I ask & it is given

wat is er dan nog mogelijk om uit te kiezen? Gisteren heb ik die kant gekozen dat ik gewend ben, om al het verdriet, de diepe pijn en alle standpunten over mezelf toe te laten die me als een vod doen voelen, uitgewrongen, klaar om weg te gooien. drama en toen kwam er de vraag.. als ik geen drama en trauma zou kiezen, welke keuzes heb ik dan nog? ik heb oneindig veel keuzes om uit te kiezen én ja.. de éné zit er al meer (leven) ingesleten dan de ander én.. gisteren zei iemand tegen mij: "en morgen is er een nieuwe dag" én die begon vandaag voor mij om 05 uur. Dus ja.. no more suffering. wat is er mogelijk voorbij aan 'afzien'? dus daar ben ik nu.. en ik zal niet zeggen dat ik nooit teruggrijp naar afzien, dat heeft ergens wel iets én.. EN wat als het ook gemakkelijk kan? wat als het plezierig kan zijn? VERANDERING. ergens merk ik een "dûh!" op. Hmm.. ik glimlach, want dat is de gewoonte die spreekt. dus ja, ik trok net een quote en het was er één van Leen Van...

Een domino effect waar steentjes elkaar aanraken en in allerlei vormen omvallen.. vind ik mooi en fascinerend. Ik herinner me een groot event op tv waarbij verschillende kleuren in diverse vormen gelijktijdig uitrolden, omver vielen. Majesteus die beleving, awe!    (Domino KLM Worldrecord 1986 zo blijkt, kijk vanaf minuut 7:48) Zoals dat ervaar ik mijn leven, voortdurend in de vraag naar meer helderheid in mijn keuzes en mijn standpunten om bewuste(re) keuzes te maken om dichter bij mezelf te komen. Authentiek mijn waarheid in het moment kiezen. Zo vallen er dus stukjes op hun plek, raken ze andere stukjes aan en ontstaat een nieuw veld van informatie en helderheid, een overzicht zeg maar. Ont-dekte stukjes overleving, automatische piloot keuzes, onbewustzijn en anti-bewustzijn. Met het aanraken van die stukjes informatie, steentjes van waarde, zie ik in een rap tempo van waaruit ik me nog laat leiden en afleiden. Wat me beroert.. Spiegelingen.. Sinds 2 maanden en nog wat kom...