I ask & it is given

Vanmorgend werd ik wakker met een rust... En besefte hoe anders het was, zo anders al alle weken hiervoor. Het was de 'eerste' ochtend in tijden. Zo bijzonder. Zo dankbaar. Om dan na enige tijd af te dwalen naar een gebeurtenis en mezelf in de pijn te voelen glijden, de intensiteit en de oncomfort. Een weten hoe divers sferen kunnen beleefd worden. Gisteren in overvloed aanwezig, verrukkelijke expansie met mezelf. Momentum naar meer en meer delicious extase. Zijn. Aanwezig. Sprankelend en toch bijzonder koesterend zacht.. Hoe ik de foto tegenkwam en zo kon kijken en blijven kijken, verdrinken in de immense aanwezigheid van ruimte. Hoe diezelfde foto mij vandaag kon aanraken, een pijnlijke, ruwe wond. Ik die hierin de hoofdrol speel De regie in handen heb om te bepalen welke sfeersensatie ik wens te beleven in elke gekozen moment. Hoe ik de bron ben van elk gekozen moment. Mezelf kan leiden naar dat immense veld van aanwezigheid, drijven, op wolkjes lopen, gloeien..  of donkert...

Spanning in mijn hart.  In mijn lijf & in mijn gedachten. Mijn overtuiging dat ik nog vanalles moet doen, speelt op. Gisterenavond kwam ik thuis en vond ik een brief van een incassobureau in mijn brievenbus. Met als mededeling dat als het te betalen bedrag op 25 oktober niet op de rekening staat, er een deurwaarder aan mijn deur komt met een verhoging van 350 euro. Ik voel de spanning in mijn lijf ter hoogte van mijn hart. Op weg naar de tandarts vanmorgend liet ik allerlei gedachten & gevoelens toe . "Ik voel spanning in mijn hart omdat.." en het was vooral het niet weten, het groots aanvoelen van de situatie, het kortdag gevoel, de aankondiging van een deurwaarder met de verhoging van 350 euro die voor druk zorgden. Plus het te betalen bedrag van 3.704, 43 euro.  Onderweg zag ik signalen: "Zoek het niet te ver.. Open.. Absolut Service..." Ok, ik voel de spanning en das ok. Ik voelde een nieuwe zin opkomen: "Ik open mij voor.." en wat er volgd...

Hmm.. ik heb net een gesprek met mijn lief gehad. En tijdens die babbel, voelde ik verdriet zitten. Ik werd me nog eens bewust van de gevoelens die aan de oppervlakte zitten. Ik zei nog tegen hem: "en dan zit ik op mijn droomplek en kan ik nog emotioneel zijn". "Gelukkig" zei hij. Klik op foto voor vergroting Ja.. ik ben hier sinds dinsdagavond aangekomen en sinds woensdagmiddag op mezelf. Ik heb het hier erg naar mijn zin gehad. Gelukkig gevoeld. Dankbaar en in rust. En ook met onrust in mijn lijf omdat ik bepaalde zaken nog niet heb gemanifesteerd. En ergens weet ik dat als ik hier ben, the rest out there.. onbestaande is. En tegelijk voel ik een gemis, een vertwijfeling.. ondanks alle rijkdom die ik hier ter beschikking heb. Ja zo is het. Ik heb honger, stom hé. Ik heb honger omdat ik geen geld heb momenteel om een boterham te kopen.* En omdat ik honger heb, ben ik sneller moe & ambetant en .. heb ik moeite om afgestemd te blijven. Waardoor ver...

Ik voel dat ik spanning in mijn lijf heb. Mijn nek en hoofd en ogen voelen gespannen en moe aan. En ik wil schrijven, schrijven over wat ik binnenin voel. Over hoe mijn drang naar controle vs mijn verlangen om los te laten elkaar overlappen. Ik voel spanning omdat ik een leap of faith  ben aangegaan enkele maanden geleden. Toen mijn huisbaas aan de bel trok en mijn huurachterstand wilde ontvangen. Tot op heden heb ik mijn verlangen om dat in orde te krijgen uitgesproken en gedeeld met het universum. Mariëlle Duijndam heeft mij begeleid in een oefening om helder te krijgen wat ik nu eigenlijk wilde in deze situatie. En toen kwam boven water dat ik het volledige bedrag op zijn rekening zag staan. Dat voelde stevig en helder aan. Zo is het! Ondertussen heb ik mij afgestemd op dit verlangen: het bedrag staat voor 1 juli op zijn rekening. Verders heb ik niks gedaan om dit doel voor elkaar te krijgen. Alé ik ben niet in actie geschoten om dit voor elkaar te krijgen. Ik ...