I ask & it is given

  ©Tania Maria Vanhoof 2017 Het viel me al langer op.. mijne laptop, der was iets mee. Dat trackpad macheerde ni zoals het hoort te zijn. Diene pointer deed zijn eigen WIL. Diene week af, zoefde naar boven en ik kon dat ding "NI" op de plek krijgen dat ik wilde! Om gek van te worden. Als ik een video bekeek, zag ik de pointer vanzelf naar boven gaan en verschenen er zaken op mijn scherm dat ik niet zelf had aangeklikt. Ik, zou ik niet zijn als ik me geen vragen stelde én achter de onverklaarbare onzichbare muurtjes keek. Om dan de ervaringen op te merken dat diene pointer zijn eigen WIL DOORDREEF tot ik door had dat ik aan de knoppen zat met de grootste controle. Dat ik bijna verkrampt tegen wil en dank écht iets wilde dat ver van mijn eigen lichaamsgewaarzijn lag. Het werd me helder en duidelijk dat elke keer diene pointer andere richtingen uitging dat ik in een innerlijke kramp zat. Dat eigenlijk de pointer een boodschapper was en wat zeggen ze daarover? DON'T KILL TH...

Zo net aan de telefoon met mijn geliefde van wie ik afscheid nam. Bijzonder dat ik dit hier kan schrijven zonder zelfoordeel. Wat een heerlijkheid! Voorbij aan mogelijks oordeel van mijn publiek. Ha én toch de waarheid. We zijn verknocht aan elkaar, kan ik dat zo stellen? Bijna 18 jaar in elkaars leven en al heel wat waters doorzwommen én nu elks een eigen vaargeul. Dus ja.. hoe neem je afstand van zo iemand die je door en door kent? Meer nog, hoe neem ik afscheid van mijn overlevingsmechanisme om de teugels altijd in de hand te houden, om te bepalen wat er gebeurd en hoe als ik ergens uitstap? Ik begin dat meer en meer te erkennen die automatische piloot. Mijn bescherming tegen een pijn Het kwam voorbij in het gesprek, ik merkte ongemak op in mijn lijf, dat kwestbare. En ik was me gewaar van wat het is. Informatie dat een heel ander licht op liet schijnen op die teugels. Dus zie je, ik ben blij met deze informatie. Deze helderheid over mij en mijn keuzes en wat het creëert. Ook al spr...

Note: wat kan helderheid in mijn reflexrealiteit aan jou bijdragen, nu en in de toekomst?  _ _ In november liep ik GIGA HARD tegen mijn automatische overlevingspiloot aan. Ik handelde vanuit verwachting en kwam in een 'lastig' parket terecht. Het is iets wat op gezette tijden langskomt en waarvan ik dacht dat ik het ergste al lang achter me gelaten had. Not dus.. Omdat het zo ambetant was (voor mij en voor mijn omgeving) in het bijzonder voor mijn lief.. mocht ik drastische maatregelen nemen. Ik zou voor eens en altijd, no matter what, helderheid krijgen in het mechanisme dat me belet van andermans teleurstelling in mij. Door te denken hoe de ander reageert als ik aangeef wat ik wil, schiet ik automatisch in één of andere modus om mezelf te bescher-men tegen onheil. Het onozele van heel de zaak is dat ik andere mogelijkheden, zoals de ander zijn/haar verantwoordelijkheid én eigen weten, compleet negeer. Alles komt dan ineens op mijne nek terecht en dat is teveel om te dragen.. ...

Ik voel dat ik spanning in mijn lijf heb. Mijn nek en hoofd en ogen voelen gespannen en moe aan. En ik wil schrijven, schrijven over wat ik binnenin voel. Over hoe mijn drang naar controle vs mijn verlangen om los te laten elkaar overlappen. Ik voel spanning omdat ik een leap of faith  ben aangegaan enkele maanden geleden. Toen mijn huisbaas aan de bel trok en mijn huurachterstand wilde ontvangen. Tot op heden heb ik mijn verlangen om dat in orde te krijgen uitgesproken en gedeeld met het universum. Mariëlle Duijndam heeft mij begeleid in een oefening om helder te krijgen wat ik nu eigenlijk wilde in deze situatie. En toen kwam boven water dat ik het volledige bedrag op zijn rekening zag staan. Dat voelde stevig en helder aan. Zo is het! Ondertussen heb ik mij afgestemd op dit verlangen: het bedrag staat voor 1 juli op zijn rekening. Verders heb ik niks gedaan om dit doel voor elkaar te krijgen. Alé ik ben niet in actie geschoten om dit voor elkaar te krijgen. Ik ...