I ask & it is given

SEREEN, ONTVANKELIJK, KOESTEREND, ELEGANT   Dat zijn de energieën die vandaag in ontvangst nam nadat ik mezelf toeliet om Ruimte te zijn. Om niks meer te hoeven vanuit actief doen.    Het Geschenk.   Wat kan nu creëren en bijdragen vanuit deze Ruimte?  

Vandaag is het begin van iets nieuws.. alé, dat was gisteren al zo en vanmorgend vroeg is mijn lief vertrokken. Een nieuw begin, er mag een nieuwe vorm tussen ons ontstaan ook al weten we nu nog niet hoe dat er uit zal zien. We hebben beiden iets in het vooruitzicht en dat zal voor eerst sinds 17 jaar zonder de vanzelfsprekendheid zijn van elkaar. Onbekend terrein met oneindige mogelijkheden. Ik word volgende maand 50 en merk dat ik veel anders wil Ja, ik wil mijn eigen ondernemingen uitbouwen en tegelijkertijd (is het nu omdat ik vers op onbekend terrein ben) ook iets kiezen wat ik eerder niet wilde. Toch maar (tijdelijk) een job dat me elke maand zekerheid verschaft? Ik wil keuzevrijheid, een steun in de rug. Een job naar mijn hart op een plek van mijn hart waar ik als Tania of Tania Maria een bijdrage lever. Er is veel in beweging, ik ben er zoo aan toe om mezelf te zijn (zonder oude referentiepunten) om iets totaal eigens te creëren. Ook al is dat best oncomfortabel en intens. Ik m...

Afgelopen week had ik nen date met mezelf Ik had ruimte gemaakt om helemaal met mezelf te zijn, met mijn lijf bedoel ik dan. Want eerlijk is eerlijk, zo vaak heeft ze mij niet alleen voor zich. Ik ben dikwijls bezig met mijn laptop oftewel luister ik naar podcasts, zoek ik wat op op het internet, bekijk ik video's of luister ik naar opnames van online boek-besprekingen. Dat kan wel enkele uren duren tot voorbij 24 uur. Op zich vind ik dat heel verhelderend om te luisteren, te leren en te integreren wat me pakt en aanraakt. Wat me meer inzichten geeft in mij zelf en mijn gewaarzijn. Dan val ik in slaap met de computer aan. Mijn lijf komt zo tekort aan oprechte aandacht en vooral aanwezigheid. Dus had ik daar van de week op een avond verandering in aangebracht. Man man.. wat een ervaring! Ik glimlach. Het was zo verbindend en zaaaalig om met haar te zijn en haar vragen te stellen en gewaar te worden hoe zij erop reageerde. Gisterennacht wilde ik opnieuw zonder computer zijn.. en me...

Gisteren was ik bij mijn zus, we zouden samen naar een video over de 5 biologische natuurwetten van Dr. Hamer kijken. Ik hoor haar zeggen: “Waar heb ik mijn thee gelaten?” Zegt haar lief: “op de tafel”. “Ah ja..”. Ik merk op dat mij niks gevraagd wordt en dat ik ook thee wil. Ik reageer met: “Is er nog thee?” of zoiets.. Meteen erna besef ik hoe voorzichtig ik ben, vaag zoals ik eerder al omschreef. En dus kies ik voor helderheid. “Ik wil ook graag thee, hoe is dat voor u?” En de mogelijkheid was er en het water werd gekookt, de keuze uit theezakjes aangeboden. Interessant dus.   In zulke situaties zijn er meerdere mogelijkheden om mee te zijn. A) ik kan niks zeggen en in stilte mezelf ambetant maken op mijn zus dat      ze me niks aanbied noch vraagt. B) ik kan concluderen met een vraagteken erachter: “Ik krijg niks of wa?” C) ik kan vanuit mezelf zonder lading zeggen dat ik ook thee wil en bereid      zijn een ‘nee’ te krijgen. D) .. En i...

Note: wat kunnen mijn mijmeringen aan jou bijdragen?  _ _ Ik merk op hoe ontspannen ik ben ten op zichte van een microgolfoven, 5G én het niet meer afplakken van mijn webcam.  Gosh dankjewel Merlijn Wolsink voor jouw bijdragen hierin en hiermee! Je eerdere calls over deze onderwerpen hebben mij zoveel ruimte gegeven. M erci aan mezelf omdat ik het oppak, integreer en kies voor iets anders. Ik had lang de interessante visie dat een mircogolf een slecht iets was. Het zorgde namelijk voor gezondheidsproblemen. Not done! Ik was er tegen, hoe dat zoiets bestond en dat er mensen waren die ermee kookten.. begreep ik niet (meer).  Just an interesting point of view  nietwaar? 

Ik ben dat zondagskind dat zich verwondert over haar omgeving. Ik volg enthousiast een vlinder in volle bewondering voor de creatie ervan. In bewondering voor de bloem op waarop ze landt.. én volg vanzelf mijn aandacht als het ergens anders naartoe getrokken wordt. Ik zie de samenhang van het geheel, hoe alles bijdraagt aan elkaar.

Ik ben thuis na 14 dagen van huis te zijn en merk op dat ik mezelf vastzet in conclusies. Want ja, 'meestal heb ik na een tijd afwezigheid ruimte nodig om te landen..' Ook merk ik op hoe ik mezelf verkeerd maak door vragen te stellen als: "Moet ik niet dringend dit of dat oppakken?" Om de draden weer op te pakken waar ik ze heb neergelegd toen ik vertrok. Bijzonder toch hé dat ik van mezelf het één en ander moet met de oude bekende conclusie dat dit van me verwacht wordt door de organisaties die me financieel ondersteunen en begeleiden naar een uitkering onafhankelijk bestaan. Hmm.. ik merk contractie op .. diepe zucht! Ja, ik vind er nog wat van. Ik erken dat ik dit kies . Ja erken, erken, erken, ik erken, ik erken, ik erken dat ik contractie kies boven de oneindige mogelijkheden. Hmm.. interessant. Ja watte eigenlijk feitelijk heel interessant. Hoezo en vanwaar komt deze conclusie eigenlijk om de hoek kijken? Waar heb ik ooit het zo waar gemaakt dat ik mo...

Er is niks zaliger dan dat! Voor mij. c;)  Momenteel zit ik knus tussen dekens en een dons, kussen op mijn zetel  aka bed aka lounge. Ha! Zelf in elkaar gestoken, 2 zitzakken, een bedframe,  een matras, dekens, een kussen.. En ik ben bezig aan mijn blog en schrijf teksten en haper en haper waar  het over mijn verlanglijst en over ontvangen donaties gaat. Bijzonder..  In ieder geval was ik ineens weer suupr blij en dankbaar voor de mogelijkheden beschikbaar om hier zo knus te zitten met mijn laptop op mijn schoot! Organisch Ondernemen, zo noem ik het Want, ik denk 2 maanden geleden, sliep ik nog op de zolder en zat ik in de traphal met mijn laptop.. En sinds een goei 3 weken werd ik  op een avond gewaar dat ik dus op mijn zetel zou slapen en koos ervoor..  Hemels! Het voelt aan als kamperen .. De rolluiken van de raam aan de straat  gaan weer naar beneden 's avonds na een jaar open te zijn geweest. Ik wissel nogal eens van kamer, ook om te ...

Onderweg zonder agenda Zo heerlijk om op weg te zijn & alle tijd van de wereld te hebben om op mijn bestemming aan te komen. En hoe heerlijk om dan op mijn ritme naar het station te stappen. Om dan in de rij te staan voor het opladen van mijn ov-kaart. Om in een impuls mijn regenbroek uit te trekken zonder zorgen of ik tijd heb om de trein in te stappen. Om de trein te zien aankomen en op tijd in te stappen. Om op een stoel te gaan zitten & deze in te ruilen voor een andere bij de eerstvolgende stop. Om dan te merken hoe mijn vorig stoel, plek biedt aan iemand anders. Om te voelen hoe fijn het is op de nieuwe plek zonder iemand naast me. Hoe fijn is dat sèg! Zoveel ruimte vrij te hebben! Om  een inspiratiemail te lezen  van een kennis om te lezen hoe alles in goddelijke perfectie is. Hoe ontspannend het aanvoelt te weten dat ik nergens iets van hoef te vinden. Hoe fijn het is om dit daadwerkelijk te ondervinden. Om op het ritme van mijn flow te bewegen. En all...

Ik ben creatief geweest en heb mijn eigen vuur hier op mijn terras gemaakt Heerlijk om vuur te maken & het te blijven voeden. Voordien was ik bang van vuur & heel voorzichtig om hout toe te voegen aan een vuur. En de laatste weken viel het me op hoezeer ik word aangetrokken tot vuur & vuur maken. Om de vlammen van dichtbij gade te slaan, ze te zien dansen.. Wervelend om elkaar heen, een dans dansen van betovering. Van zijn, aanwezig in het moment. Ik nam een vuurschaal, zette het op stenen & laadde het vol met droog gras, takjes, dennenaalden, grote takken & ceder. Per takje heb ik een gebed ingesproken. En heb het vuur gevraagd om hulp, om reiniging, om kracht & om een visioen. Inzichten. Mijn hele appartement ruikt naar rook! Ha.. de buren kwam al vragen & zien of het bij mij brandde. Ja, het brandt. Mijn vuur brandt. De klanken & wijsheid van Peruquois leiden mij doorheen de reis van energie. Wijsheid within. Ook de rook wijst mij de weg....

Ik deed net de geleide Inner Child Healing van Aartsengel Haniel, gechanneld door Melanie van Ask Angels Dat deed zoveel met mij dat ik het hier graag met jullie deel.

Er is een drive in mezelf die me aanspoort om nog makkelijker te creëren. Alé, hoe zal ik het zeggen? Ik merk op dat alles wat ik om me heen zie gebeuren & voorbij zie komen aan zaken die aangeboden worden. Of stellingen die ingenomen worden. Aannames dat het normaal is dat mannen op latere leeftijd het aan hunne prostaat krijgen. Dat vrouwen vanzelfsprekend in een "ocharme" menopauze terechtkomen. Dat er eerst nog vanalles moet gebeuren, veranderd worden aan onszelf vooraleer.. WAT ALS HET ALLEMAAL MOEITELOOS KAN? Makkelijker Zonder eerst nog dees of da te veranderen, Zonder eerst nog te hoeven vergeven; Zonder eerst nog te hoeven wachten (totdat..) Zonder nog meditaties te doen Zonder iemand ‘nodig’ te hebben ZO NU INEENS TE SHIFTEN van de ene realiteit naar de andere.. Zonder dat het moeilijk is Zonder dat het nog lang duurt Zonder dat ik eerst nog vanalles moet geheeld worden METEEN  NU DIRECT Zo ineens Nu Vanzelf Met gemak Met plezier Met liefde Met mezelf ;c)...

Hoe mijn huid eruitziet; hoe mijn spieren reageren; hoe het gesteld is met mijn flexibiliteit, mijn gewicht, mijn visueel zicht, mijn gehoor, mijn smaak, mijn gevoel, .. Wat als.. het dus op mijn geloof aankomt?  Wat als het moeiteloos kan? Wat als het makkelijker kan? Wat als ik mijn aannames simpelweg kan veranderen? Door anders te (gaan) denken. Een andere waarheid aan mezelf te vertellen. Om gedachten als da ga langzaam te vervangen door da ga kei rap . Om gedachten als da heeft tijd nodig te vervangen door  da is zo gedaan.  Omdat zelf te kiezen wat ik wil, wanneer & hoe. Das toch iets speciaals hé.  Via allerlei wegen vind ik de bevestiging van mijn verlangen om mijn eigen verlangens zelf te creëren zo makkelijk mogelijk. I ask & it is given. Het komt werkelijk neer op wat ik geloof, wat ik denk & wat ik creëer . Bevestigt door The Communion of Light, Pam Grout én Dr. Ellen Langer op wetenschappelijk, psychologis...