I ask & it is given

" Per keer ik een hint opmerk, ik een vraag stel, krijg ik informatie aangereikt. Dominostukjes vallen tegelijkertijd en stoten weer andere opstellingen aan. Velden informatie. Het één wisselt het andere af. Alles in beweging en trekt mijn aandacht. " Met deze woorden sloot ik mijn laatste blogpost af een tijd geleden. Bovenstaande woorden zijn nog steeds van toepassing al verandert het landschap van transformatie zo af en toe. Ik ga nog steeds doorheen intense en oncomfortabele en ook vervullende stukken. De overgang van leven in controle naar leven in overgave is nog steeds gaande en toont me exact waar en wat ik mag loslaten om een leven in (meer) synchroniciteit te leven. Graag wil ik volgende post delen dat gisteren uit mijn vingers vloeide. Klanken beroeren mijn ziel, mijn binnenste.. piano hemels.. ik zit in de zon aan een tafelke op mijn terras met de wind die met mijn haren speelt en langs mijn wang streelt. Vogelkes op de achtergrond die hun klanken met me dele...

Woorden vloeien samen met gedachten.. dwarrelend in een lege ruimte verdwaald aangeraakt rafels rauw afgescheurd verworpen tellen, op m'n tellen passen oppassen gestechel binnenin rondom mij en ik.. Ik. sta wankel, broos, gebroken gebarsten verraad onveiligheid onbeschermd gebroken.. een smet op mezelf mijn kinderlijke verwennerij onschuld gedoemd tot mislukken aangeraakt ruw onverwacht ruw waar is mijn plek waar kan ik zijn waar ben ik veilig in welke ruimte mag en kan ik mezelf vinden de onschuld vóór de ruwe aanraking het niet weten in dromenland met mezelf genieten ineens uit het genot gerukt ontwaakt onveilig waar ben ik veilig waar is mijn plek waar ben ik thuis? _TM 26.01.23

Ik ben al een tijd stil, ik merk een beweging op naar mezelf toe en naar binnen toe. Niet dat ik stilsta want er gebeurt veel, veel inzichten, beelden, lichaamssensaties, contractie en verruiming. Het wisselt en heel dikwijls vind ik mezelf in bed of in situatues waarbij intens oordeel of energieën me overweldigden. Om dan stil te staan en toe te laten én ook wel van me weg te willen duwen, als eerste reactie zeg maar. De natuur lonkt me, de kleuren en geuren.. en ik wil graag de foto's delen en dan stuit ik op volle harde schijven waar ik nog niet de prioriteit van maak om daarmee aan de slag te gaan. Zoals ook briefkes en papiertjes waar ik her en der iets op schrijf en zoveel chaos geven dat ik mezelf afsluit om er eens met de bezem doorheen te gaan. Zo dus dwarrelt er vanalles door me heen en om me heen. Blogposts ontstaan en geraken niet af, staan half geschreven.. Ook al heb ik soms de ervaring dat alles trager gaat of toch tragen wilt gaan, is er ook  energie dat snel verand...

Paulo Poelho: De Aleph Ik lees een boek dat ik al langer heb liggen. De eerste blzn zijn saai. Dan volgt er  een interessant stuk. Tijdens het lezen, voel ik de link met de aanwezigheid van  mijn verlangen, om te delen met mensen in het moment zelf. Mijn waarheid, mijn stem Zeggen wat ik ervaar in het moment. Wat me aanspreekt & wat niet. Bij een tas koffie;  een etentje; een treinreis.. Woorden borrelen op & voor ik mijn laptop open heb,  verdwijnen ze weer. Ik herinner me één zin & begin daarmee..  “..van de werkelijkheid die ik me voorstel.”  Ik voel de strekking nog en tune in op het geheel.  Dan volgen er vanzelf andere woorden. PRACHTIG! LATEN ONTSTAAN WAT ZICH AANDIENT Ik wil delen wat ik te delen heb. In het moment zelf. Ik ben het podium & heb geen werkkamer nodig. Ik kan gaan &  staan waar ik wil. Het is een loslaten.. ..van de werkelijkheid die ik me voorstel. Het is een overgeven aan het m...

Het is weer zover. Het kriebelt & er schuurt weer wat Teksten die aan verandering toe zijn omdat ik zelf weer wat ben veranderd. Alles voelt weer wat anders dan voorheen. En zo ook de header. Jaren heeft het voorgaande erop gestaan, heeft de verandering doorstaan. En nu voelt het al een tijdje aan dat er iets nieuws mag komen. En ik wist ni wat. Totdat ik de impuls kreeg om mijn kernkwaliteiten aan de muur te hangen. ;c) Header blog 2016 Dus de voorgaande header is vervangen door deze: Header blog 2018 Ook het menu/pagina's heb ik aangepast aan wat er nu speelt in mijn leven Omdat ik steeds meer overzicht krijg op mijn levensbezigheden. Ook wel job of werk genoemd. En werk voldoet eigenlijk niet (meer). Want gewoonweg Zijn & doen is dat mijn leven typeert. Sinds de verhuis is dat een leefloon aanvragen, op zoek zijn naar hulpinstanties, mensen aanspreken, nieuwe vrienden maken, vrijwilligerswerk bij Theaterwerkplaats Het Gevolg , Wijk-Werking bij een pa...

Er is niks zo heerlijk als zo af en toe dat gevoel van krakend krantenpapier tussen mijn vingers te voelen. Van dat papier waarop meerdere interessante artikels geprint zijn over kunst & cultuur. Woorden, waarnemingen, bedenkingen van mensen over mensen. En ik zit hier in Tilburg in de wachtzaal van de ns te wachten op de bus. En ondertussen krabbelde ik enkele zinnen op een pagina Zuiderlucht  Maandblad voor kunst & cultuur. Héérlijk! Krabbels, ideeën Tilburg ns Ik geniet van zulke momenten. Impressies neer krabbelen. Het zijn juist die pagina's, magazines die mijn creativiteit prikkelen. Stimuleren. Voeden. Lekker zitten, mensen zien passeren, chillmusic van een koffiebar, op de achtergrond. Fontein voor me uit. Een continue stroom van prikkels. Fijne prikkels. Mijn zondag. Een ware kado. In een stimulerende buurt. Tilburg met loodsen verderop waar LOCHAL geconstrueerd wordt. Knooppunt van kennis, cultuur & ondernemen. En het kriebelt! J a, het krieb...

I remember when I lost my mind I remember when, I remember, I remember when I lost my mind There was something so pleasant about that place Even your emotions have an echo in so much space And when you're out there without care Yeah I was out of touch But it wasn't because I didn't know enough I just knew too much Does that make me Crazy Does that make me Crazy Does that make me Crazy Possibly And I hope that you are having the time of your life But think twice, that's my only advice Come on now Who do you, who do you, who do you Who do you think you are Ha ha ha bless your soul You really think you're in control I think you're Crazy I think you're Crazy I think you're Crazy Just like me My heroes had the heart to lose their lives out on the limb All I remember is thinking I want to be like them Ever since I was little, ever since I was little It looked like fun And it's no coincidence I've come And I can die when I'm done But maybe I...

mijn geliefde woorden dwarrelen in mijn zijn gevoeld willen geleefd worden gezegd adem gegeven words from within.. blood that fluids rijkelijk mijn bloed dat zich een weg uit mij baant stroomt een innerlijke reiniging een héélworden nog meer vrouw zijn mijn vrouw zijn jouw vrouw. en ik voel een zachtheid in me een koestering een tederheid a knowing.. en begeleid in stilte dat wat gaan mag dat wat vergezeld van mijn bloedstroom mijn lijf verlaten mag het is goed zo ik groei er groeit iets in mij een bewust zijn van meer precisie meer bewust kiezen voor woorden die precies uitdrukken wat ik ervaar wat mijn lijf ervaart ik koester mijzelf leg mijn handen op mijn buik ik erken mijn schoot haar kracht from within zoveel nog te leren zoveel nog te beleven samen met mij. ik koester mijn gedachte aan jou mijn liev mijn man zakken zakken doe ik in het leven liefhebben zoals het is nog meer zakken in mezelf & op...

Vandaag heerlijk de verbinding met mezelf gevoeld! Zoals ik al eerder schreef op mijn blog & de inzichten die me te binnen vallen. En hoe blij ik met mezelf ben, dat ik deze space gevonden heb. Opnieuw. Staying alive Echter deze nm zat ik zowat doelloos achter mijne computer, ik had 2 opties die ik wilde uitvoeren. Ten 1e eindelijk mijne achterband plakken & ten 2e het bos in met mijn fotocamera. En ik zeurde zowat en besefte dat het tijd was voor verandering. Ofwel doen wat praktisch is ofwel mijn gevoel volgen. Dus ben ik uiteindelijk nog naar buiten gegaan met mijne kodak. En dat was zoo fijn! Zo vertrouwd ook. Een jaar lang heb ik geen behoefte gehad om überhaupt mijn camera vast te pakken. Enfin onderweg heb ik terug de dingen gefotografeerd die ik anders zo graag in detail vastleg. En wat me op viel waren kleine witte veertjes die telkens mijn aandacht trokken. Die mij als het ware de weg toonden.. Ik liep zo in mijn favoriete bos en ineens voelde ik het.. een imp...

Ik voel mijn verlangen, ik huil ik smeek en klik een lied aan en dit komt speelt.. Zo treffend! En ik neem een koude douche! En huil & smeek 'toon het mij, toon het mij!' Ik voel een JA Toon het mij ajb! Heel mij! Heel diep van binnen het anker naar mijn pijn Mijn teruggrijpen naar mijn pijn. Laat mij zien de andere kant van de hoop de liefde door dik & dun toon het mij ajb! Take my heart please take my heart .. To Say YES

Trust in what is here, now, and trust in what has gone. Trust that you cannot trust sometimes. Trust in your moments of doubting. Trust the path you are walking, and trust the paths you have not walked. Trust in the moment. Breathe into the discomfort, the joy, the sorrow. Relax into what's here. Settle into this immediacy. Stay close to yourself. -Jef Foster

Sommige zaken zijn niet in vaste waarde uit te drukken Want dat is voor iedereen verschillend. Zonet had ik een inspirerend open gesprek met Greet Heylen. Afgesproken in Maurice - een voor mij aanvoelend - inspirerende plek om te zijn.  Om te ontmoeten, uit te wisselen van gedachten. Van visies.  Open en oprecht. Eerlijk. Ik voel een oprecht “dankjewel” naar jou toe Greet. Ziehier een blogpost! ;c) Ik hoor klanken van bestek, borden die op tafel gezet worden,  ineen gestapeld.  Een man links van me is in gesprek, rechts van mij eten 2 mannen belegde boterhammen met Rucolasla.. Mmm.. ik hoor iemand lachen, de tram passeert,  ik voel de trilling.  Ik voel hoe mijn vingers de toesten van mijn laptop aanraken. Om datgene dat binnenin mij zit, verteld wil worden. Mmm.. hoe fijn is dat! Ik heb het warm, mijn wangen gloeien..  Ik heb weer ideeën, ik heb zojuist de zoektermen “leven van uitwisseling” ingegeven en kwam ...