I ask & it is given

Slechts 3 woorden die me aanraken en die diep van binnen een verdriet naar boven halen als ik dit tegen mezelf zeg. Het doet iets met me. "Your true colors are beautiful like a rainbow.." hoor ik zingen en ik zit hier. Ik zit hier omdat de woorden stroomden, omdat ik het wilde schrijven, wilde delen het universum in als de erkenning dat ik me vandaag kut voel. Ik glimlach.. niet echt woorden dat ik gebruik maar alé bij deze.. Maanden ben ik hier niet meer geweest omdat ik schreef op facebook en nu ik daar niet meer kom, omarm ik opnieuw deze plek, die van mij, waar ik al vele 'stappen' heb liggen in de vorm van vele, vele, vele woorden.. Ik voel me dus aangeraakt. Ik ben op mezelf. Ik ben met mezelf en zou zo graag een arm om me heen voelen, een borst om tegenaan te rusten, een paar prachtige ogen waarin ik mezelf kan tegenkomen én de ander. .. like a rainbow.. Wat te doen als er iemand is die mij die arm wil geven, die borst vermoedelijk ook waar ik me tegaan wil vle...

Een domino effect waar steentjes elkaar aanraken en in allerlei vormen omvallen.. vind ik mooi en fascinerend. Ik herinner me een groot event op tv waarbij verschillende kleuren in diverse vormen gelijktijdig uitrolden, omver vielen. Majesteus die beleving, awe!    (Domino KLM Worldrecord 1986 zo blijkt, kijk vanaf minuut 7:48) Zoals dat ervaar ik mijn leven, voortdurend in de vraag naar meer helderheid in mijn keuzes en mijn standpunten om bewuste(re) keuzes te maken om dichter bij mezelf te komen. Authentiek mijn waarheid in het moment kiezen. Zo vallen er dus stukjes op hun plek, raken ze andere stukjes aan en ontstaat een nieuw veld van informatie en helderheid, een overzicht zeg maar. Ont-dekte stukjes overleving, automatische piloot keuzes, onbewustzijn en anti-bewustzijn. Met het aanraken van die stukjes informatie, steentjes van waarde, zie ik in een rap tempo van waaruit ik me nog laat leiden en afleiden. Wat me beroert.. Spiegelingen.. Sinds 2 maanden en nog wat kom...

Woorden vloeien samen met gedachten.. dwarrelend in een lege ruimte verdwaald aangeraakt rafels rauw afgescheurd verworpen tellen, op m'n tellen passen oppassen gestechel binnenin rondom mij en ik.. Ik. sta wankel, broos, gebroken gebarsten verraad onveiligheid onbeschermd gebroken.. een smet op mezelf mijn kinderlijke verwennerij onschuld gedoemd tot mislukken aangeraakt ruw onverwacht ruw waar is mijn plek waar kan ik zijn waar ben ik veilig in welke ruimte mag en kan ik mezelf vinden de onschuld vóór de ruwe aanraking het niet weten in dromenland met mezelf genieten ineens uit het genot gerukt ontwaakt onveilig waar ben ik veilig waar is mijn plek waar ben ik thuis? _TM 26.01.23

Wat ben ik nog niet bereid om te kiezen, dat als ik wel bereid zou zijn, het per direct meer plezier en verbinding zou creëren? // Elke dag is er één om iets anders te kiezen. Gisteren durfde ik andere mensen met een praktijk aan te spreken om de Access Bars te laten ervaren. Hoe fijn zou het zijn om even spontaan als ik werkelijk ben naar buiten te treden, om contact te maken met andere mensen met een praktijk? Aan de ene kant wil ik graag meer mogelijkheden bij andere laten ontstaan. Aan de andere kant zijn alle verhalen dat ik waar en echt heb gemaakt een mega drempel zijn om over te stappen. Want ja, zeg nu zelf.. wat als? Wat als de ander het maar raar vindt? Wat als de ander mij raar vindt? Wat als het niks is voor de ander? Blablabla. Interessant standpunt wat ik er van vind. Hmm.. zucht. Terwijl ik andere mensen afstap word ik gewaar wat er allemaal naar boven komt aan verhalen en standpunten. Hoe oncomfortabel ik het maak én toch buiten mijn comfortzone is de verrijking, zijn ...

Hoeveel mensen probeer ik nog te redden en bij me te houden wat mij eigenlijk ervan weerhoud om het leven en de toekomst te creëren dat ik weet? - - Op dit eigenste moment rollen de tranen over mijn wangen, verdriet is aanwezig. Een inzicht van wat anders is en zal zijn in de toekomst. Vier weken geleden heb ik op 3 dagen tijd investeerders gevonden om bij te dragen aan de mogelijkheid om deel te nemen aan een intens 3 maanden MasterMind Businessprogramma. En ik wist héél goed dat het me ondersteboven zou brengen op divers vlak omdat dat was waar ik om gevraagd had. Ik had mezelf 2 vragen gesteld a) Wat het zou vergen om mijn inkomen x3 te verdubbelen? b) Wat zou het van me vergen om mijn podium te pakken, om mijn praktijk in publiek voor te stellen? ' The Accelerator Thrival Mastermind' was hét antwoord dat beiden vragen meteen beantwoordde. Het werd een rollercoaster om 4500 dollar bij elkaar te krijgen om deel te nemen én ik heb alles op alles gezet om het voor elkaar te ...

Vandaag is het begin van iets nieuws.. alé, dat was gisteren al zo en vanmorgend vroeg is mijn lief vertrokken. Een nieuw begin, er mag een nieuwe vorm tussen ons ontstaan ook al weten we nu nog niet hoe dat er uit zal zien. We hebben beiden iets in het vooruitzicht en dat zal voor eerst sinds 17 jaar zonder de vanzelfsprekendheid zijn van elkaar. Onbekend terrein met oneindige mogelijkheden. Ik word volgende maand 50 en merk dat ik veel anders wil Ja, ik wil mijn eigen ondernemingen uitbouwen en tegelijkertijd (is het nu omdat ik vers op onbekend terrein ben) ook iets kiezen wat ik eerder niet wilde. Toch maar (tijdelijk) een job dat me elke maand zekerheid verschaft? Ik wil keuzevrijheid, een steun in de rug. Een job naar mijn hart op een plek van mijn hart waar ik als Tania of Tania Maria een bijdrage lever. Er is veel in beweging, ik ben er zoo aan toe om mezelf te zijn (zonder oude referentiepunten) om iets totaal eigens te creëren. Ook al is dat best oncomfortabel en intens. Ik m...