I ask & it is given

Hoe meer ik in vraag ben om te weten wat ik echt wil, hoe meer helderheid ik krijg aangereikt in allerhande situaties. Zoals mijn deelname aan 'Turnhout by Night' zaterdagavond waar ik gepakt met mijn fotocamera en goesting met een buurvrouw en haar vrienden op pad ging. Al gauw bleek ik de enige in het gezelschap te zijn die zich enige tijd verwonderend om zich heen keek, ter plaatste bleef staan om te luisteren, te zien, te ervaren.. Op regelmatige momenten zag ik het clubje verderop op mij wachten. Eigenlijk kreeg ik al een hint op de verzamelplaats voor aanvang van de wandeling dat ik afdeed als:"Geef het een kans."  Interessanter werd het toen ik bekenden tegenkwam op locaties her en der en mezelf hetzelfde VERHAAL hoorde vertellen. Dat zij 'stappers' waren en zelden bleven staan én ik geen ruimte had om alles volwaardig te beleven. Ik hoorde de verontwaardiging in mijn stem, voelde binnenin de ontevredenheid groeien alsook de keuze om op eigen tempo te o...

Voor een ander zorgen en mezelf wegeven, is best oncomfortabel en pittig. In korte tijd kom ik mezelf tegen in de keuzes dat ik maak om voor de ander te zorgen en de mogelijkheden en de verantwoordelijkheid (van de ander om voor zichzelf te zorgen) negeer. Terwijl ik in het moment heel duidelijk gewaarword wat ik wil en eraan voorbij ga. Recentelijk koos ik om in toelating te zijn van mij, om de relatie van mij met mij aan te gaan én ik voel kraakhelder aan waar ik mezelf opzij zet in favor voor de ander. Vorige week zat ik op de trein met een mega, pittig, intens, oncomfortabele gevoel in mijn plexus. Ik was me sterk bewust dat ik mezelf opzij had gezet/aangepast omdat de ander iets voor had dat onvoorzien was. Ik negeerde mijn gewaarzijn om tegemoet te komen aan de wens van de ander. De intensiteit om mogelijks  afgewezen te worden, woog zwaarder door. De gewaarwording in de trein was echter zo intens dat ik dit niet meer wil beleven. Ik wil het anders.   Wat zou het vergen ...

Klik op de foto om te vergroten. Deze week zei ik tegen mezelf dat ik eigenlijk wel geldzekerheid wilde, meteen verbeterde ik me om daarna mezelf toe te staan dat eigenlijk wel te willen. De ontspanning van mijn lijf daarop was immens! Ik wist werkelijk niet hoeveel energie ik gebruikte om het oordeel 'dat niet te mogen' in stand te houden. Hèhè.. Later deze week kwam daar werkzekerheid bij. Et voila daar is (ik glimlach) de toelating om niks alleen te hoeven doen. Ik hoef me niet meer te verzetten tegen en te reageren op dit oordeel om het in stand te houden. Ik mag willen om alles niet zelf te voorzien.  Ik ben er klaar mee. Ik wil iets anders. Ik wil graag ergens naartoe gaan waar ik thuis kan zijn, waar al mijn ervaringen en kwaliteiten tot hun recht komen. Waar ruimte is voor (zelf)reflectie, groei en verbinding tussen collega's en anderen. Laat maar komen de vacatures.. ik solliciteer en ben benieuwd naar iedereen die eigenlijk naar mij op zoek is en het nog niet weet...

  Wie ben ik als ik alle tekortkomingen en denken dat dat bestaat, loslaat? Hoe meer ik me bewust op die plaats zet waar alles oké is, ieders realiteit, hoe meer ik opmerk hoe vaak er gekeken wordt naar dat wat er niet is. Ik was uitgenodigd als buur in de Steinerschool om naar het koor te luisteren. De meester (directeur?) sprak de buurtbewoners toe dat het geen genre is van 'perfect zijn'. Dat het niet gaat om 'goed' te zingen. Dat we mochten ervaren hoe de kinderen van het 4e, 5e en 6e leerjaar elke week samenkomen om te zingen. Dat het eigen is om met goesting te zingen ieders naar zijn/haar kunnen. Samenzijn en samen zingen afgestemd op elkaar. Ik was bewust van gedachten van afkeuring dat er kinderen waren die kozen om te spelen en te fluisteren. Dat er waren die niet opletten. Een spiegel voor mezelf en mijn eigen speelsheid dat ik heb opgegeven om braaf te zijn, gehoorzaam én vooral niet te dromen in mijnen tijd. Wat is er nog meer mogelijk als ik de kinderen op...

Overspoeld werd ik door gevoelens, emoties en gedachten toen ik zag dat mijn geliefde (van wie ik afscheid nam) online was. Een blauw bolletje gaf aan dat hij aanwezig was. Vanaf die seconde was ik één en al spanning. Overspoeld, trillende mijn handen en een bonzend hart. Toen, vanuit een willen uitreiken, niet durven, toch kiezen en mezelf zwaar veroordelen erom, typte ik hem een bericht. Bij elke letter dat ik leven gaf, werd ik overspoeld door emoties. Hij bleef online. Ik maakte mezelf wijs dat hij gezien had dat ik aan het typen was, van conclusie en verwachting gesproken! Ik typte de éne vraag na de ander, eigenlijk een gesprek met mezelf. Wat gaat dit creëren eigenlijk? Kom ik op het punt dat ik de stilte doorbreek om iets te horen, iets te lezen, een aanraking uit de verte, om later weer de stilte in te gaan. Met wat ben ik nu bezig eigenlijk? En ik typte dat ik mezelf veel vragen stel over de manier waarop ik afscheid nam. Dat ik überhaupt afscheid nam. Het gebons bleef aanhou...

Wat heeft het najaar mij nog te bieden? Detail Orakel Collage 18 oktober 2022 De afgelopen dagen ben ik oprecht aanwezig geweest met wat ik gewaarword in mijn leven. De stilte, bevreemding dat er was na de Thrival Mastermind dat als een mega booster nieuw leven blies in mijn bestaan. Het was heftig schudden aan mijn fundering en compleet anders durven zijn. Het was gaan, gaan, gaan én doen, doen, doen met alle standpunten die daarbij naar boven kwamen. En toen was er radiostilte.. Dreef ik op de golven van een lege oceaan en wist ik niet waar mijn Noorden was. Ik was immers gewend geraakt aan doen, doen, doen dat ik super oncomfortabel was met het niks doen. Ik was me gewaar van een aanwezige stilte, een pas op de plaats maken. Waar ik niet aan kon laven, niet voor wilde of durven kiezen omdat ik puut in de conclusie ging en zelfoordeel. Hoe kon ik immers zo ineens niks doen na een heftige periode van wel doen? Hoe kon ik me overgeven aan de leegte dat eigenlijk geen leegte was alswel ...

Hoeveel mensen probeer ik nog te redden en bij me te houden wat mij eigenlijk ervan weerhoud om het leven en de toekomst te creëren dat ik weet? - - Op dit eigenste moment rollen de tranen over mijn wangen, verdriet is aanwezig. Een inzicht van wat anders is en zal zijn in de toekomst. Vier weken geleden heb ik op 3 dagen tijd investeerders gevonden om bij te dragen aan de mogelijkheid om deel te nemen aan een intens 3 maanden MasterMind Businessprogramma. En ik wist héél goed dat het me ondersteboven zou brengen op divers vlak omdat dat was waar ik om gevraagd had. Ik had mezelf 2 vragen gesteld a) Wat het zou vergen om mijn inkomen x3 te verdubbelen? b) Wat zou het van me vergen om mijn podium te pakken, om mijn praktijk in publiek voor te stellen? ' The Accelerator Thrival Mastermind' was hét antwoord dat beiden vragen meteen beantwoordde. Het werd een rollercoaster om 4500 dollar bij elkaar te krijgen om deel te nemen én ik heb alles op alles gezet om het voor elkaar te ...

Wat accepteer ik nog niet van mezelf, dat als ik dat wel zou accepteren, ik totaal andere ervaringen zou creëren? - - Twee weken geleden, kunnen ook drie zijn, reed ik naar een afspraak met mijn GTB begeleidster. Ik reed het rond punt op aan het station en wilde rechts afslaan. Het stond vol met auto's en een bus omdat de spoorovergang dicht was, er reed net een trein voorbij. Ik reed langs de auto's heen tot op een gegeven moment een auto scheef op de baan stond en de afslag dat ik wilde nemen, afsloot. Ik oordeelde over de persoon: "Alé, hoe staat diene nu hier? Kon die nu niet goe staan, recht op de baan?" Ik reed over de oversteekplaats voor voetgangers en sloeg de straat in van de VDAB. Na de afspraak reed ik door naar De Stuyfplek in de Parkwijk. Zo grappig eigenlijk, kan ik nu zeggen.. kwam ik aan het kruispunt aan de ring en wilde op het knopje drukken zodat het groen werd. Ik keek niet naar waar ik was, ik zag een paal met zo'n knopje en drukte erop. Pas ...

Wat is er dan mogelijk? Oneindig. Durf jij voorbij te gaan aan de conclusies, definities, oordelen, projecties, separaties en besluiten van de wetenschappers, de onderzoekers,de overheid en de media? Wat is er allemaal mogelijk aan rust, ruimte en stilte? Hoe dankbaar en vervuld kun je zijn als je gewaar durft te zijn van de aarde zelf? Wat als alles het tegenovergestelde is van wat het lijkt te zijn én niks het tegenovergestelde is van wat het lijkt te zijn?  

Note: wat kan mijn wispelturigheid en grilli gheid aan jou en jouw leven bijdragen? Welke uitnodiging ben ik voor de toekomst dat jij kiest? _ _ Vorige week zag ik een video over onredelijkheid Over de keuze om te leven volgens eigen standaard , los van de maatschappelijke norm. Over het zo anders, onredelijk , eigenwijs en wispelturig te zijn (dat we werkelijk zijn) om de toekomst te creëren wat wij weten dat mogelijk is. Ik erken dat ik erg wispelturig en grillig kan overkomen. Ik erken dat ik van den hak op den tak iets anders kies, ben en doe, om dan terug te komen op iets waarmee ik bezig was. Het kan lijken alsof ik me niet kan focussen. Ik heb dat oordeel lang als mijn waarheid gemaakt, mezelf er verkeerd om gemaakt. Er klopte iets niet aan mij. Ik voldeed niet. Ik paste niet in het plaatje. Als ik deze oordelen kan ontvangen en de lading eraf valt.. wat schiet er dan werkelijk over?

Note: wat kunnen mijn oordelen en inzichten aan jou bijdragen, nu en in de toekomst? _ _ Hoe meer ik kies voor 'mezelf zijn', hoe meer toeters en bellen ik van mezelf tegenkom. Met name de definities en vormen waarin ik controleerbaar ben. Mezelf in vormen wil drukken om maar begrepen te worden. Er zat iets te wringen en te wringen én ik liep tegen zaken aan waar ik voor vertwijfeling  

Note: wat kunnen mijn inzichten en gewaarzijn aan jou bijdragen, nu en in de toekomst? _ _ Heb je dat wel eens? Zoiets van NO FUCKING way dat ik zus doe of dat gebruik want..? Wel ik heb dat ook, yep been there, choosen that. Ik glimlach nu..  want oh zoveel keer heb ik een dik vet oordeel ergens op gehad! Dat zou mij niet overkomen.. zo zou ik niet zijn..  want..

Note: deze eigen facilitatie deed ik zaterdagnacht online in de facebookgroep Gewoon Slim Zijn. Wat kan het aan jou bijdragen? _ _ Ben ik bereid zo schijnheilig te zijn als ik werkelijk ben om dat toekomst te creëren dat ik kies? Deze vraag ontstond toen ik mezelf vragen stelde om mijn geraaktheid te onderzoeken. Een vriendin (gevaccineerd) wilt me op afstand houden om haar buurman van 91 (gevaccineerd) die zwak is, niet aan te steken. Ik vroeg haar waarom ze zich heeft laten vaccineren als ze alsnog afstandhoudt. Om niet ernstig ziek te worden om de ziekenhuizen niet te (over)belasten. Oké doorgaans kan ik mensen hun perceptie er laten zijn.. toch merk ik op dat ik aangeraakt word door het feit dat mensen (ook jonger als ik) in mijn omgeving al een vaccin hebben. Dus ging ik net op onderzoek uit. Ik wist gewoon dat ergens een spiegeling zat waar ik nog niet naar wilde kijken..

Klik erop om te vergroten

Jaaren geleden hechtte ik belang aan wat een kaartlegster zag in de kaarten. Ik wilde weten hoe het zat met mijn relatie en ging naar iemand toe via via..  Zij was vrij direct en zei meteen dat alles wat zij zei zou uitkomen, vroeg of laat. Vervolgens legde ze de kaarten en sprak. Datgene wat ze zei was zoo anders dan ik wilde en kon horen. patatiepatata.. op het einde liep ik buiten in tranen! Het was zo erg dat ik besloot dat dat niet ging gebeuren.  

Note: geen idee waar deze post heen leidt.. ik mijmer en schrijf..  Wees welkom om te zien waar jouw oog op valt.  _ _ Ik merk op dat ik in twijfel ga .. hoe zit het nu met geld ontvangen? Deze maand stelde ik vragen over mijn capaciteit om geld te ontvangen en als vanzelf kwam ik uit bij mijn seksualiteit (zie 2 vorige posts). Nu ik daarrond vele vragen heb gesteld en energieën heb geëlimineerd, valt het precies stil. Ik merk op dat ik me afvraag of ik nog wel goed bezig ben want ik heb aan mijn maatschappelijk assistente gezegd dat ik een B- plan zou creëren.. ben er nog niet aan begonnen. Interessant dat ik kies om mezelf in vraag te stellen terwijl ik zoveel innerlijk 'werk' verricht. Ik volg de energie en die leidt me hierheen.. Meiske toch.. erken, erken, erken! Geld is eigenlijk een bonus bovenop hetgeen ik creëer.  De reden om iets te creëren, is omdat het me vervult van dankbaarheid . Geld op zich is geen de reden om iets te creëren, ondanks dat in deze realit...

Ik heb besloten om de 8 weken van verwondering stop te zetten. Aangezien er geen wisselwerking is en interactie zoals gewenst en ik opmerkte dat ik voor volgende content tegemoet wilde komen aan (mogelijke) deelnemers. Onnodig om op deze wijze door te gaan.  De 8 weken zijn vrijblijvend beschikbaar op mijn blog. Iedereen kan het zo lezen en besluiten om deel te nemen. Mogelijks was het te vrijblijvend. Ik wilde graag commitment, engagement, deelname, reacties, interactie.. De 8 weken van verwondering.. alweer een spiegel.

Note: deze blog verwijst naar mijn antwoord - op de actie  Hertelijke Buurten  van stad Turnhout - die ik zonet de deur uit deed .  _ _ Actie stad Turnhout We gaan een bijzondere decembermaand tegemoet: geen kerstmarkten, geen optredens en geen grote familiefeesten. Maar we kunnen zeker nog de sfeer en de gezelligheid van de eindejaarsfeesten redden binnen onze huishoudens. En binnen onze eigen buurt! Doe daarom mee aan onze actie Hertelijke Buurten en win mooie prijzen! Hertelijke tuinen en gevels We reiken een prijs uit voor de mooist versierde en verlichte gevel of voortuin. Schrijf je je in voor die wedstrijd, dan krijg je van ons sjablonen en stiften om je ramen mee te versieren. Warme wensen voor je buren fleuren niet alleen je huis op, maar ook je straat. De winnaars krijgen Turnhoutse cadeaucheques. Hertelijke straten Je kunt ook afspreken met de buren om allemáál met licht en decoraties aan de slag te gaan. Schrijf je je gezamenlijk in, dan maak je kans op d...

Ik ben wakker van 02u30 geloof ik. Ben beginnen met schrijven om 03 u. Inmiddels ben ik 2 blogs verder en is de derde (deze) in de maak. c;) Waarvan de 2e inmiddels is gepost, terwijl ik deze even had laten liggen. Ik geef voorrang aan en volg de energie, mijn manier van leven aka ondernemen. Zie Organisch Ondernemen hier en hier (eerdere blogs mocht je die nog niet gelezen hebben). Sociaal aanvaardbaar Gisteren had ik een gesprek met mijn buurman over De Verwilderde Verwondering . Een verwilderde tuin en voedselbos in wording. Het ging over iets van hem dat ik wil verplaatsen zodat ik meer mogelijkheden kan creëren voor het voedselbos. Hij had een andere gewaarwording en koos ervoor om hier niet in mee te gaan. Want.. Hij heeft nu eenmaal andere prioriteiten, dat zie ik wel. Alleen zo zei hij het niet, hij had geen tijd.. hij moet werken. Waarop ik hem zei dat we allemaal evenveel tijd hebben en prioriteiten hebben. Waarop hij zei dat het voor mij anders is en vroeg me of ik ook ful...

Wat past bij mij & wat niet? Daar gaat mijn transitie over. Mijn depressie/burn-out is the next logical step. Omdat ik zo nog meer - met mijn neus op de feiten - ervaar wat mij energie geeft & wat niet. Het is een kans om het anders te zien Daar waar ik makkelijk mezelf zie als 'falen'. Onvoldoende zelfzorg toepas. Kan ik tegelijkertijd zien dat het eigenlijk een waar kado is. Eén van dien aard om mij een helpende hand toe te steken. En het is aan mij om die hand aan te nemen. Om de kracht ervan toe te laten & te voelen. Moge het dan in een andere vorm zijn dan oorspronkelijk gewenst. Toch is deze periode the place-to-be voor mij. Om nog meer JustBeing Me te zijn & worden. Zo heb ik de afgelopen dagen gevoeld wat mij voed Donderdagavond zat ik op een bank aan de bushalte in Tilburg. De bus had serieuze vertraging. En het was super warm! Ik voelde me ongemakkelijk & had super dorst. Ik had geen drinken meer, die vertraging had ik niet ingecalculeerd. ...