I ask & it is given

Gisteren was een bijzondere dag. Alles is mogelijk zolang we er durven op te vertrouwen. Soms is er wel wat voor nodig om zover te komen. Bewustzijn én alert zijn én weten dat niks voor niks gebeurt. Ik schreef dit gisteren op facebook en deel het nu hier, dat je het je verblijden mag, een hart onder de riem steken kan, een wow moment én het vervullen van dankbaerheid. - - Man man.. wat een dag tot hiertoe. This really delights me!   "Alles gebeurt in mijn voordeel" zei ik tegen mezelf toen ik net op de Merodelei stond met een gebroken fietssleuteltje in mijn hand in de sneeuw met mijn fiets op slot aan een paal en de ketting erom heen. Ik stond vlak aan de Syrische winkel waar ik net 2 overheerlijke turkse broden had gekocht. Dan te voet naar een fietsenwinkel, naar De Warande, de bib, naar huis, weer terug naar de fiets, naar de Syrische kruidenier en tenslotte naar een slotenmaker in de stad. Kort door den bocht gezegd. Knap staaltje van 'durven' in overgave te g...

Opmerkelijk wat ik vandaag in ontvangst neem zowel in woorden, begrip, wijsheid, feedback, helderheid, eten, geld, aandacht, aanraking, waardering, liefde, afscheid. Bijna op hetzelfde moment ontvang ik onverwacht overvloed vanuit liefde én afscheid vanuit liefde. Opmerkelijk gecreërd door het universum. Alles gebeurt in mijn voordeel. Vanuit dat gegeven berust ik en weet ik dat het iets grootser creëert. Ik laat ook mijn website los zoals ze nu is opgebouwd. Alle pagina's zet ik on hold, effe alles leegmaken. Afstemmen op mijn ware aard en van daaruit creëer ik opnieuw. Dat is ook los durven laten.    Steeds terugkeren naar de vraag: Wat wil ik?  Om van daaruit de vorm te vinden, hoe wisselend dat ook is. Daar ben ik nu.. een laag dieper durven toegeven aan wat ik werkelijk wil en daarbij alles wat oncomfortabel is, omarmen. Within the sound of silence (klik bovenstaande link voor muziek)

Gisteren was ik bij mijn zus, we zouden samen naar een video over de 5 biologische natuurwetten van Dr. Hamer kijken. Ik hoor haar zeggen: “Waar heb ik mijn thee gelaten?” Zegt haar lief: “op de tafel”. “Ah ja..”. Ik merk op dat mij niks gevraagd wordt en dat ik ook thee wil. Ik reageer met: “Is er nog thee?” of zoiets.. Meteen erna besef ik hoe voorzichtig ik ben, vaag zoals ik eerder al omschreef. En dus kies ik voor helderheid. “Ik wil ook graag thee, hoe is dat voor u?” En de mogelijkheid was er en het water werd gekookt, de keuze uit theezakjes aangeboden. Interessant dus.   In zulke situaties zijn er meerdere mogelijkheden om mee te zijn. A) ik kan niks zeggen en in stilte mezelf ambetant maken op mijn zus dat      ze me niks aanbied noch vraagt. B) ik kan concluderen met een vraagteken erachter: “Ik krijg niks of wa?” C) ik kan vanuit mezelf zonder lading zeggen dat ik ook thee wil en bereid      zijn een ‘nee’ te krijgen. D) .. En i...

Note: wat kan helderheid in mijn reflexrealiteit aan jou bijdragen, nu en in de toekomst?  _ _ In november liep ik GIGA HARD tegen mijn automatische overlevingspiloot aan. Ik handelde vanuit verwachting en kwam in een 'lastig' parket terecht. Het is iets wat op gezette tijden langskomt en waarvan ik dacht dat ik het ergste al lang achter me gelaten had. Not dus.. Omdat het zo ambetant was (voor mij en voor mijn omgeving) in het bijzonder voor mijn lief.. mocht ik drastische maatregelen nemen. Ik zou voor eens en altijd, no matter what, helderheid krijgen in het mechanisme dat me belet van andermans teleurstelling in mij. Door te denken hoe de ander reageert als ik aangeef wat ik wil, schiet ik automatisch in één of andere modus om mezelf te bescher-men tegen onheil. Het onozele van heel de zaak is dat ik andere mogelijkheden, zoals de ander zijn/haar verantwoordelijkheid én eigen weten, compleet negeer. Alles komt dan ineens op mijne nek terecht en dat is teveel om te dragen.. ...