27 November 2019

WELKOM fijn dat je er bent

Hallo

Ik heb zoveel te delen en kijk uit naar een manier waarop we iets voor elkaar kunnen betekenen.
Wees welkom om mijn pagina's te bekijken.

Tania Maria
JustBeing Me


20 September 2019

THE GIFT OF ME : hoe ik meer & meer inzie hoe waardevol ik ben

In de voorbije maanden heeft er zich een bijzondere transformatie voorgedaan. Zoals ik het ook benoemde, zat ik in een Transitie periode. Ik bleef niet stilstaan, ik groeide geleidelijk aan.

Mijn inzicht in mijn eigen waardeoordeel heeft me veel gebracht. Meer en meer word ik me ervan bewust wat "The Gift of Me" is. Hoe waardevol ik ben voor zovelen. Zonder er eigenlijk iets voor te hoeven doen.

By JustBeing Me.

En dat is waar ik voor sta. Mezelf te mogen zijn - kunnen zijn - verantwoordelijkheid opnemen voor mijn keuzes - inzicht hebben in mijn keuzes & mogelijkheden. Man man.. zoveel is veranderd. Knopen doorgehakt!

Being Different.

Mezelf toestaan om te zijn wie ik eigenlijk ben. Anders. En zoveel meer.. enfin..

Commitment aan het Leven.

In plaats van te overleven heel de tijd, met de daarbij horende conclusies. Die me jaren vasthielden aan beperking & tekort. Enfin.. deze blog, website, mijn stek op het internet is opnieuw aan verandering toe. Hoe fijn is dat? To be continued..

_TM

17 April 2019

*Minder drama: meer empathie

Lees ik in een artikel over De Kracht van Spiegelen 
Ja dat is wat ik wil. Meer empathie, minder drama. Zoals ik eerder al schreef, wil ik zo niet zijn. En heb ik al ontelbare keren tegen mijn lief gezegd dat ik mijn drama beu ben. Het zorgt voor stress, is een uitbarsting van opgehoopte onmacht. En het helpt mij & mijn communicatie met mijn lief niet.

Man man..
Vrouw, vrouw..

Wat ben ik blij dat ik vanmorgend toch vroeg ben opgestaan
Dat ik de impuls/drang voelde om de radio aan te zetten.
Dat ik Patricia van Lingen bezig hoorde, nét toen ik over mijn bewustzijn in spiegelend gedrag geschreven had.
Dat het boek een antwoord op mijn gebeden is. Van afgelopen weekend, dagen..

synchroniciteit alom
Danku danku danku
aan mezelf dat ik mijn buikgevoel heb gevolgd.

Piekmomenten & afstemming volgen elkaar op
En dat dankzij mijn eigen bewustzijn, Joe Radio, de mensen met wie ik in gesprek ga.

Empathie dus..

Ik lees snel verder, ben zoo benieuwd!
Excited!

_TM

*Synchroniciteit: mezelf voorrang geven

'Is het omdat ik mezelf voorrang geef, dat alles op z'n plaats valt?'
Met die vraag sloot ik mijn vorig post af. Het inzicht kwam op de fiets naar mijn 3e afspraak vanmiddag toen ik van de bank kwam. Toen het doordrong dat mijn situatie eigenlijk een antwoord is op een verlangen. Alé, de voorloper ervan.
Ergens in mijn hoofd zoefde het idee voorbij dat dit nét is waar ik naar verlang.. Meer tijd voor mezelf in afstemming met mijn goesting & energie. Wie ik zie & wanneer.

Oké liever zonder de stress & angsten. 
Zonder het perfectionisme 

Als ik nu eens meer afstem op 'Mogen' Zijn
Zelf mogen kiezen waar ik met mijn aandacht bezig ben. Waar ik meer plezier van krijg. Meer rust zonder aan voorwaarden te (loeten) voldoen. Ontspanning. Zakken. Aanwezig. Zijn.

Van overleven naar Leven

Leven als een Digital Nomad
Om het met een trendwoord te zeggen. Ruimte om actie te ondernemen vanuit inspiratie. Intuïtie. Op pad gaan, reizen. Hoeft niet ver. Om te landen: in de natuur of koffietent of Den Allee,.. Om zelf te kiezen hoeveel uur ik dagelijks besteed aan mijn inspiraties. Talenten... De vorm is nog open, de energie daarentegen voelbaar!

Mogen Zijn

Mm.. van mezelf vooral
Besef ik. Want de anderen zijn een afspiegeling van mijn innerlijke. En dat gezegd zijnde, heb ik nog een mooi verhaal van synchroniciteit & intuïtie:

Vanmorgend vroeg werd ik 2x gebeld door een Nederlander, telkens verkeerd verbonden. Ik vroeg me meteen af wat hiervan de boodschap was?!

Wake-up call

Kreeg ik door
Dus stond ik op, zette een kop koffie & ging achter mijn laptop zitten om vragen te beantwoorden van mijn arbeidscoaching evaluatie. Met de radio op de achtergrond. Nu mag ik zeggen dat ik omstreeks 7u40 niet te pruimen ben. Das veels te vroeg voor mij.
Op een gegeven moment kondigt de dj aan dat ze een opleiding volgt bij Patricia van Lingen & dat Spiegelen een onderdeel is van de opleiding. Patricia komt aan het woord. Moet je weten dat ik net zelf over spiegelend gedrag had geschreven in mijn evaluatie. Enfin, ik hoor ze een oefening doen met de Co dj & voel de inspiratie groeien!


Vraag: 
Aan wat ergerde je je aan vandaag?
Antwoord: 
Aan een automobilist die vlak achter hem aanreed toen hij een camion aan het inhalen was om 05u 's morgens.

Vraag: 
Wat was het exact waaraan je je ergerde?
Noem één woord. Voelde je je opgejaagd?
Antwoord: 
Ja. Want..

spiegelen..

Vraag:
Jaag jij anderen op?
Jaag jij soms mezelf op?

Hoe doe je DAT?
Bvb. door lijstjes te maken, "moet dit doen of dat"..

Hoe kom je dan over naar anderen toe?

Vraag:
Hoe JAAG jij anderen op?
Hoe JAAG jij jezelf op?

Overloop het scenario.

Vraag:
Hoe kan je stoppen met jezelf op te jagen?

Effect:
Zodra je er iets voor jezelf aan doet..
Word jouw stukje (ergernis) minder..
Dan kan het zijn dat dezelfde situatie niet meer voorkomt of je ergernis is verdwenen.

ZO BIJZONDER!
ZO TREFFEND!

Wake-up call dus..
En die Patricia van Lingen, een Nederlandse, heeft een boek geschreven.. én de bib heeft hét!
Dus.. ben ik er nu mee é weg om dat boek op te halen!


Klik op de afbeelding voor vergroting

Doewie! ;c)
_TM

* SAMENVATTING: Mijn Welzijn

Staat & valt bij de beslissingen die ik neem. Mijn kunde om mijn grenzen te bewaken. Mijn overzicht dat ik kan behouden. Wat voelt beter? En ernaar handelen.

Elke contrastervaring brengt me dichter bij 
mijn eigen handleiding

Mijn ideale dag
Ziet eruit met alle ruimte om mijn eigen impulsen te volgen. Zeeën van tijd. Om op te staan. Om afwezig te zijn. De verschillende ideeën die binnenkomen kunnen dan zijn. Of ik ze uitvoer of niet. Als ik zo enkele van die dagen na elkaar heb, dan verdwijnt de stoom uit mijn oren. Werkelijk. Hemels.

Dan word ik rustig, in mijn hoofd & lijf 

Mijn minst ideale dag
Bestaat uit vooral stress, chaos & veel twijfelen.
Twijfelen aan mezelf & aan anderen.
Met een focus zo scherp dat ik meerdere mogelijkheden niet meer zie.
Gefocust op de ander. Op één of andere standaard waaraan ik 'moet' voldoen.
Dan heb ik meerdere afspraken staan op één dag/week waarop ik moet aanwezig zijn.

Op de schaal van 10, 
met 0 minst van mijn zorgen & 10 méga veel..
zit ik op een 9

Een 9 dus
Daar kwam ik vanmorgend bij uit toen ik samenzat met mijn arbeidscoach. Momenteel zit ik in een piekmoment: een 9. De laatste keer dat ik geen 9 had, was een maand of 2 geleden. En toen zat ik op een 7. En wat zou ik dan gedaan hebben in de situaties waar ik nu tegenaan loop? Wat maakt het verschil tussen de twee? Wat doe ik anders? Hoe ben ik dan?


Ben ik niet te hard aan het werk (in mijn hoofd)?
Die vraag kwam van mijn gtb traject begeleidster. Ze wees me op het feit dat ik zoveel tools zoek om me beter te voelen. Zoveel mensen spreek. Een (te) drukke agenda heb (voor haar gevoel).
En toch.. krijg ik door hun vragen meer overzicht & rust. Wijzen ze me op dingen, integratietijd die ik over het hoofd zie.

Annuleren van afspraken & benoemen van overbelasting

Ontspanning creëren
Mijn agenda zelf ziet er chaotisch uit, zei ze. En eerlijk gezegd, was me dat niet zo opgevallen. Ik schrijf alles in potlood, dat voorkomt doorstrepen. Door haar vraag, zag ik in dat het nog rustiger kan.  Dus heb ik afspraken verzet. Mensen benoemt dat ik mijn commitment niet kan nakomen. En meer ideale dagen ingelast. Ik heb strepen & kaders weggelaten.


Ik om er nog op terug
Kan ik tegen mensen zeggen voor ik mijn commitment geef. Dan hoef ik nadien geen afspraken te annuleren. Want in mijn 9 merk ik op dat ik al snel afspraken maak & mijn commitment geef terwijl ik dat eigenlijk niet heb. En niet omdat mensen dat van mij verwachten.. (soms wel) maar meer omdat ik vind dat ik "moet" voldoen aan hun verwachtingen. Of die nu realistisch zijn of niet. Bestaan überhaupt of niet.

In mijn piekmomenten, drijf ik zo door dat 
plezier verandert in een last

Perfectionistisch
Dwanggedrag met oogkleppen op. Mezelf voorbij lopen terwijl ik toekijk.
En dat allemaal zogenaamd omdat ik goed doe voor de ander. Tja.. wat zal ik zeggen.. ik saboteer mezelf. Soms creëer ik zelfs drama omdat ik teveel hooi op mijn vork genomen heb. En dan heeft mijn liefste daar last van. En eerlijk gezegd.. wil ik zo niet Zijn.

Ik belemmer mijn eigen

Nood aan veranderen of nee.. acceptatie
Daar mag ik mee beginnen. Onvoorwaardelijk mezelf accepteren alvorens op de ander te richten. Mijzelf numero 1 maken. Ideale dagen inlassen. Véél ruimte om te Zijn. Om vanuit inspiratie actie te ondernemen.

Vanuit mijn intuïtie wegen inslaan om van daaruit 
synchroniciteit/gemak te ervaren

Zoals daarstraks
Toen ik geld wilde afhalen voor een soep bij De Lange Gaank. En ik de impuls voelde om naar een andere bancontact dan anders. Om aan de automaat nog te denken, hoe fijn het zou zijn om 5 euro te kunnen afhalen. Om direct te zien dat het daar kan! Om nadien langs een bloemenzaak te komen.. die 10 2e rangs tulpen aanbiedt voor 1. Toen ik daarstraks voelde om een therapiesessie te verplaatsen & direct ik die persoon tegenkwam!

Is het omdat ik mezelf voorrang geef,
dat alles op z'n plaats valt?


02 April 2019

*BURN-OUT: opnieuw gecrasht

Ik had het echt ni gedacht dat ik zo neig mijn burn-out symptomen opnieuw zou ervaren. Mijn emmer is weer vol & ditmaal zo neig overgelopen dat ik ben gecrasht. Ik zag het aankomen, ik voelde mezelf een andere weg inslaan. Ik stond erbij & keer ernaar. En waar nodig, stelde ik mijn gedrag & gedachten bij. En toch, ondanks alle manoeuvers ben ik toch gecrasht.

Eva van Samen Plannen vzw vroeg me afgelopen vrijdag wat aan de basis lag. En ik had geen antwoord. En nu weet ik het wel: angst. Dagen lang pure angst & zorgen met als gevolg zwaarmoedige gedachten die ik op den duur niet kon ombuigen. En doe daarbij nog een grote schep onderbroken nachten bij, onvoldoende rust, ontspanning.. én HOPPA! BINGO.

Tranen, onvoldoende slaap, super moe, op momenten genoeg energie die dan ineens op is, geheugenverlies, twijfelen, kort lontje, mezelf bezighouden met wat anderen van me denken,.. Heel de reutemeteut.

En zo zit ik dus opnieuw in dat ritme. En kan ik alleen maar uitkijken naar slapen. En niks hoeven, geen afspraken. En dat is waar Eva me ook op wees. Ze vroeg naar mijn ideale dag.. en ik kwam op "mijn eigen impulsen volgen in het moment, doen waar ik zin in had." En toen vroeg ze me hoeveel ik afgelopen week daar de ruimte voor had gehad.. en ik kwam uit op één namiddag. Uiteindelijk was er ook nog één voormiddag. :c)

En ze sprak wijs, Eva, ze zei dat ik zulke dagen "moet" inplannen. En dat ik afspraken best mag laten vallen als ik me zo voel. Want dan heb ik & de ander er niks aan. Tja.. eerlijk gezegd ging ik naar alle afspraken, ondertussen verlangend naar eigen tijd & ruimte. En het was Paul van Samen Plannen vzw die me wees op het inzetten van "Jokers". Voor elk moment dat ik eigen space nodig heb.

En dus.. heb ik diezelfde middag nog 1 Joker ingezet. En een afspraak verzet. In plaats daarvan ben ik in mijnen hof bezig geweest. En heb ik ervaren hoezeer mijn lijf wilde liggen & niks doen! En hoezeer ik daar niet aan kon toegeven én ik nog vanalles wilde 'doen'. Tot ik uiteindelijk max 11 minuten in de zon in den hof heb gelegen.

Zo dus.. zo snel kan het gaan. Als ik serieus bang ben voor iets & daar geen afstand van kan nemen. Malend in mijn hoof & erover dromen. Zonder dat ik het kan vertellen aan iemand. Benoemen wat me dwars zit. Dan kan het zo ineens gedaan zijn met mijn Stroming.

Uitgeput.

25 March 2019

*VERLANGEN: onafhankelijk van locatie

Hier kan ik zooo van genieten sè!
MMmmmmmmm.. Gewoon met mijn laptop op een inspirerende plek bezig zijn. Met een super lekkerrrre cappu naast me. Of iets anders lekkers. Dan stroomt het wel. Ja dankuwel universum. Dat ik in dit moment op een inspirerende plek ben. Danku dat ik dit mag beleven. Ervaren. Voelen. Dat de klik er is met mijn hartsverlangen.

Koffie leuten bij de bakker - Woerden
Al weet ik begot nog ni, HOE

Hoe ik dit verlangen nog meer elke dag mag ervaren. "Alhoewel, wat zeg je nu Tania Maria? Je beleeft dit gevoel toch al vaak? Ja maar.." JA, ik weet het wel, hier betaal ik voor mijn drank die ik kies. Het heeft toch wel iets vind ik. Om her & der in het land te kunnen neerstrijken omdat het goed voelt. Omdat ik de centen of mogelijkheid op zak heb om een drankje of iets lekkers uit te kiezen.

Om de gastvrijheid & openheid te ervaren
Want elke plek heeft toch zijn eigenheid. Bepaald door de mensen die er zijn, die de zaak openhouden, toevallige passanten of regulars. Ik vind het heel plezant om toeschouwer te zijn, om praatjes op te merken. Hoe mensen met elkaar omgaan. Ik vind het super om de omgeving/styling waar te nemen. De look & feel van de zaak of ruimte.

Zoals Koffie leuten bij de bakker in Woerden
Vanmorgend ben ik hier neergestreken toen ik de omgeving aan het verkennen was & mijn handen verkleumd waren. En ik besloot om de centen die ik heb, te besteden aan een cappucino. En lekkerr met heerlijk schuim! Ja. Ik hou van het interieur: design & huiselijk. Houten tafels met zwart gelakt metaal. Het heeft ook iets van een industriële look. Een mix van stoelen, gerecycleerd lijkt mij.  En super veel lekkers uitgestalt: een bakkerij combi coffee room.

YES AND MORE PLEASE!

Onafhankelijk van locatie
Hoe vaak dat ik voel dat ik het zo fijn heb op verplaatsing. Zo kom ik nog ergens.. in de trein, op de bus, in het CAW, in HETGEVOLG, in de wachtzaal van ns TILBURG, in de BIB, ..
Onafhankelijk van locatie & van tijd. Zelf kiezen waar te kunnen werken omdat het niet uitmaakt.

Vrij gaan & staan waar ik dat wil.
Zoiets in dienen aard:

Inspiratie - Wonderlijk Werken.nl


Een manier om geld/mogelijkheden te ontvangen & plaatsonafhankelijk bezig te zijn, terwijl ik onderweg ben. Een manier om te reizen met mijZelf.

Het lijkt mij dé manier om nog meer samen te zijn met mijn lief. Om hier & daar neer te strijken. Om dan weer thuis te komen. Of om overal me thuis te voelen. Mmmm..



08 March 2019

*BOEK: DE ALEPH

Paulo Poelho: De Aleph
Ik lees een boek dat ik al langer heb liggen. De eerste blzn zijn saai. Dan volgt er 
een interessant stuk. Tijdens het lezen, voel ik de link met de aanwezigheid van 
mijn verlangen, om te delen met mensen in het moment zelf.

Mijn waarheid, mijn stem
Zeggen wat ik ervaar in het moment. Wat me aanspreekt & wat niet. Bij een tas koffie; 
een etentje; een treinreis.. Woorden borrelen op & voor ik mijn laptop open heb, 
verdwijnen ze weer. Ik herinner me één zin & begin daarmee.. 
“..van de werkelijkheid die ik me voorstel.” 

Ik voel de strekking nog en tune in op het geheel. 
Dan volgen er vanzelf andere woorden. PRACHTIG!

LATEN ONTSTAAN WAT ZICH AANDIENT

Ik wil delen wat ik te delen heb. In het moment zelf.
Ik ben het podium & heb geen werkkamer nodig. Ik kan gaan & 
staan waar ik wil.

Het is een loslaten..
..van de werkelijkheid die ik me voorstel.

Het is een overgeven aan het moment. Van wat er zich aandient.

Er zijn mensen die super blij zijn als ze me zien. En vertellen 
aan anderen dat ze me kennen, met trots. Er zijn mensen die 
me direct aanspreken om in het moment in een andere 
werkelijkheid terecht te komen.

Ik heb die kracht. die stroomt als vanzelf uit mij.
Ik leef die kracht als ik me eraan overgeef.
Ik bén die kracht, die leven heet.

Ik vraag in het moment zelf..
wat de wederkracht is.
Wat mij voedt. Omarmt. Bevredigt.

Ik ben de Ziel die het leven geeft. heeft.
En altijd zal Zijn.

Ik ben de Verbinding
die me vervoert doorheen tijd & Zijn.

Ik ben Alles van dat.
Altijd Eeuwig. Zijn.

Laten we samenkomen
en energie delen. Gesprekken. Filosofieën.
Waarheden. Plezier. Aanwezigheid.
VERBINDEN.

amen.
_TM

27 February 2019

*SEKSUALITEIT: Mijn maybe die openingen creëert

Gisteren zat ik nog volop in het verzet
En heb ik dit beschreven in mijn vorige post. Ik eindigde toen met een maybe tot openen voor de acceptatie van mijn eigen seksualiteit. Want zo wordt me erg duidelijk gemaakt (via schrijven) dat die acceptatie aan de orde is. Mijn eigen levenskracht & levenskracht organen eisen (bijna) om erkenning. Om écht gezien te zijn. Om verdedigd te worden. Om te mogen bestaan.

Awel.. de openingen zijn er
Vanmorgend nog ontstond er een zeer openlijk & kwetsbaar aanvoelend gesprek met 2 mensen die ik ken. Waarvan één man. En het kwam aan bod. De energie baande zich een weg doorheen mijn hart & keel. Er kwamen vragen omdat het onduidelijk was. En ik ging er op in. Met angst & schaamte gevoelens. En ik merkte op dat ik de man in het gezelschap niet kon aankijken. En ik heb dit ook zo benoemd. Eerlijk. En ik heb geweend & mijn angst benoemd. En ook al voelde het doodeng, het besef van de opening was er wel. Ik kreeg dan ook de feedback dat ik als 'krachtig persoon' ervaren word. Juist omdat ik dus zo openlijk durf te zijn, durf mijn emoties te tonen. Durf te huilen..

En hoppa deze middag kwam ik opnieuw in een gesprek 
Een CAW onthaal medewerkster - waarmee ik eerder al een fijn contact had - vroeg hoe het met me was. En ja, eerst was ik vaag.. en had ik het over een thema dat onder een zwaar putdeksel zit. En dat het deksel efkes geopend is geweest. En dat dat héél wat met me doet. Omdat er zoveel zware oordelen aan vasthangen.. En toen nam ik de sprong en noemde het bij de naam: mijn seksualiteit. En toen rolden de tranen opnieuw over mijn wangen. En hadden we een fijn gesprek. Juist door mijn openheid.

Een stem 
En zo beste mensen, krijg ik de kans om mijn angsten, tranen & gevoelens een adem te geven. En het voelt bijzonder aan. Bijzonder omdat ik besef dat ik mijn eigen steeds weer adem geef. Een stem.
Die mijn waarheid spreekt. Die mijn levenservaringen deelt. Die mijn angsten benoemt. Die mijn ongenoegen op papier zet. Die face-to-face durft te spreken. Mijn stem. Mijn zijn. Ikke. En elke keer opnieuw krijg ik de kans om te groeien.

Zowaar dat is mijn verhaal van dit moment.
;c) _TM

26 February 2019

*ZELFLIEFDE: hoe zit het met mijn seksualiteit?

De kracht van zelfliefde
Gaat door de maag.. komt in me op. Waarom weet ik nog niet. Ik heb talloze ervaringen die me dichter bij mezelf brengen. Via de spiegelingen die ik erken & die me opvallen. En ik weet uit ervaring dat er altijd stukken worden aangereikt als ik er klaar voor ben. Zo ook met stukken die ik liever niet ontmoet. Enfin.. afgelopen week kwam iets aan de oppervlakte die me serieus overhoop gooide.

Oude stukken pijn, stress & angst
En die gaven me nog altijd de kriebels. Enfin, ik ben erdoor gegaan & opnieuw merkte ik op dat ik ermee op de loop ging. Ik wilde KEI hard wegrennen. Ik werd kwaad zelfs. En ik merk op dat het mijn lijf nog niet verlaten heeft. Mijn gedachten zitten er vol mee. Gisteren voelde ik me super nerveus & ook zo vandaag. Lichamelijke klachten.. de kracht van gedachten. Ik ken ze.

Enfin, zelfliefde dus..
Tot hoever reikt die? Ik leer mijn mond open te doen. Mijn zeg te zeggen. Mijn kop boven het maaiveld uit te steken & te blijven staan. En ik dacht inzicht te hebben hoe ik functioneer t.o.v. mijn eigen seksualiteit. "Ahja.. dat wertk dus zo. Hmm.. ja ja." Om vervolgens het te laten zijn omdat er zoveel andere spiegelingen op me afkwamen. En omdat - lijkt mij - thema seksualiteit altijd zoveel stof doet opwaaien dat ik er ni goe van ben. In mijn depressie/burn-out zei ik tegen het universum.. "kleine betekes graag, ieniminie stapjes".

En zo'n stapje diende zich dus aan 
Vorige week & als ik zie wat dat allemaal al met me heeft gedaan.. ja dan mag het nog langzamer dan dat. Ik voel de doodsangst weer. Die ik vorig jaar zo intens heb beleefd dat ik dacht dat mijn hart het zou begeven. En toen de belofte maakte om nooit meer zoo diep & pijnlijk te gaan.

En seksualiteit is ook fun & lekker
En toch om de één of andere reden, hangen er bij mij zulke grote zware oordelen aan vast dat ik eerder sterf dan opleef. Ok, das ook ni waar. Soms leeft mijn levenskracht zo op dat ik me zo goed voel & wens dat het altijd zo blijft. En soms komt er dan ineens iets langs waardoor ik zoo hard & ver achteruit deins dat ik mezelf nauwelijks herken.

Gezien zijn. Gevoeld worden. Ervaren. 
Een contrast van jewelste. En nu ook weer, gedachten die me doen beslissen om er een eind aan te maken. Een eind aan mijn leven of aan mijn relatie of.. Doodweg om de pijnen niet te hoeven ervaren. Jawel.. erg hé?
En tegelijkertijd is daar een inzicht van mezelf aan mezelf vorige maand, dat mijn zelfliefde zich een weg baant doorheen mijn lijf. Op zoek naar een plek. Erkenning. Er mogen zijn. Goedgekeurd worden. Gezien zijn. Gevoeld worden. Ervaren.

Dus pendel ik tussen stress, koppijn, angst, verlamming & een maybe
Maybe om mezelf af te stemmen op mijn mogelijkheden. Op mijn vrijheid. Op doordachte keuze.
Kiezen voor mezelf & mijn liefde delen met mijn geliefde. In plaats van het te zeggen ook te consumeren.

Wat is nog meer mogelijk?
Hoe wordt het beter dan dit?
Wat kan ik vandaag denken, zeggen & doen om de flow van levensenergie in mijn lief & leven op een makkelijke liefdevolle manier te erkennen? Te koesteren. Welkom te heten..

Hoeveel meer kan & zal ik 
vandaag ontvangen?

Wat is nog meer mogelijk?

20 February 2019

*DE KRACHT VAN VRAGEN: Wie ben ik vandaag?


Vandaag sta ik stil bij die vraag
En als ik daar verder op in tune.. Wat vertel ik vandaag? Welk verhaal? Waar ligt mijn focus?
Bij mijn verlangens of mijn frustraties? Met wie ga ik vandaag in interactie? Welk houding neem ik aan?

Verbinding en schepping
Ik neem waar dat deze vragen al het één & ander in beweging zetten. Ik sta meer stil bij mezelf.
En stilstaan is belangrijk. Ik merk al 2 weken een beweging in mij dat ik mag afremmen. Om aanwezig te zijn. 
En gisterenavond heb ik bewust die keuze gemaakt.

Ik heb bewust mijnen afwas gedaan. En ervoer hoe fijn het was om gewoon in de keuken te staan.
Met een muziekske erbij, ruimde ik heel mijn keuken op & de badkamer kastjes erbij.
En dat was alles wat ik nodig had.

Zijn. Bij mezelf
Om de impulsen van binnenin nog meer gewaar te worden. Te voelen hoe het met mijn lijf is. 
Luisteren. Ervaren. Betrokkenheid tonen naar mezelf toe.
Communiceren. Openhartig zijn. “Ja” zeggen, in plaats van “Ja, straks.”

"Want als ik mezelf geef waar ik naar verlang,
spiegelt mijn omgeving dat terug."


19 February 2019

*SIMPLY ME: NAAR MIJN SMAAK

CONTRAST
Hoe meer ik ermee bezig ben, hoe meer zelfbesef ik creëer. Hoe duidelijker het is dat ik zelf nog het één en ander aan oordelen & ‘moetes' met me meedraag. Dé contrastmomenten die ik ervaar met mijn omgeving maken me duidelijk hoeveel ik nog van mezelf moet. Hoeveel gedachten, overtuigingen ik heb die mezelf onvrij houden.

Soms roep ik uit dat ik wil werken naar 'mijn' voorwaarden. Omdat het zo frustrerend is hoe er met mij wordt omgegaan. Het OCMW & vooral de Wijk-werking, mensen die mij inschakelen om hun klus te doen. En verder er precies niks van aantrekken hoe mijn geld tot bij mij geraakt. 

Vanmiddag nog, in een persoonlijk gesprek, werd ik bewust van wat ik zei: "Ik moet altijd achter mijn geld lopen. Das ni normaal! Wat ik er allemaal voor moet doen! Om dan te horen dat deze maand het geld niet meer gestort kan worden omdat de datum van uitbetaling overschreden is." Omdat iemand mijn uren niet bevestigd heeft.

Blijkbaar heb ik de overtuiging dat ik altijd achter mijn geld aan moet lopen. Dat het altijd gedoe is. Dat als ik mijn hoofd boven het maaiveld uitsteek en blijf staan, er straf volgt. Mensen me negeren. 


SIMPLY ME, NAAR MIJN SMAAK
Wat is dat eigenlijk? Ja, ik heb kei veel verlangens om het anders te hebben. 
Meer vrijheid, openheid & transparantie. Ik wil me verbinden op een zachte betrokken manier met openhartige gesprekken. Open uitkomen voor mijn gevoelens, emoties. Voor mijn rechten opkomen in plaats van The underdog te zijn, om klakkeloos te doen wat een ander zegt. Om te voelen dat het niet klopt & het erbij te laten. Omdat ik de ander niet voor zijn hoofd wil stoten. Om wille van de lieve vrede. 

Hoe ver wil ik gaan? 
Mezelf verloochenen? 
Mezelf onbelangrijk maken?
Onderschikt. Ja zeggen & nee voelen.

Mijn smaak: eerlijkheid, betrokkenheid, waardering & heldere communicatie. 
En die voorkeuren mag ik zelf in gang zetten. Zelf belichamen.


CARE
Het is aan mij om naar binnen te kijken: “Ow.. blijkbaar heb ik nog allerlei gedachten die anders beweren. Ow.. ik ben degene die voor mijn eigen afwijzing zorgt. Ow.. ik gedraag me op een andere manier dan ik wil dat met mij wordt om gegaan. Ow.. ik heb blijkbaar de gedachte dat ik eerst aan allerlei voorkeuren van een ander moet voldoen om goed genoeg te zijn. Ow.. ik vind het moeilijk om een buitenbeentje JustBeing Me te zijn. Ow.. ik val niet graag uit den boot. Ow.. ik mag liefdevoller naar mezelf zijn. Ow.. ik eigen me vanalles toe dat eigenlijk ni van mij is. Ow.. het hoeft niet zwaar & lang te duren voor mezelf mag zijn. Ow.. mensen hebben het beter voor met mij dan ik ervaar. Ow.. ik gedraag me als een onwetend meisje dat niks kwalijk genomen kan worden. Ow.. ik neem niet altijd mijn verantwoordelijkheid.


IDEAAL NIEUW BEGIN
Ow.. ik mag de leiding nemen. Ow.. ik ben belangrijk! Ow.. Ik ben gewoon ok zoals ik ben joh! Ow.. ik ben groter dan ik dacht! Ow.. ik blijf staan boven het maaiveld uit. Ow.. mijn kop staat er nog op. Ow.. ik mag & kan zeggen waar het op staat! Ow.. het is juist goed om mijn waarheid te zeggen. Ow.. er zijn mensen die het met me eens zijn. Ow.. er zijn er meer & meer. Ow.. ik kan elke keer mijn verlangens bestaanskracht geven door simpelweg andere overtuigingen te kiezen. Ow.. dit voelt fijn! Ow.. het kan makkelijk & snel! Ow..


MAKKELIJK & SNEL
Ow.. als ik de vraag stel: “Hoe kan dit makkelijk & snel?” of “Wat is een snelle & makkelijke oplossing?” dan krijg ik impulsen die vanzelf tot mijn verlangen leiden. En das ook zo tof! Wat een verademing om het zo te doen.

En tegelijk merk ik op dat ik soms mijn impulsen negeer, als ik een antwoord krijg, toch niet in staat ben om het te geloven. Omdat snel & makkelijk te eenvoudig is ofzo. Alsof het onbestaande is dat struggle niet hoeft.


ERKENNEN
Bijzonder hé.
En zo sla ik mezelf gade, soms in het moment zelf. Soms nadien. Soms kan ik mezelf bijstellen & soms niet. Het is een proces. En vooral één van aanwezig zijn in het moment zelf. I LOVE myself in this proces! **

Erkennen wat ik ben.
Erkennen wat ik weet.
Erkennen wat ik kan.

“Welke energie, ruimte & bewustzijn kan ik zijn, om te erkennen hoe bewust ik ben?” **


SIMPEL
Ik merk op dat ik attent gemaakt wordt op het feit dat alles simpel kan. Ik ben overgestapt naar Simpel beltegoed. Ik ben zot van The Simple Things, een online magazine. Een orakelcollage wijst me op het feit dat ik mijn voordeel kan pakken met Snel & Makkelijk. Simply You. Just Being Me.

Just simply toelaten dat het simpel mag & kan. ;c)
_ _

**Inspiratie van Kyle Cease - Merlijn Holsink

15 February 2019

MY ACT OF KINDNESS : Sponsoring Elephant Haven


Twee jaar geleden kwam Elephant Haven via een goeie vriendin op mijn pad. Aangezien ik toen nog volledig van giften leefde, bood ik mijn talent voor grafische vormgeving aan als sponsoring. Nu is het weer zover dat ik hen kan ondersteunen via deze weg.

SUPER blij met deze kans!

Sofie & Tony zetten zich hard in voor hun doel: een rusthuis voor olifanten in Frankrijk.
En Jean Bosco Safari doet een grote duit in de zak op zijn manier.

Allen daarheen zou ik zeggen. ;c)


14 February 2019

EASE: Hoe zal ik het zeggen?

IK STEM MIJ AF OP EEN GEVOEL VAN 'GEMAK' 
Omdat dat fijn voelt om mijn dagdagelijkse bezigheden met gemak te ervaren. Een tijd geleden vroeg Eva Gilis van
Samen Plannen vzw me hoe mijn Droom eruit ziet. Ze zei: "Als ik jou een toverstaf zou geven, wat zou er dan gebeuren?" En prompt voelde ik een énorme golf van gemak over me heen komen. Een super ontspannend uitdijend gevoel van ruimte.

EXPANSIE

EN TOEN WIST IK HET DIRECT, MIJN DROOM BESTAAT UIT 'GEMAK'
Want vanuit dat zalige relaxed gevoel.. kan alles er gewoon zijn. Borrelt Dankbaarheid ❥ Zelfliefde ❥ Zelfwaardering ❥ Zelferkenning ❥ Zelfacceptatie ❥ Zelfrespect zomaar op. En kom ik vanzelf mensen tegen die dezelfde kwaliteiten in zich dragen. Mensen met een hart voor Kindness.

Eva vroeg me wat er nog meer zou zijn én ik bleef bij het gevoel van chillen. Geen materiële zaken, geen perfect huis of auto geen specifiek getal op mijn bankrekening. Het viel haar op dat ik enkel over 'gevoel' sprak.

I'VE BEEN THERE, DONE THAT
Ik heb de ervaring beleefd om de focus op materie te leggen. Een luxe auto te willen met alles derop & deraan. Een luxe villa. Dingen die mij uiteindelijk dat gevoel zouden geven waar ik naar verlangde.

Dus waarom ni direct verbinden met het veld van gemak?
Zelfliefde, zelfwaardering, betrokkenheid, oprechtheid,  



AL ENKELE WEKEN IS ER VANALLES AAN HET SHIFTEN 
Sinds december vorig jaar is mijn kijk op mezelf aan het veranderen. Plots begon het te wringen, mijn positie met een leefloon & Wijk-werking. Ik voelde de kettingen & voelde ongenoegen naar mijn omgeving.

Bewust zoals ik ben, vroeg ik me af wat mijn omgeving me terug spiegelde. En kreeg ik inzichten in mijn eigen gebrek aan zelfwaardering & zelfliefde. Ok ik waardeer mezelf & voel liefde voor mezelf, echter tot op een bepaald punt.

Waar het aankomt op opkomen voor mezelf  t.o.v. instanties die mij uitbetalen, is het een ander verhaal. Mijn omgeving spiegelde mij super veel voorwaarden terug om aan te voldoen. Moeilijkheden met uitbetalingen. Gebrek aan betrokkenheid & communicatie.


ER GEBEURT VEEL IN MIJN LEVEN
Sinds ik een stap voorwaarts heb gemaakt om er uit te halen wat er in zit.. is de bal gaan rollen. Ik kan het haast niet bijhouden, zo makkelijk & snel allemaal. Het is alsof er een voile is opgeheven. Een mogelijkheid is aangereikt om werkelijk zicht op mezelf te hebben. Over mijn eigen functioneren. Mijn eigen houding t.o.v. diverse mensen. Mensen dichtbij, mensen onbekend, passanten,.. Ik doorzie mijn overlevingsmechanismen. En kan deze met liefde aankijken. Ook al ervaar ik soms nog heftige pijn, toch is er vooral dankbaarheid.

En dat zet vanalles in gang bij mij

EN ALONG THE WAY BESEF IK HOE GOED IK HET HEB
Hoe gemak meer & meer mijn leven binnenkomt. Hoe fijn het is om plaatsen in Turnhout te vinden waar ik gewoon kan zijn. Tussen diverse mensen. Hoe fijne gesprekken ontstaan & ik de klik ervaar met mensen die zich inzetten met random acts of Kindness.

Hoe ik lekkere verse soep met 2 sneetjes brood kan eten voor 40 ct in De Lange Gang in de hal van het OCMW/CAW. Hoe ik daar zo fijn kan zitten in de zeteltjes met een kop koffie. En mijn laptop op mijn schoot. Hoe ik in HETGEVOLG ook welkom ben. Hoe ik regelmatig mijn hand opsteek om iemand te groeten die ik heb leren kennen via via..

Hoe de gesprekken mij elke keer aanwijzigingen geven naar nog meer mezelf zijn. Tania Maria Vanhoof. Hoe mijn leuze "JustBeing Me" meer bodem vindt.

ZO DUS :c) 



20 January 2019

*MOETEN: onrust in mezelf

Mm.. ik merk op dat er veel onrust in mezelf aanwezig is.
En als ik erop afstem voel ik dat ik van mezelf vanalles "moet".

Ik moet opstaan op een bepaald uur.
Ik moet naar een jaarlijkse dorpsbijeenkomst gaan.
Ik moet dat gaan zien.

Ik moet met zulk prachtig vriesweer naar buiten.
Want dat is goed voor mij. Wandelen & in de natuur zijn.
Ik moet dingen doen omdat het verwacht wordt.

En ik word er ni vrolijk van.
Ik jojo tussen moeten & mijn eigen goesting.

Ok, het is buiten prachtig weer. En ik wandel graag in de bossen.
En tegelijk zit ik ook lekker binnen zonder iets te hoeven. Zonder die dwang
die zegt wat ik moet doen.

Bijzonder want er is werkelijk niemand in de buurt die mij vertelt wat te doen.
Ik ben het zelf. En denk te weten wat anderen zouden zeggen. En vinden van mij.
Dus ja.. de enige waar ik wat tegen kan zeggen is mezelf.

BACK OFF!
en laat me.. 

ik wil gewoon hier zijn.
In stilte ook al is er buiten vanalles gaande.
Ook al zijn er talloze mensen die wel naar het event gaan.
Die wél naar buiten gaan & anderen ontmoeten.

Ik wil alleen naar de zon kijken, haar warmte voelen. De ijzel zien.
En verder niks speciaals. Lezen & online zaken bekijken & opzoeken.

Ik word onrustig van de gedachte overal aan te moeten voldoen.
Om ok te zijn.

Duss.. zeg ik tegen mezelf met mijn handen op mijn hart:

"Lieve Tania Maria,

er is niks waar gij aan hoeft te voldoen.
Er is niks wat ge moet doen.
Alles is ok. Gij zijt ok.

En als ge goesting hebt, trek dan uw schoenen aan
en ga den hof in. Zie de blauwe lucht doorheen de kale takken van de bomen.
Zie de boomstructuur. Voel de koude op je neus & wangen.

Zie de zon op de takken blinken, de ijzel op de bladranden. Adem eens diep in.
En leave it that way.

JustBe.

En de dag zal wel passeren. En alles wat je doet is ok. 
Ook al ben je zogenaamd ni bezig. Je bent wel bezig want je ademt. Je kijkt. Je voelt. En ervaart.
Der passeert vanalles door je lijf & geest. That's it for today.

Liefs TM"

Zucht..