I ask & it is given

  Deze week schreef ik op Facebook dat ik mezelf geregeld afvraag hoe ik, als zijnde mij, het best kan bijdragen in de wereld met een betaalde job? Zo afwisselend, begeesterd, creatief, handig, verbindend, oog voor styling en detail, de natuur én vooral gericht op meer bewustzijn. Bewustzijn van ons eigen, intuïtief weten. Om dan Gary Douglas (grondlegger Access Conscioussness) te horen zeggen dat we 'what will be' kunnen faciliteren. Dus ja, wat als ik me blijf afstemmen op de energie dat door me heen wilt stromen.. zijnde de facilitator zonder op voorhand te weten met wie, welke vorm en waar dat zal zijn? Wat zou dat creëren voor mij én de wereld?   Om van mijn GTB begeleidster te horen dat er een vacature is bij Bethanië - Emmaüs dat zo goed als op mijn lijf geschreven is! Als eerst erkende ik de verbinding met mijn vraag niet tot het moment dat ik doorhad dat dit de eerste, beste versie is als antwoord op mijn vraag. Dat ik mag erkennen dat er wel degelijk een job is voor...

Ik ben al een tijd stil, ik merk een beweging op naar mezelf toe en naar binnen toe. Niet dat ik stilsta want er gebeurt veel, veel inzichten, beelden, lichaamssensaties, contractie en verruiming. Het wisselt en heel dikwijls vind ik mezelf in bed of in situatues waarbij intens oordeel of energieën me overweldigden. Om dan stil te staan en toe te laten én ook wel van me weg te willen duwen, als eerste reactie zeg maar. De natuur lonkt me, de kleuren en geuren.. en ik wil graag de foto's delen en dan stuit ik op volle harde schijven waar ik nog niet de prioriteit van maak om daarmee aan de slag te gaan. Zoals ook briefkes en papiertjes waar ik her en der iets op schrijf en zoveel chaos geven dat ik mezelf afsluit om er eens met de bezem doorheen te gaan. Zo dus dwarrelt er vanalles door me heen en om me heen. Blogposts ontstaan en geraken niet af, staan half geschreven.. Ook al heb ik soms de ervaring dat alles trager gaat of toch tragen wilt gaan, is er ook  energie dat snel verand...

Overspoeld werd ik door gevoelens, emoties en gedachten toen ik zag dat mijn geliefde (van wie ik afscheid nam) online was. Een blauw bolletje gaf aan dat hij aanwezig was. Vanaf die seconde was ik één en al spanning. Overspoeld, trillende mijn handen en een bonzend hart. Toen, vanuit een willen uitreiken, niet durven, toch kiezen en mezelf zwaar veroordelen erom, typte ik hem een bericht. Bij elke letter dat ik leven gaf, werd ik overspoeld door emoties. Hij bleef online. Ik maakte mezelf wijs dat hij gezien had dat ik aan het typen was, van conclusie en verwachting gesproken! Ik typte de éne vraag na de ander, eigenlijk een gesprek met mezelf. Wat gaat dit creëren eigenlijk? Kom ik op het punt dat ik de stilte doorbreek om iets te horen, iets te lezen, een aanraking uit de verte, om later weer de stilte in te gaan. Met wat ben ik nu bezig eigenlijk? En ik typte dat ik mezelf veel vragen stel over de manier waarop ik afscheid nam. Dat ik überhaupt afscheid nam. Het gebons bleef aanhou...

Waar heb ik om gevraagd waarvan het antwoord zich aandient in een totaal andere vorm dan gedacht? - - Sinds 30 augustus 2022 publiceer ik elke dag een puur, onbewerkte video over wat ik opmerk in mijn energie en leven. Magie, vervulling en oncomfortabele, stretchende momenten wisselen zich af. Elke keer is er een keuze dat iets creëert. Ik merk op én stel bij waar nodig. Deuren openen zich opnieuw Alles begon met een vraag aan mezelf om eindelijk iets anders te kiezen voorbij aan de standpunten die mij in dezelfde vijver doen vissen waar ik al lang op uitgekeken ben. En nu.. Hoe wordt het nog beter dan dit? Wat is er nog meer mogelijk? Als dit het niet is, dan wat wel? Bovenstaande video is van vandaag, hier vind je mijn YouTube kanaal.   Like mijn video's en abonneer op mijn YT kanaal als mijn belevenissen een bijdrage voor je zijn. - - En jij? Hou jij jezelf in om het leven te leven dat jij zou willen? Kan ik daarin een bijdrage zijn om je naar ontspanning en elegantie te breng...

Zoals ik al schreef vandaag, heb ik me er eens aangezet om toch een submenu op deze blog te installeren. Dat is niet inbegrepen in het sjabloon van deze blog. Ik heb al talloze keren de afgelopen jaren opgezocht wat de mogelijkheden zijn, wat neerkomt op HTML en CSS en nog zo van die dingen.  Sinds ik weet dat ik deze blog vervang door een website, zie ik deze plek als een speelplein. Hoppa! Ineens was daar de ruimte om te spelen in plaats van serieus te zijn en telkens niet te durven spelen met de html van deze blog. Want ja.. stelde dat.. Ja wat dan hé? Dan heb ik het misschien wel vlaggen?! Enfin.. vandaag opnieuw video's en websites opzoeken die mij mogelijkheden aanreiken. Dus als je op deze plek aankomt en het staat wat raar.. ;c) weet dan dat ik ermee aan het spelen bent. Vraag jezelf gewoon af gaat Tania Maria een bijdrage zijn aan mij ? Merk wat je merkt in je lijf, in je energie of misschien weet je het meteen. Interessant om na te gaan, want jij weet. Enfin, ik wijk weer...

Gisteren was ik bij mijn zus, we zouden samen naar een video over de 5 biologische natuurwetten van Dr. Hamer kijken. Ik hoor haar zeggen: “Waar heb ik mijn thee gelaten?” Zegt haar lief: “op de tafel”. “Ah ja..”. Ik merk op dat mij niks gevraagd wordt en dat ik ook thee wil. Ik reageer met: “Is er nog thee?” of zoiets.. Meteen erna besef ik hoe voorzichtig ik ben, vaag zoals ik eerder al omschreef. En dus kies ik voor helderheid. “Ik wil ook graag thee, hoe is dat voor u?” En de mogelijkheid was er en het water werd gekookt, de keuze uit theezakjes aangeboden. Interessant dus.   In zulke situaties zijn er meerdere mogelijkheden om mee te zijn. A) ik kan niks zeggen en in stilte mezelf ambetant maken op mijn zus dat      ze me niks aanbied noch vraagt. B) ik kan concluderen met een vraagteken erachter: “Ik krijg niks of wa?” C) ik kan vanuit mezelf zonder lading zeggen dat ik ook thee wil en bereid      zijn een ‘nee’ te krijgen. D) .. En i...

“Ooh, ik heb wel goesting in koffie!” dacht ik net. En ik realiseerde mij dat mijn lijf mogelijks iets anders wilt. “Wil jij dat ook?” vraag ik haar? Niks.. stilte.. “Wat wil jij drinken..?” vraag ik haar. Instant komt in me op “Water.” Oké, water zal het zijn. Zo vaak kies ik voor koffie omdat ik er zin in heb zonder eigenlijk mijn lijf te vragen om wat zij wilt. En als ik het dan doe, blijkt meestal dat koffie niet haar prioriteit, numero 1 is. Dan is het thee of zo. “Bè nee, toch geen thee!“ zeg ik dan wel eens. En deze keer was het anders.. en zonet zat ik even en besefte dat de goesting voor koffie eigenlijk ook weg was. Hmm.. interessant. Zo simpel kan het dus zijn om mijn lijf erbij te betrekken om te vragen wat zij wilt. - - En jij? Vraag jij wel eens aan je lijf wat zij/hij graag wilt drinken en/of eten? Dat gaat trouwens niet alleen op voor eten. Ik vraag haar ook wat ze wilt aandoen én dan kan het best zijn dat het totaal iets anders is dan wat ‘ik’ in gedachten had. ...

Kwam nét dit interview (2014) net tegen en wow zo bijzonder om helder uitgelegd te krijgen hoe zogenaamde ziekten pas opduiken nadat iemand een inzicht heeft gehad, bekomen is van een stress situatie. Vanuit mijn perceptie dat ik een oneindig wezen ben, luister ik voorbij de conclusie dat er een ego bestaat. Dat ziekten van de persoon zijn die ze waarneemt, als oneindig wezen pik je makkelijk diverse energieën op. Als je dat weet én jouw potentie - om gewaar te zijn, erkend - kunnen de lichaamsensaties als sneeuw voor de zon verdwijnen. :c) Wat zijn de oneindige mogelijkheden nu beschikbaar?   Wat geloof jij?

Note: wat kunnen mijn gewaarwordingen en besef aan jou bijdragen, nu en  in de toekomst? _ _ Vorige week sprak ik over luxe.. de lunch dat ik mocht ontvangen was zo verfijnd  en zoo mindblowing dat ik het catalogiseerde onder Luxe . En hoe heb ik dat  gedefiniëerd dat het juist van me weghoudt omdat het Luxe is..? Dus alles wat ik als luxe heb gedefiniëerd; geconcludeerd dat het niet voor mij is;  dat het ver van mijn bed staat; dat het duur is; dat het voor rijke mensen is; dat het onbereikbaar is; dat het méga fenomenaal is; dat het overvloedig en rijkelijk is én  zoveel meer..  wil ik dat nu vernietigen en ontcreëren a.j.b.? rwgbpp9sbb Ja datte dus.. én wat is er nu mogelijk? Ik besef ook hoe 'rijkelijk en overvloedig' ik zelf ben. 

Note: wat kan de ervaring, inzichten en tips van Lauren Polly aan jou bijdragen om jouw capaciteit van gewaarzijn te erkennen? _ _ We attribute so much of this to luck, happenstance, synchronicity… but  what if it went deeper than that? Your ability to navigate life through conscious choice is ever present – whether you lean into it or not.   It’s a different way of living.   One of peace, possibility and going with your gut! Tune into today’s episode to discover: A key tool to unlock your conscious choice in every moment A tip from Harry Potter on luck, pleasure and being at peace as you navigate ahead An exercise in acknowledging where you’ve been lucky before and how to increase this daily Surprising ways to lose the stress to create change easier and faster A-ha’s on being at peace with where you are, where you’re going and how to get there - Lauren Polly

  Note: wat kunnen mijn mijmeringen aan jou bijdragen, nu en in de toekomst? _ _ Ik zat te mijmeren over de gelaagde eetbare tuin dat ik samen met 6 anderen wilde aanleggen. Sinds de aanleg zijn er planten uitgetrokken, vertrappeld én is de plek blijkbaar ook een gegeerde plek voor jongeren. Enfin patatie patata.. vele planten en struiken hebben het niet gehaald. .. mijmer ..mijmer.. Schiet het ineens door me heen dat 'de plek' op zich mogelijks geen goesting had aan aanplant (zonder raadpleging)?! Ik had voorgesteld om met de plek in de vraag te gaan  ' in communion '. 

Note: gisteren schreef ik deze ervaring op facebook en deel het nu hier. Wat kunnen mijn mijmeringen aan jou bijdragen? _ _ Het hagelt hier ineens ni te doen!   Man man.. we zijn mei hahaha.. Ik kijk naar de bomen in den hof en zie de Kersenboom heen en weer zwiepen met de kruin van de Haagbeuk (boom) ook. En ik merk op dat ik in een ' ocharme ' energie ga. Hoe interessant dat ik meen te weten dat die bomen afzien? Ik vroeg me af of mijn planten en boompkes en kruiden het konden verduren.. Hoezo verduren? Waar heb ik ooit geloofd dat de natuur het niet aankan, de kou? Ja.. euh.. overal.  Oké, wil ik hier iets anders kiezen nu?  Iets met meer magie en oneindige mogelijkheden? Ja, wat gaat dat creëren? En is de hagel het antwoord op een vraag, slechts in een andere vorm dan gedacht? En wat als de hagel nét dat andere, intensere, bijzondere creëert waarvoor ik nog niet opensta? Dat door het vasthouden aan ellende  het ook ellendig maakt. Hmm.. ja watte. Hm...

Note: gisterennacht 3 mei plaatste ik een bericht op facebook over mijn stagnatie . De feedback en vragen waarmee ik vandaag 4 mei aan de slag ging deel ik hier. Wat kunnen deze aan jou bijdragen nu en in de toekomst?  Zoals altijd, volg je energie én merk op waar je aandacht naartoe gaat.. lees dat. _ _ FEEDBACK: Vervang moeten eens door mogen. Wellicht geeft dat al een andere energie.  Moeten is nou ja voel zelf maar. Hihi, ik ga er een beetje bij wiebelen, bij je vraag, alsof ik het los aan het maken ben. Waauw, herkenbaar en mooi ! thanks. ik:  waaw ben ik ni de enige dan? bijzonder om te 'denken' dat ik dat altijd was.  de ander : zeker het visuele "sluis" beeld sprak me enorm aan, en als je dan bedenkt hoe "sterk" een sluis moet zijn om het water tegen te houden, hoe krachtig kunnen we dan als creator zijn door gewoon een andere keuze te maken      ik:  aha ja.. zo had ik het nog niet bekeken.. ja joh! de ander :  intere...

 Note: wat kunnen mijn vragen en ervaringen aan jou bijdragen? _ _ Het stagneert.. ik zit als het ware tegenaan een plafond. Ik zit tegenaan de grens van mijn vrijheid dat ik zelf heb vastgelegd, ergens ooit.. Sinds ik een paar weken geleden het audioboek Joy of business  heb gekocht én een vraag heb gesteld over geld en mezelf zijn, is er het één en ander aangeraakt. Ik merk op dat ik me verzet. Tegen een moeten, een vorm dat me zal beletten om te groeien. Eigenlijk is het andersom.. alles is het tegenovergestelde van wat het lijkt te zijn én niks is het tegenovergestelde van wat het lijkt te zijn. Ik zit in een impasse. Een soort afwachten.. tot de sluis opengaat. Ik heb de werking van de sluis in handen. Ik ben de kapitein en beslis dat de sluis dichtblijft. Ook al heb ik vragen gesteld naar meer en meer ontvangen. Ook al wil ik vooruit. Ook al wil ik uit de huidige situatie.. de sluis blijft toe.  Omdat ik ergens van overtuigd ben dat als ik de sluis openzet.. ...

Note: i k elimineer mijn energie verbaal met een clearing (cursieve vragen). Meer info vind je hier..   Wat kunnen mijn clearings aan jouw gewaarzijn bijdragen? _ _ Ik stel vragen om meer geld en plezier van mijn leven te creëren. En merk op hoezeer ik voor twijfel kies. Ik wil het namelijk ‘goed’ doen. Het ‘juiste’ zeggen, de juiste woorden gebruiken alsof, als ik dat niet doe, mijn verzoek en verlangen niet word ingevuld. Interessant. Waar komt deze keuze vandaan? Alles waar ik nog het juiste wil doen, het goeie opdat ik gehoord word en gezien, wil ik dat nu vernietigen & ontcreëren ajb? rwgbpp9sbb Er is iets aangeraakt, een weten dat ik met deze vraag veel ga veranderen, iets groots.. Ik besef dat mijn twijfel een mechanisme is, een keuze om mezelf te beletten om grootser te zijn. Alle keren dat ik in mijn leven een boek opensloeg of las en gewaarwerd dat dat me grootster zou maken - legde ik het weg om ineens iets compleet anders te doen. Bijzonder toch hé?

 Note:  Er valt mij iets op..  hoe kan dit aan jou bijdragen? _ _ Ik word gewaar hoe weinig ik nog voor drama en trauma kies.   Hoeveel ik veranderd ben door mijn bereidheid van het stellen van vragen en het elimineren van energie. Ik zie de meerwaarde en de bijdrage, de verrijking aan mijn leven(sstijl).  whoop whoop!  Ik ga niet meer mee in iemand's keuze voor drama en trauma. Als ik iemand hoor praten of huilen omdat ze in een burn-out zitten (defintie) en het helemaal niet meer zien zitten want 'ooh zo erg dit en dat'.. dan word ik gewaar hoe anders ben .  Ja, ik zie nu eenmaal oneindige mogelijkheden die zij nog niet zien, willen zien of weten. Bijzonder.  Ik ga niet meer mee in de zwaarte van hun definities of verwachtingen. Vermoeidheid, vol hoofd, snel huilen, twijfelen aan zichzelf, de bewijzen zien, de collega's die zus of zo zijn, het werk dat niet meer kan.. Schuldgevoelens ten op zichte van zichzelf. Ik bevestig van het drama...

Note: dit schreef ik gisteren namiddag 12/4 in de fbgroep Gewoon Slim Zijn. Hoe kan mijn ervaring aan jou bijdragen, meer dan je ooit voor mogelijk hield? _ _ Zoals ik eerder al benoemde, heb ik een zeer rijkelijke overvloedige ontmoeting en samenzijn gecreëerd eerder vandaag. Wat ik nog wil toevoegen is wat ik op het laatste en ook erna opmerkte. De meegebrachte lekkernijen mocht ik allemaal houden. Ik vond dat zeer veel. Te veel ergens.. Alsof er iets was dat me hinderde om het helemaal te ontvangen. En daarnet viel het me te binnen.. ik heb gevraag om .. overvloedige .. ontmoetingen. 

 Note: dit bericht schreef ik gisterennamiddag 12/4 in de fbgroep Gewoon Slim Zijn. Hoe kan deze ervaring beter uitwerken voor jou dan je ooit voor mogelijk hield? _ _ Wat zijn de oneindige mogelijkheden om vrolijke hartelijke zalige overvloedige ontmoetingen te hebben? Hoe wordt het nog beter dan dat?! Ik heb zalige, overvloedige, heerlijke, verbindende, ruimtelijke uren beleefd met een goei vriendin en haar lief. Het was een aangename rijkelijke ontmoeting! We hebben heerlijk samen gegeten met gedeelde bijdragen. Ik had iets in huis gehaald en zij hadden veel meegenomen.. Samen hebben we gesmuld en genoten van elkaars gezelschap en lekkernijen. We hebben verhalen verteld, ervaringen gedeeld en inzichten en weten benoemd.

Note: dit bericht schreef ik zondagavond 11 april in de facebookgroep Gewoon Slim Zijn. Wat kan mijn vrolijke zalige openhartige ervaring aan jou bijdragen? _ _ Wat zijn de oneindige mogelijkheden om vrolijke hartelijke zalige overvloedige ontmoetingen te hebben? Wat een plezier heb ik vanmiddag en avond beleefd met mijn moeder en een vriend sèg! Méga LACHEN! Plat liggen van het lachen!! Echt joh zo'n plezier, zoo zalig, nog een antwoord op mijn vraag! En hoe wordt het nog beter dan dat hé? Op naar de volgende vrolijke, hartelijke, zalige overvloedige ontmoeting! Als je wat van mijn energie wilt dupliceren, if you want what I am having .. ga je gang! Choose! ;c)) Ik lees graag jullie ervaringen en ontmoetingen!   c;) 

Note: vervolg op mijn vorige facilitatie naar aanleiding van de vraag: 'Wat als het (ik vind het een contradictie in terminus) niet erg is?' Wat kan deze facilitatie aan jullie bijdragen hé? _ _ Oké, er kleeft nog wél iets aan het feit dat iemand kiest voor het vaccin (1e prik) én toch afstand houdt. Ik erken dat zij kiest voor wat zij 'velig' vindt . Plus ze werkt in de zorg en daarom heeft ze het vaccin.. Er zit dus nog iets anders aan spiegeling in dit verhaal. Wat heb ik nog niet erkend? Contradictus in terminus. Het één doen en het ander zijn. Oeps ja dat heb ik nog noooit gedaan zenne. ;c)) Wat nog? Waar in dit leven en tijd en ruimte ben ik zo 'contradictus in terminus' geweest dat het eigenlijk belachelijk was? alles wat dat is v&o ik nu. rwgbpp9sbb