I ask & it is given

Afgelopen zondag zat ik aan mijn ontbijt en opende ik een melkkuipje voor bij de koffie. Meteen was ik geraakt, blij en bijzonder verrast want op het kuipje stond: "Waar droom jij van?" Wel zo bijzonder hoe het leven me altijd ondersteunt! Ik beleefde een bijzonder weekend en eens terug thuis viel mijn blik, op een gegeven moment, op een blad aan de muur: "Waar droom jij van?" I K  G L I M L A C H Want na het zien van de eerste keer en de tweede keer stemde ik me af op mijn dromen.. maar ja, waar droom ik eigenlijk van? Wat wens ik nog in mijn leven? Er kwamen zaken voorbij die het nét niet waren.. om dan deze week een astrologische reading voor de komende twee weken te zien waarin ik de persoon hoorde zeggen welke energieën voelbaar kunnen zijn.. en toen wist ik het! Meteen. 'Ik wil een intens geluk ervaren! Ik wil me gezegend voelen in wie ik werkelijk ben.' ©Tania Maria Vanhoof 2017 Want dat, beste mensen, dat zijn de meest oprechte, verbindende, vervul...

wat is er dan nog mogelijk om uit te kiezen? Gisteren heb ik die kant gekozen dat ik gewend ben, om al het verdriet, de diepe pijn en alle standpunten over mezelf toe te laten die me als een vod doen voelen, uitgewrongen, klaar om weg te gooien. drama en toen kwam er de vraag.. als ik geen drama en trauma zou kiezen, welke keuzes heb ik dan nog? ik heb oneindig veel keuzes om uit te kiezen én ja.. de éné zit er al meer (leven) ingesleten dan de ander én.. gisteren zei iemand tegen mij: "en morgen is er een nieuwe dag" én die begon vandaag voor mij om 05 uur. Dus ja.. no more suffering. wat is er mogelijk voorbij aan 'afzien'? dus daar ben ik nu.. en ik zal niet zeggen dat ik nooit teruggrijp naar afzien, dat heeft ergens wel iets én.. EN wat als het ook gemakkelijk kan? wat als het plezierig kan zijn? VERANDERING. ergens merk ik een "dûh!" op. Hmm.. ik glimlach, want dat is de gewoonte die spreekt. dus ja, ik trok net een quote en het was er één van Leen Van...

Afgelopen donderdag stelde ik mezelf de vraag of ik echt 'geen logo ontwerper' ben? Tot in jaren vertel ik mensen om me heen en mezelf in het bijzonder dat ik zo geen logo's kan creëren in korte tijd. Ik heb immers diverse situaties gecreëerd waar ik me onder druk gezet voelde, dichtklapte en voor overweldiging koos. Om dan overal en nergens afwezig in het moment te zijn, niet in staat om heldere keuzes te maken laat staan ontwerpen vanuit gemak. Door deze ervaringen geloofde ik dat ik alle tijd van de wereld nodig heb om een logo te creëren. Om überhaupt professioneel te zijn. Tot vorige week donderdag iemand me vroeg om een logo te ontwerpen voor zijn droom (buddy platform). Ik zei hem nog dat ik veel tijd nodig heb waarop hij iets later zei om maandag (vandaag dus) weer samen te zitten.   Wat als ik mezelf een verhaal vertel? Donderdag voelde ik me wat wiebelig, aangeraakt, kwestbaar en van mijne melk én juist toen vroeg hij mij om een gunst. In die energie wist ik dat i...

Gisteren was een bijzondere dag. Alles is mogelijk zolang we er durven op te vertrouwen. Soms is er wel wat voor nodig om zover te komen. Bewustzijn én alert zijn én weten dat niks voor niks gebeurt. Ik schreef dit gisteren op facebook en deel het nu hier, dat je het je verblijden mag, een hart onder de riem steken kan, een wow moment én het vervullen van dankbaerheid. - - Man man.. wat een dag tot hiertoe. This really delights me!   "Alles gebeurt in mijn voordeel" zei ik tegen mezelf toen ik net op de Merodelei stond met een gebroken fietssleuteltje in mijn hand in de sneeuw met mijn fiets op slot aan een paal en de ketting erom heen. Ik stond vlak aan de Syrische winkel waar ik net 2 overheerlijke turkse broden had gekocht. Dan te voet naar een fietsenwinkel, naar De Warande, de bib, naar huis, weer terug naar de fiets, naar de Syrische kruidenier en tenslotte naar een slotenmaker in de stad. Kort door den bocht gezegd. Knap staaltje van 'durven' in overgave te g...

// Wens je met mij in contact te komen, kan dat op info@justbe.nu Ik ben dankbaar dat je mijn plek bezoekt en ben benieuwd wat ik aan jou kan bijdragen Momenteel kies ik er voor om alle pagina's van mijn website on hold te zetten omdat ik veranderd ben. Zowel de stijl als de pagina's zijn aan vernieuwing toe. Mijn zelfreflectie kan je blijven lezen op mijn blog waar ik mijn innerlijk onderzoek deel dat elke keer leidt naar meer mezelf en durven toelaten van wat ik eigenlijk wil . As je iets wilt weten, een hint of een signaal naar meer over jezelf.. Stem dan even af op je vraag en klik op gevoel een blogpost aan en zie wat mijn schrijfsels jou aanreiken en/of aanraken. Tot slot, Hoe vrolijk, hartelijk, verrijkend, vervullend, dankbaar, overvloedig, anders kan jij deze dag beleven? Van harte, Tania Maria Vanhoof

Ineens komt er energetisch zoveel langs.. Ik ben alleen in huis en merk de energie van mijn vader op die in 2005 naar de overkant ging. Morgen zou hij samen met mij verjaren, hij 80 jaar en ik 50 jaar. En ik zie nog zo de foto voor mij van de tijd dat hij 50 werd en ik 20, samen een mes vasthoudend van de taart dat werd aangesneden. En nu is het mijn beurt om 50 te worden, wel zo bijzonder en de tranen zijn er.. Ik word zoveel gewaar ineens, van hem en van mijn leven dat toch wel in een transformatie zit. Ik heb erom gevraagd. Ik wil andere keuzes maken aangaande geld, mijn onderneming én de afleiders dat ik kies, om de potentie dat ik ben, klein te houden, zodat het allemaal overzichtelijk blijft. Overzichtelijk en toch beperkt, herken je dat? Je weet dat het anders kan, dat je het anders wilt, je ziet het al voor je. Om daar te geraken, mag je andere keuzes maken. Zichtbaar(der) zijn, jezelf toelaten (hoe onwennig dat is). Kiezen voor datgene wat je geweigerd hebt om te zijn. Zonder ...

Note: wat kan mijn wispelturigheid en grilli gheid aan jou en jouw leven bijdragen? Welke uitnodiging ben ik voor de toekomst dat jij kiest? _ _ Vorige week zag ik een video over onredelijkheid Over de keuze om te leven volgens eigen standaard , los van de maatschappelijke norm. Over het zo anders, onredelijk , eigenwijs en wispelturig te zijn (dat we werkelijk zijn) om de toekomst te creëren wat wij weten dat mogelijk is. Ik erken dat ik erg wispelturig en grillig kan overkomen. Ik erken dat ik van den hak op den tak iets anders kies, ben en doe, om dan terug te komen op iets waarmee ik bezig was. Het kan lijken alsof ik me niet kan focussen. Ik heb dat oordeel lang als mijn waarheid gemaakt, mezelf er verkeerd om gemaakt. Er klopte iets niet aan mij. Ik voldeed niet. Ik paste niet in het plaatje. Als ik deze oordelen kan ontvangen en de lading eraf valt.. wat schiet er dan werkelijk over?

In de voorbije maanden heeft er zich een bijzondere transformatie voorgedaan. Zoals ik het ook benoemde, zat ik in een Transitie periode. Ik bleef niet stilstaan, ik groeide geleidelijk aan. Mijn inzicht in mijn eigen waardeoordeel heeft me veel gebracht. Meer en meer word ik me ervan bewust wat "The Gift of Me" is. Hoe waardevol ik ben voor zovelen. Zonder er eigenlijk iets voor te hoeven doen. By JustBeing Me. En dat is waar ik voor sta. Mezelf te mogen zijn - kunnen zijn - verantwoordelijkheid opnemen voor mijn keuzes - inzicht hebben in mijn keuzes & mogelijkheden. Man man.. zoveel is veranderd. Knopen doorgehakt! Being Different. Mezelf toestaan om te zijn wie ik eigenlijk ben. Anders. En zoveel meer.. enfin.. Commitment aan het Leven. In plaats van te overleven heel de tijd, met de daarbij horende conclusies. Die me jaren vasthielden aan beperking & tekort. Enfin.. deze blog, website, mijn stek op het internet is opnieuw aan verandering toe. Hoe fi...

Lees ik in een artikel over De Kracht van Spiegelen   Ja dat is wat ik wil. Meer empathie, minder drama. Zoals ik eerder al schreef, wil ik zo niet zijn. En heb ik al ontelbare keren tegen mijn lief gezegd dat ik mijn drama beu ben. Het zorgt voor stress, is een uitbarsting van opgehoopte onmacht. En het helpt mij & mijn communicatie met mijn lief niet. Man man.. Vrouw, vrouw.. Wat ben ik blij dat ik vanmorgend toch vroeg ben opgestaan Dat ik de impuls/drang voelde om de radio aan te zetten. Dat ik Patricia van Lingen bezig hoorde, nét toen ik over mijn bewustzijn in spiegelend gedrag geschreven had. Dat het boek een antwoord op mijn gebeden is. Van afgelopen weekend, dagen.. synchroniciteit alom Danku danku danku aan mezelf dat ik mijn buikgevoel heb gevolgd. Piekmomenten & afstemming volgen elkaar op En dat dankzij mijn eigen bewustzijn, Joe Radio, de mensen met wie ik in gesprek ga. Empathie dus.. Ik lees snel verder, ben zoo benieuwd! Excited! _TM...

'Is het omdat ik mezelf voorrang geef, dat alles op z'n plaats valt?' Met die vraag sloot ik mijn vorig post af. Het inzicht kwam op de fiets naar mijn 3e afspraak vanmiddag toen ik van de bank kwam. Toen het doordrong dat mijn situatie eigenlijk een antwoord is op een verlangen. Alé, de voorloper ervan. Ergens in mijn hoofd zoefde het idee voorbij dat dit nét is waar ik naar verlang.. Meer tijd voor mezelf in afstemming met mijn goesting & energie. Wie ik zie & wanneer. Oké liever zonder de stress & angsten.  Zonder het perfectionisme  Als ik nu eens meer afstem op 'Mogen' Zijn Zelf mogen kiezen waar ik met mijn aandacht bezig ben. Waar ik meer plezier van krijg. Meer rust zonder aan voorwaarden te (loeten) voldoen. Ontspanning. Zakken. Aanwezig. Zijn. Van overleven naar Leven Leven als een Digital Nomad Om het met een trendwoord te zeggen. Ruimte om actie te ondernemen vanuit inspiratie. Intuïtie. Op pad gaan, reizen. Hoeft niet ver. Om...

Staat & valt bij de beslissingen die ik neem. Mijn kunde om mijn grenzen te bewaken. Mijn overzicht dat ik kan behouden. Wat voelt beter? En ernaar handelen. Elke contrastervaring brengt me dichter bij  mijn eigen handleiding Mijn ideale dag Ziet eruit met alle ruimte om mijn eigen impulsen te volgen. Zeeën van tijd. Om op te staan. Om afwezig te zijn. De verschillende ideeën die binnenkomen kunnen dan zijn. Of ik ze uitvoer of niet. Als ik zo enkele van die dagen na elkaar heb, dan verdwijnt de stoom uit mijn oren. Werkelijk. Hemels. Dan word ik rustig, in mijn hoofd & lijf  Mijn minst ideale dag Bestaat uit vooral stress, chaos & veel twijfelen. Twijfelen aan mezelf & aan anderen. Met een focus zo scherp dat ik meerdere mogelijkheden niet meer zie. Gefocust op de ander. Op één of andere standaard waaraan ik 'moet' voldoen. Dan heb ik meerdere afspraken staan op één dag/week waarop ik moet aanwezig zijn. Op de schaal van 10,  met 0 ...

Ik had het echt ni gedacht dat ik zo neig mijn burn-out symptomen opnieuw zou ervaren. Mijn emmer is weer vol & ditmaal zo neig overgelopen dat ik ben gecrasht. Ik zag het aankomen, ik voelde mezelf een andere weg inslaan. Ik stond erbij & keer ernaar. En waar nodig, stelde ik mijn gedrag & gedachten bij. En toch, ondanks alle manoeuvers ben ik toch gecrasht . Eva van Samen Plannen vzw vroeg me afgelopen vrijdag wat aan de basis lag. En ik had geen antwoord. En nu weet ik het wel: angst. Dagen lang pure angst & zorgen  met als gevolg zwaarmoedige gedachten die ik op den duur niet kon ombuigen. En doe daarbij nog een grote schep onderbroken nachten bij, onvoldoende rust, ontspanning.. én HOPPA! BINGO. Tranen, onvoldoende slaap, super moe, op momenten genoeg energie die dan ineens op is, geheugenverlies, twijfelen, kort lontje, mezelf bezighouden met wat anderen van me denken,.. Heel de reutemeteut . En zo zit ik dus opnieuw in dat ritme. En kan ik alleen maar...

Hier kan ik zooo van genieten sè! MMmmmmmmm..  Gewoon met mijn laptop op een inspirerende plek bezig zijn. Met een super lekkerrrre cappu naast me. Of iets anders lekkers. Dan stroomt het wel. Ja dankuwel universum. Dat ik in dit moment op een inspirerende plek ben. Danku dat ik dit mag beleven. Ervaren. Voelen. Dat de klik er is met mijn hartsverlangen. Koffie leuten bij de bakker - Woerden Al weet ik begot nog ni, HOE Hoe ik dit verlangen nog meer elke dag mag ervaren. "Alhoewel, wat zeg je nu Tania Maria? Je beleeft dit gevoel toch al vaak? Ja maar.." JA, ik weet het wel, hier betaal ik voor mijn drank die ik kies. Het heeft toch wel iets vind ik. Om her & der in het land te kunnen neerstrijken omdat het goed voelt. Omdat ik de centen of mogelijkheid op zak heb om een drankje of iets lekkers uit te kiezen. Om de gastvrijheid & openheid te ervaren Want elke plek heeft toch zijn eigenheid. Bepaald door de mensen die er zijn, die de zaak openhouden, toevall...

Paulo Poelho: De Aleph Ik lees een boek dat ik al langer heb liggen. De eerste blzn zijn saai. Dan volgt er  een interessant stuk. Tijdens het lezen, voel ik de link met de aanwezigheid van  mijn verlangen, om te delen met mensen in het moment zelf. Mijn waarheid, mijn stem Zeggen wat ik ervaar in het moment. Wat me aanspreekt & wat niet. Bij een tas koffie;  een etentje; een treinreis.. Woorden borrelen op & voor ik mijn laptop open heb,  verdwijnen ze weer. Ik herinner me één zin & begin daarmee..  “..van de werkelijkheid die ik me voorstel.”  Ik voel de strekking nog en tune in op het geheel.  Dan volgen er vanzelf andere woorden. PRACHTIG! LATEN ONTSTAAN WAT ZICH AANDIENT Ik wil delen wat ik te delen heb. In het moment zelf. Ik ben het podium & heb geen werkkamer nodig. Ik kan gaan &  staan waar ik wil. Het is een loslaten.. ..van de werkelijkheid die ik me voorstel. Het is een overgeven aan het m...

Gisteren zat ik nog volop in het verzet En heb ik dit beschreven in mijn vorige post. Ik eindigde toen met een maybe tot openen voor de acceptatie van mijn eigen seksualiteit. Want zo wordt me erg duidelijk gemaakt (via schrijven) dat die acceptatie aan de orde is. Mijn eigen levenskracht & levenskracht organen eisen (bijna) om erkenning. Om écht gezien te zijn. Om verdedigd te worden. Om te mogen bestaan. Awel.. de openingen zijn er Vanmorgend nog ontstond er een zeer openlijk & kwetsbaar aanvoelend gesprek met 2 mensen die ik ken. Waarvan één man. En het kwam aan bod. De energie baande zich een weg doorheen mijn hart & keel. Er kwamen vragen omdat het onduidelijk was. En ik ging er op in. Met angst & schaamte gevoelens. En ik merkte op dat ik de man in het gezelschap niet kon aankijken. En ik heb dit ook zo benoemd. Eerlijk. En ik heb geweend & mijn angst benoemd. En ook al voelde het doodeng, het besef van de opening was er wel. Ik kreeg dan ook de feedback d...

De kracht van zelfliefde Gaat door de maag.. komt in me op. Waarom weet ik nog niet. Ik heb talloze ervaringen die me dichter bij mezelf brengen. Via de spiegelingen die ik erken & die me opvallen. En ik weet uit ervaring dat er altijd stukken worden aangereikt als ik er klaar voor ben. Zo ook met stukken die ik liever niet ontmoet. Enfin.. afgelopen week kwam iets aan de oppervlakte die me serieus overhoop gooide. Oude stukken pijn, stress & angst En die gaven me nog altijd de kriebels. Enfin, ik ben erdoor gegaan & opnieuw merkte ik op dat ik ermee op de loop ging. Ik wilde KEI hard wegrennen. Ik werd kwaad zelfs. En ik merk op dat het mijn lijf nog niet verlaten heeft. Mijn gedachten zitten er vol mee. Gisteren voelde ik me super nerveus & ook zo vandaag. Lichamelijke klachten.. de kracht van gedachten. Ik ken ze. Enfin, zelfliefde dus.. Tot hoever reikt die? Ik leer mijn mond open te doen. Mijn zeg te zeggen. Mijn kop boven het maaiveld uit te steken & te...

Vandaag sta ik stil bij die vraag En als ik daar verder op in tune.. Wat vertel ik vandaag? Welk verhaal? Waar ligt mijn focus? Bij mijn verlangens of mijn frustraties? Met wie ga ik vandaag in interactie? Welk houding neem ik aan? Verbinding en schepping Ik neem waar dat deze vragen al het één & ander in beweging zetten. Ik sta meer stil bij mezelf. En stilstaan is belangrijk. Ik merk al 2 weken een beweging in mij dat ik mag afremmen. Om aanwezig te zijn.  En gisterenavond heb ik bewust die keuze gemaakt. Ik heb bewust mijnen afwas gedaan. En ervoer hoe fijn het was om gewoon in de keuken te staan. Met een muziekske erbij, ruimde ik heel mijn keuken op & de badkamer kastjes erbij. En dat was alles wat ik nodig had. Zijn. Bij mezelf Om de impulsen van binnenin nog meer gewaar te worden. Te voelen hoe het met mijn lijf is.  Luisteren. Ervaren. Betrokkenheid tonen naar mezelf toe. Communiceren. Openhartig zijn. “Ja” zeggen, in plaats van “Ja, straks.” ...

Mm.. ik merk op dat er veel onrust in mezelf aanwezig is. En als ik erop afstem voel ik dat ik van mezelf vanalles "moet". Ik moet opstaan op een bepaald uur. Ik moet naar een jaarlijkse dorpsbijeenkomst gaan. Ik moet dat gaan zien. Ik moet met zulk prachtig vriesweer naar buiten. Want dat is goed voor mij. Wandelen & in de natuur zijn. Ik moet dingen doen omdat het verwacht wordt. En ik word er ni vrolijk van. Ik jojo tussen moeten & mijn eigen goesting. Ok, het is buiten prachtig weer. En ik wandel graag in de bossen. En tegelijk zit ik ook lekker binnen zonder iets te hoeven. Zonder die dwang die zegt wat ik moet doen. Bijzonder want er is werkelijk niemand in de buurt die mij vertelt wat te doen. Ik ben het zelf. En denk te weten wat anderen zouden zeggen. En vinden van mij. Dus ja.. de enige waar ik wat tegen kan zeggen is mezelf. BACK OFF! en laat me..  ik wil gewoon hier zijn. In stilte ook al is er buiten vanalles gaande. Ook al zijn...

Het is weer zover. Het kriebelt & er schuurt weer wat Teksten die aan verandering toe zijn omdat ik zelf weer wat ben veranderd. Alles voelt weer wat anders dan voorheen. En zo ook de header. Jaren heeft het voorgaande erop gestaan, heeft de verandering doorstaan. En nu voelt het al een tijdje aan dat er iets nieuws mag komen. En ik wist ni wat. Totdat ik de impuls kreeg om mijn kernkwaliteiten aan de muur te hangen. ;c) Header blog 2016 Dus de voorgaande header is vervangen door deze: Header blog 2018 Ook het menu/pagina's heb ik aangepast aan wat er nu speelt in mijn leven Omdat ik steeds meer overzicht krijg op mijn levensbezigheden. Ook wel job of werk genoemd. En werk voldoet eigenlijk niet (meer). Want gewoonweg Zijn & doen is dat mijn leven typeert. Sinds de verhuis is dat een leefloon aanvragen, op zoek zijn naar hulpinstanties, mensen aanspreken, nieuwe vrienden maken, vrijwilligerswerk bij Theaterwerkplaats Het Gevolg , Wijk-Werking bij een pa...

Onderweg zonder agenda Zo heerlijk om op weg te zijn & alle tijd van de wereld te hebben om op mijn bestemming aan te komen. En hoe heerlijk om dan op mijn ritme naar het station te stappen. Om dan in de rij te staan voor het opladen van mijn ov-kaart. Om in een impuls mijn regenbroek uit te trekken zonder zorgen of ik tijd heb om de trein in te stappen. Om de trein te zien aankomen en op tijd in te stappen. Om op een stoel te gaan zitten & deze in te ruilen voor een andere bij de eerstvolgende stop. Om dan te merken hoe mijn vorig stoel, plek biedt aan iemand anders. Om te voelen hoe fijn het is op de nieuwe plek zonder iemand naast me. Hoe fijn is dat sèg! Zoveel ruimte vrij te hebben! Om  een inspiratiemail te lezen  van een kennis om te lezen hoe alles in goddelijke perfectie is. Hoe ontspannend het aanvoelt te weten dat ik nergens iets van hoef te vinden. Hoe fijn het is om dit daadwerkelijk te ondervinden. Om op het ritme van mijn flow te bewegen. En all...