I ask & it is given

Klik op de foto om te vergroten. Deze week zei ik tegen mezelf dat ik eigenlijk wel geldzekerheid wilde, meteen verbeterde ik me om daarna mezelf toe te staan dat eigenlijk wel te willen. De ontspanning van mijn lijf daarop was immens! Ik wist werkelijk niet hoeveel energie ik gebruikte om het oordeel 'dat niet te mogen' in stand te houden. Hèhè.. Later deze week kwam daar werkzekerheid bij. Et voila daar is (ik glimlach) de toelating om niks alleen te hoeven doen. Ik hoef me niet meer te verzetten tegen en te reageren op dit oordeel om het in stand te houden. Ik mag willen om alles niet zelf te voorzien.  Ik ben er klaar mee. Ik wil iets anders. Ik wil graag ergens naartoe gaan waar ik thuis kan zijn, waar al mijn ervaringen en kwaliteiten tot hun recht komen. Waar ruimte is voor (zelf)reflectie, groei en verbinding tussen collega's en anderen. Laat maar komen de vacatures.. ik solliciteer en ben benieuwd naar iedereen die eigenlijk naar mij op zoek is en het nog niet weet...

  Wie ben ik als ik alle tekortkomingen en denken dat dat bestaat, loslaat? Hoe meer ik me bewust op die plaats zet waar alles oké is, ieders realiteit, hoe meer ik opmerk hoe vaak er gekeken wordt naar dat wat er niet is. Ik was uitgenodigd als buur in de Steinerschool om naar het koor te luisteren. De meester (directeur?) sprak de buurtbewoners toe dat het geen genre is van 'perfect zijn'. Dat het niet gaat om 'goed' te zingen. Dat we mochten ervaren hoe de kinderen van het 4e, 5e en 6e leerjaar elke week samenkomen om te zingen. Dat het eigen is om met goesting te zingen ieders naar zijn/haar kunnen. Samenzijn en samen zingen afgestemd op elkaar. Ik was bewust van gedachten van afkeuring dat er kinderen waren die kozen om te spelen en te fluisteren. Dat er waren die niet opletten. Een spiegel voor mezelf en mijn eigen speelsheid dat ik heb opgegeven om braaf te zijn, gehoorzaam én vooral niet te dromen in mijnen tijd. Wat is er nog meer mogelijk als ik de kinderen op...

  Deze week schreef ik op Facebook dat ik mezelf geregeld afvraag hoe ik, als zijnde mij, het best kan bijdragen in de wereld met een betaalde job? Zo afwisselend, begeesterd, creatief, handig, verbindend, oog voor styling en detail, de natuur én vooral gericht op meer bewustzijn. Bewustzijn van ons eigen, intuïtief weten. Om dan Gary Douglas (grondlegger Access Conscioussness) te horen zeggen dat we 'what will be' kunnen faciliteren. Dus ja, wat als ik me blijf afstemmen op de energie dat door me heen wilt stromen.. zijnde de facilitator zonder op voorhand te weten met wie, welke vorm en waar dat zal zijn? Wat zou dat creëren voor mij én de wereld?   Om van mijn GTB begeleidster te horen dat er een vacature is bij Bethanië - Emmaüs dat zo goed als op mijn lijf geschreven is! Als eerst erkende ik de verbinding met mijn vraag niet tot het moment dat ik doorhad dat dit de eerste, beste versie is als antwoord op mijn vraag. Dat ik mag erkennen dat er wel degelijk een job is voor...

Ik ben al een tijd stil, ik merk een beweging op naar mezelf toe en naar binnen toe. Niet dat ik stilsta want er gebeurt veel, veel inzichten, beelden, lichaamssensaties, contractie en verruiming. Het wisselt en heel dikwijls vind ik mezelf in bed of in situatues waarbij intens oordeel of energieën me overweldigden. Om dan stil te staan en toe te laten én ook wel van me weg te willen duwen, als eerste reactie zeg maar. De natuur lonkt me, de kleuren en geuren.. en ik wil graag de foto's delen en dan stuit ik op volle harde schijven waar ik nog niet de prioriteit van maak om daarmee aan de slag te gaan. Zoals ook briefkes en papiertjes waar ik her en der iets op schrijf en zoveel chaos geven dat ik mezelf afsluit om er eens met de bezem doorheen te gaan. Zo dus dwarrelt er vanalles door me heen en om me heen. Blogposts ontstaan en geraken niet af, staan half geschreven.. Ook al heb ik soms de ervaring dat alles trager gaat of toch tragen wilt gaan, is er ook  energie dat snel verand...

Vanmorgend werd ik wakker met een rust... En besefte hoe anders het was, zo anders al alle weken hiervoor. Het was de 'eerste' ochtend in tijden. Zo bijzonder. Zo dankbaar. Om dan na enige tijd af te dwalen naar een gebeurtenis en mezelf in de pijn te voelen glijden, de intensiteit en de oncomfort. Een weten hoe divers sferen kunnen beleefd worden. Gisteren in overvloed aanwezig, verrukkelijke expansie met mezelf. Momentum naar meer en meer delicious extase. Zijn. Aanwezig. Sprankelend en toch bijzonder koesterend zacht.. Hoe ik de foto tegenkwam en zo kon kijken en blijven kijken, verdrinken in de immense aanwezigheid van ruimte. Hoe diezelfde foto mij vandaag kon aanraken, een pijnlijke, ruwe wond. Ik die hierin de hoofdrol speel De regie in handen heb om te bepalen welke sfeersensatie ik wens te beleven in elke gekozen moment. Hoe ik de bron ben van elk gekozen moment. Mezelf kan leiden naar dat immense veld van aanwezigheid, drijven, op wolkjes lopen, gloeien..  of donkert...

Wat heeft het najaar mij nog te bieden? Detail Orakel Collage 18 oktober 2022 De afgelopen dagen ben ik oprecht aanwezig geweest met wat ik gewaarword in mijn leven. De stilte, bevreemding dat er was na de Thrival Mastermind dat als een mega booster nieuw leven blies in mijn bestaan. Het was heftig schudden aan mijn fundering en compleet anders durven zijn. Het was gaan, gaan, gaan én doen, doen, doen met alle standpunten die daarbij naar boven kwamen. En toen was er radiostilte.. Dreef ik op de golven van een lege oceaan en wist ik niet waar mijn Noorden was. Ik was immers gewend geraakt aan doen, doen, doen dat ik super oncomfortabel was met het niks doen. Ik was me gewaar van een aanwezige stilte, een pas op de plaats maken. Waar ik niet aan kon laven, niet voor wilde of durven kiezen omdat ik puut in de conclusie ging en zelfoordeel. Hoe kon ik immers zo ineens niks doen na een heftige periode van wel doen? Hoe kon ik me overgeven aan de leegte dat eigenlijk geen leegte was alswel ...

Ik werd gisteren wakker half aanwezig in een droom over het toelaten van energie. In de droom had ik een blogpost niet geschreven omdat ik vond dat er iets ontbrak. Er moest nog iets gebeuren vooraleer het plaatje compleet was. Ik legde samen met een groepje een voedselbos aan. De energie van de bomen kwam door en wilde geschreven worden. Er kwam ook technologie bij kijken.. de droom vervaagt... Concreet ging het over schrijven wat er gedeeld wil worden ongeacht of iets ontbreekt of niet. In de toelating zijn.. Schrijven als de energie zich aandient. Zijn met wat zich aandient. Voortdurend nodig ik Energie, Ruimte, Bewustzijn, Keuze, Magie, Mirakel, Mysterie en Mogelijk- heden uit. Ik ben meer dan alle definities - projecties - besluiten - oordelen die ik ooit voor waar heb aangenomen. Me belemmeren in mijn zijn, toelaten en ontvangen van wie ik werkelijk ben.  Blogheader 2017 Ongedefiniëerd. Dus stel ik vragen die om gewaar te worden waar ik handel uit onbewustzijn. Waar anti-...

Gisterenavond klikte ik willekeurig een video aan op youtube. The Wedding Date Die had ik ooit al eens gezien en dacht: "das ni voor niks" dus keek ik hem nog eens. En nu ineens valt het me de belangrijke boodschap van de film binnen.. "Every woman has the exact love life she wants" Zodra ze klaar is om de huidige situatie los te laten, zal het zo zijn. Wanneer ze het beu is om alleen & teleurgesteld te zijn en (film), zal het anders worden. Zodra ze er niet meer aan gehecht is.. Nu ben ik vré content van mijn partner liefdesleven, zekers nu dit van binnenuit een andere wending heeft aangenomen. En toch is er nog iets in de liefde voor mijn eigen leven dat van mij part anders mag. De voorbije dagen heb ik opnames beluisterd van The Communion of Ligh t. Over de kracht van beslissingen nemen & het toelaten van overvloed & deblokkeren van mijn innerlijke kracht. Geprikkeld door mijn gesprekken met Mariëlle Duijndam . Ik ben zoo toe aan ee...