spanning is. Ik heb zo niks in het moment zelf dan alleen te voelen dat er ongemak is. En vandaag had ik het er moeilijk mee. Gedachten, vragen, onzekerheid & verdriet.
Tja, dagelijkse kost. Ik vraag me écht af wanneer ik het er allemaal zo gewoon kan laten zijn? Soms ja, dan voel ik liefde & compassie met mijn eigen.. & dan kan ik lachen om mezelf. En zoals vandaag viel het me op dat ik aldoor ongemak had tijdens mijn bezigheden. Man man.. op momenten heb ik nog altijd de neiging om te vluchten.. maja waarheen?

Woensdag 14-2-1018
**Reactie 1: Als mensen (zoals ik) naar een sigaret grijpen als er spanning is... Dan is die spanning op slag weg.. Maar uiteraard is er dan niets opgelost en de spanning komt toch terug en meestal wordt alleen de spanning effe teniet gedaan die er is omdat je verslaafd bent aan de stoffen... Maar dat is niet je punt dat weet ik wel... Wat je ook zou kunnen innemen om ongemakkelijke gevoelens te laten niet-zijn. Het blijft tijdelijk maar t onderliggende ( oorzaak ) van deze gevoelens wordt niet aangepakt... De oorzaak kan vele gezichten hebben maar als je door die maskers kijkt kom je steeds weer uit op angst. Angst dat er iets jou zou kunnen schaden op welke manier dan ook. En als je nog dieper kijkt dan is elke angst in feite doodsangst. (amai en dat al op 't krieken van de dag) maar het goede nieuws is... Dat je niet moet vluchten.. Niets moet innemen maar het tegenwicht van angst installeren.. Niet 1 keer maar elke keer opnieuw en dagelijks tot je innerlijke vertrouwenskracht groot en op zichzelfstaande is. Dat kan door een vast ritueel van meditatie.. En voor mij houdt dat in.. Het kompleet stil maken tot je observeert dat de Stilte Spreekt om het zo uit te drukken. Dat de Stilte Alom Aanwezig is. Daar zit de essentie van jouw wezen. En dan zal je overdag in je dagdagelijkse bezigheden veel gemakkelijker kunnen glimlachen als er weer eens zo'n ongemakkelijk gevoel komt bovendrijven.

Mijn reactie: tranen.. en ja.. het zou eerder zijn om makkelijker om te kunnen gaan met het ongemak. Niet om het volledig te verdringen eigenlijk. Eerder een overbrugging naar wat jij zo mooi omschrijft als : "En dan zal je overdag in je dagdagelijkse bezigheden veel gemakkelijker kunnen glimlachen als er weer eens zo'n ongemakkelijk gevoel komt bovendrijven." Makkelijker ernaar kunnen kijken & zeggen: 
"Helaba.. zijde gij er weer? Alé wa hebde te vertellen? Zeg het eens.."
OF
"Mm.. ik wordt weer vanalles gewaar.. en het is goed zo. Ge zijt welkom."
OF
"Alé ik zal eens dieper voelen.. Wat is er & wat is waar?"
Zoiets.. ik ben gene krak in ongemak voelen. Van nature een wegduwer. En aan de andere kant kan ik zoveel wel voelen. Maja zoals ik al zei, dat ongemak.. me ni goe genoeg voelen. Zorgen maken over geld. Zorgen maken over hoe ik mijn visie & verlangens effectief vorm geef. Schuldgevoelens & schaamte.. Mm.. ja eigenlijk nen hele reutemeteut. 

**Reactie 1: Schattie... Je ziet t ! Je weet hoe 't ineen zit en hoe 't werkt! Zorg gewoon voor voldoende tegengewicht.
**Reactie 1: Laat de ongemakkelijke patronen niet bepalen hoe jij je moet voelen... Maar bepaal die zelf... Juist door jezelf te creëren op je vast dagelijks ritueel.. Zoek anderen op die dat ook doen en denk zeker niet dat je alleen bent met dit soort gedoe want iemand die bewust leeft komt daar sowieso met zichzelf in confrontatie. Ik heb op 'n gegeven moment na een tiental jaar zo goed als gratis lesgeven het roer omgegooid en dat maakt het heel wat makkelijker. Ik kon het bijna zonder inkomen leven niet meer verantwoorden tegenover mijn gezin... Maar kan jij dat tegenover jezelf.???? Jij hebt ook de opdracht om voor jezelf te zorgen... Dat is geen falen.. Dat is winnen... Moeten wij es ni 'n keer 'n date doen? 
    
Mijn reactie: ja de andere kant de andere keuze
ik sta werkelijk te kijken naar mezelf
en vraag me af hoe ik in godsnaam
mezelf zo kan laten doen door
dat ongemak
ik die nota bene een opleiding achter de rug heb
als sprankelcoach

ik snap het ni
het is alsof ik verslaafd ben ofzo

der zijn zo van die momenten dat
ik het door heb
en zeg "héla zo ni hé" & me dan richt op iets anders
der zijn van die momenten dat ik mezelf verplicht (als het ware) om direct vrolijk te zijn, mezelf positief toe te spreken.. en dan voelt dat aan als "moeten", dan is het een tool geworden om ergens anders te geraken. En dan blokkeert heel den boel.
En dan ga ik kaarten trekken om te weten hoe of wa. Wanneer dit of da. Hoe zus of zo. En eigenlijk is er niks anders dan..
OK,
wa voelt beter?
waar heb ik nu zin in?
En voor het moment is dat een tropical thee & in de zon zitten. 

**Reactie 2: Hier ook 'n fase met heel veel stress... Nieuwe job, heerlijke job, OP wandelafstand, deeltijds, 2 dagen, zoals ik wenste... Maar qua administratie erg veeleisend. En daar ben ik geen held in. Samen met examens en stage... Hoog stresslevel dus... Ik probeer rustig te blijven , mezelf vertrouwen. Ik kan dit natuurlijk en over 4 weken is de stage voorbij... Over 2 weken ben ik die job ook gewoon.... Maar goed, NU dus wel in mn stressy zone.... Probeer het dag per dag te bekijken. Vandaag werk ik voor school, m'n lessen voor maandag voorbereiden.... moet alles uittypen daar als tijdelijke leerkracht en achteraf 'n verslag maken van elke les... Ik ga dat vandaag doen voor maandag en al doormailen en dan zien wat ze zeggen, is het goed dan doe ik zo verder, if not... aanpassen... Komt goed.... Ook bij jou, vertrouw jezelf. Stress is ook maar een gevoel en ik weeeeet dat ik mezelf dat gevoel aandoe. Silly me... De lente komt, de zon gaat ons ook deugddoen.... En ja, ik eet wel wat extra chocolade.... Misschien helpt magnesium je? Deed ik gisteravond. In elk geval vééél liefst... You are not alone...
    
Mijn reactie: Ooh zo lief! Merci voor je reactie. En hoe fijn voor jou dat je een job hebt zo dichtbij voor 2 dagen! 
Zet me aan het denken? Dan ook een job voor 2 dagen? 
Ik stel mezelf veel in vraag de laatste weken. Over het Hoe & dat is eigenlijk ni aan mij hé. Hoe dit of hoe dat? Vannacht lag ik nog lang wakker & vroeg ik mezelf wat ik nu eigenlijk wil? En dan komt hetzelfde weer langs: ruimte om te creëren samen met anderen, mijn flow volgen, wat zich aanbiedt in het moment.

Een mooie plek om te wonen waar ik weet dat ik altijd naar terug kan. Luxe. Uitreiken naar de buren om samen iets op te zetten. Een concept uit te bouwen. Sociaal contact, engagement, verbinding, uitwisselen, vriendendienst, bijleren, wijsheid delen.. en dat allemaal vanuit het idee van zomaar.. delen omdat het goed voelt. Van grasmachien tot eiers tot samen brainstormen over wat ons bezighoudt tot samen naaien of tuinieren. Op de kat passen of hond als er iemand op vakantie is. Of net op vakantie gaan in een vakantiehuis van de buren. Duurzaam omgaan met elkaar & de omgeving. Zien waar ieders talenten zitten & deze in het licht zetten. ..

Zoiets.. ja, als ik me daar op afstem, stroomt het weer. Word ik rustig. Word ik blij & opgetogen! Ik verbind me meer & meer met mensen die openstaan voor zulke intiatieven. Samen als burgers, buren & vrienden ondereen.
Betrokkenheid delen, vanzelfsprekend.

Liefde.

Merci voor je post..  Ga nu die thee zetten sè. En voelen wat er zich nog meer aandient! FIjne dag!

**Reactie 3: Ik neem je waar 

Mijn reactie: Klikte aan & kreeg deze tekst:
"Het antwoord is ja! Ga er voor. Dromen zijn er in een heleboel vormen, zoals dagdromen, hoop en wensen. Wanneer je vasthoudt aan de doelen en de wensen die je diep van binnen hebt, dan hebben ze de tijd om te worden bewaarheid in deze gewijde ruimte.

Je kunt van tijd tot tijd je twijfels hebben of je dromen wel of niet waar zullen worden.

Vertrouw erop, dat je wensen je met een doel werden ingegeven vanuit het Grote Universum. Je dromen zouden niet in je hart en je geest zijn opgekomen, als er niet werd verondersteld dat je ze zou volbrengen en er naar zou leven.

Het universum ondersteunt je. Alles is perfect op elkaar afgestemd, aangezien je dromen er klaar voor zijn om openbaar te worden gemaakt.
"

- -
Bron: Engelendromen Orakelkaarten - Doreen & Melissa Virtue
Alles staat & valt bij mijn zelfliefde herken ik.


I wanna know what love is.. self-love.

**Reactie 3: Voel je gezegend dat je zo diep kan voelen. Er zijn anderen die hun leven als een robot doorlopen, geen diepe dalen, geen hoge pieken, gewoon middelmaat... En jij wil geen middelmaat zijn. Je hebt niet de makkelijkste weg gekozen, maar beeld je eens in wat voor gevoel je hebt elke keer je een obstakel overwint..... En hou nu dat gevoel vast.

Mijn reactie: En die robots zijn ook goed, middelmaat is een label. Zij die anders voelen zijn ook ok. Das hun gekozen pad. En ja ik kan diep voelen.. diepe dalen & hoge pieken. Das waar. En ik ben mezelf dankbaar dat ik het dan ook uit op die momenten die ertoe doen. Zoals deze van gisteren. Dankzij die impuls & alle jullie impulsen kan ik nu dankbaar voelen op een andere manier. 

Mijn reactie: Ane Brun - Always On My Mind
Ik luister hiernaar toegepast op mezelf. En uiteraard reikt het verder dan dat. En laat ik eerst bij mezelf beginnen.

**Reactie 4:Warme omhelzing in fijne en minder fijne momenten. En ja stap voor stap elke dat omnieuw leren te laten zijn wat er is en er van leren houden. x x x x

Mijn reactie: van leren houden, dat het er is. ja.

- -
to be continued..
SaveSave
SaveSave