FLOW: over roze eenhoorn en een leger in regenboogkleuren
Ik ben bij Elias en Farah. Zij houden mij bezig en ik hen. Zonet hebben we verstopperke gespeeld, ha! Wat ik nog mag leren is dat zij het belangrijk vinden om gevonden te worden. Dus maken ze geluid of zeggen ze al voor waar de ander zit. "Nee" zeg ik dan "ik wil ze zelf vinden" en toch slagen ze erin om aanwijzigingen te geven of maakt de ander zo'n geluid dat het niet mis te verstaan is. Vorige week begreep ik er niks van. Toen ontstond in een impuls het idee om verstopperke te spelen voor bedtijd. Na de tandenpoets hebben we allerlei plekjes gevonden om ni gevonden te worden. Ook vandaag weer.. ze vroegen erom. "Gaan we straks weer vertopperke spelen?" Farah is zo klein nog dat ze in een koffer past! Of onder een stoel.. zo creatief dat ze zijn! Ik met mijn lengte is een ander verhaal.. of er piepte net nog een teen vanonder het dekbed of het dekbed was ineens zo hoog.. :c) Maar leute ja dat hebben we wel. Karolien wist me vanavond ...