I ask & it is given

Mm.. ik merk op dat er veel onrust in mezelf aanwezig is. En als ik erop afstem voel ik dat ik van mezelf vanalles "moet". Ik moet opstaan op een bepaald uur. Ik moet naar een jaarlijkse dorpsbijeenkomst gaan. Ik moet dat gaan zien. Ik moet met zulk prachtig vriesweer naar buiten. Want dat is goed voor mij. Wandelen & in de natuur zijn. Ik moet dingen doen omdat het verwacht wordt. En ik word er ni vrolijk van. Ik jojo tussen moeten & mijn eigen goesting. Ok, het is buiten prachtig weer. En ik wandel graag in de bossen. En tegelijk zit ik ook lekker binnen zonder iets te hoeven. Zonder die dwang die zegt wat ik moet doen. Bijzonder want er is werkelijk niemand in de buurt die mij vertelt wat te doen. Ik ben het zelf. En denk te weten wat anderen zouden zeggen. En vinden van mij. Dus ja.. de enige waar ik wat tegen kan zeggen is mezelf. BACK OFF! en laat me..  ik wil gewoon hier zijn. In stilte ook al is er buiten vanalles gaande. Ook al zijn...

Een dag waarin ik van het ene opga in het andere Een dag vol ontmoetingen met verschillende facetten van mezelf.  *Pijn in mijn hart & maag: oplettend aanwezig zijn, afvragend wat er scheelt. Opmerkend dat ik me laat afleiden naar  andere gedachten om de pijn niet te hoeven voelen. Om dan terug mijn aandacht naar  de spanning te brengen. “Wat scheelt er?” Ik ben bang blijkbaar. Bang voor het oordeel  van een ander.. mm.. ja. *En dan volgt een andere impuls:  pak ik een heerlijk boekje ter hand om in te lezen. Ik drijf weg in een wereld van magie,  liefde & kameraadschap. Ik voel mijn hart zacht worden. En lees gretig door.  Heerlijk geschreven. Een boekje dat ik op de laatste minuut voor sluitingstijd van de bib zag.  Ik werd ertoe aangetrokken. Zo mooi gepresenteerd. Na enkele woorden gelezen te hebben,  wist ik: “dit gaat mee!”. Dankbaar! Voor deze heerlijke ontmoeting. Voor die heerlijke momenten van wegdrome...

Het is weer zover. Het kriebelt & er schuurt weer wat Teksten die aan verandering toe zijn omdat ik zelf weer wat ben veranderd. Alles voelt weer wat anders dan voorheen. En zo ook de header. Jaren heeft het voorgaande erop gestaan, heeft de verandering doorstaan. En nu voelt het al een tijdje aan dat er iets nieuws mag komen. En ik wist ni wat. Totdat ik de impuls kreeg om mijn kernkwaliteiten aan de muur te hangen. ;c) Header blog 2016 Dus de voorgaande header is vervangen door deze: Header blog 2018 Ook het menu/pagina's heb ik aangepast aan wat er nu speelt in mijn leven Omdat ik steeds meer overzicht krijg op mijn levensbezigheden. Ook wel job of werk genoemd. En werk voldoet eigenlijk niet (meer). Want gewoonweg Zijn & doen is dat mijn leven typeert. Sinds de verhuis is dat een leefloon aanvragen, op zoek zijn naar hulpinstanties, mensen aanspreken, nieuwe vrienden maken, vrijwilligerswerk bij Theaterwerkplaats Het Gevolg , Wijk-Werking bij een pa...

Er is niks zo heerlijk als zo af en toe dat gevoel van krakend krantenpapier tussen mijn vingers te voelen. Van dat papier waarop meerdere interessante artikels geprint zijn over kunst & cultuur. Woorden, waarnemingen, bedenkingen van mensen over mensen. En ik zit hier in Tilburg in de wachtzaal van de ns te wachten op de bus. En ondertussen krabbelde ik enkele zinnen op een pagina Zuiderlucht  Maandblad voor kunst & cultuur. Héérlijk! Krabbels, ideeën Tilburg ns Ik geniet van zulke momenten. Impressies neer krabbelen. Het zijn juist die pagina's, magazines die mijn creativiteit prikkelen. Stimuleren. Voeden. Lekker zitten, mensen zien passeren, chillmusic van een koffiebar, op de achtergrond. Fontein voor me uit. Een continue stroom van prikkels. Fijne prikkels. Mijn zondag. Een ware kado. In een stimulerende buurt. Tilburg met loodsen verderop waar LOCHAL geconstrueerd wordt. Knooppunt van kennis, cultuur & ondernemen. En het kriebelt! J a, het krieb...

Onderweg zonder agenda Zo heerlijk om op weg te zijn & alle tijd van de wereld te hebben om op mijn bestemming aan te komen. En hoe heerlijk om dan op mijn ritme naar het station te stappen. Om dan in de rij te staan voor het opladen van mijn ov-kaart. Om in een impuls mijn regenbroek uit te trekken zonder zorgen of ik tijd heb om de trein in te stappen. Om de trein te zien aankomen en op tijd in te stappen. Om op een stoel te gaan zitten & deze in te ruilen voor een andere bij de eerstvolgende stop. Om dan te merken hoe mijn vorig stoel, plek biedt aan iemand anders. Om te voelen hoe fijn het is op de nieuwe plek zonder iemand naast me. Hoe fijn is dat sèg! Zoveel ruimte vrij te hebben! Om  een inspiratiemail te lezen  van een kennis om te lezen hoe alles in goddelijke perfectie is. Hoe ontspannend het aanvoelt te weten dat ik nergens iets van hoef te vinden. Hoe fijn het is om dit daadwerkelijk te ondervinden. Om op het ritme van mijn flow te bewegen. En all...

I remember when I lost my mind I remember when, I remember, I remember when I lost my mind There was something so pleasant about that place Even your emotions have an echo in so much space And when you're out there without care Yeah I was out of touch But it wasn't because I didn't know enough I just knew too much Does that make me Crazy Does that make me Crazy Does that make me Crazy Possibly And I hope that you are having the time of your life But think twice, that's my only advice Come on now Who do you, who do you, who do you Who do you think you are Ha ha ha bless your soul You really think you're in control I think you're Crazy I think you're Crazy I think you're Crazy Just like me My heroes had the heart to lose their lives out on the limb All I remember is thinking I want to be like them Ever since I was little, ever since I was little It looked like fun And it's no coincidence I've come And I can die when I'm done But maybe I...

Wat past bij mij & wat niet? Daar gaat mijn transitie over. Mijn depressie/burn-out is the next logical step. Omdat ik zo nog meer - met mijn neus op de feiten - ervaar wat mij energie geeft & wat niet. Het is een kans om het anders te zien Daar waar ik makkelijk mezelf zie als 'falen'. Onvoldoende zelfzorg toepas. Kan ik tegelijkertijd zien dat het eigenlijk een waar kado is. Eén van dien aard om mij een helpende hand toe te steken. En het is aan mij om die hand aan te nemen. Om de kracht ervan toe te laten & te voelen. Moge het dan in een andere vorm zijn dan oorspronkelijk gewenst. Toch is deze periode the place-to-be voor mij. Om nog meer JustBeing Me te zijn & worden. Zo heb ik de afgelopen dagen gevoeld wat mij voed Donderdagavond zat ik op een bank aan de bushalte in Tilburg. De bus had serieuze vertraging. En het was super warm! Ik voelde me ongemakkelijk & had super dorst. Ik had geen drinken meer, die vertraging had ik niet ingecalculeerd. ...