I ask & it is given

  ©Tania Maria Vanhoof 2017 Het viel me al langer op.. mijne laptop, der was iets mee. Dat trackpad macheerde ni zoals het hoort te zijn. Diene pointer deed zijn eigen WIL. Diene week af, zoefde naar boven en ik kon dat ding "NI" op de plek krijgen dat ik wilde! Om gek van te worden. Als ik een video bekeek, zag ik de pointer vanzelf naar boven gaan en verschenen er zaken op mijn scherm dat ik niet zelf had aangeklikt. Ik, zou ik niet zijn als ik me geen vragen stelde én achter de onverklaarbare onzichbare muurtjes keek. Om dan de ervaringen op te merken dat diene pointer zijn eigen WIL DOORDREEF tot ik door had dat ik aan de knoppen zat met de grootste controle. Dat ik bijna verkrampt tegen wil en dank écht iets wilde dat ver van mijn eigen lichaamsgewaarzijn lag. Het werd me helder en duidelijk dat elke keer diene pointer andere richtingen uitging dat ik in een innerlijke kramp zat. Dat eigenlijk de pointer een boodschapper was en wat zeggen ze daarover? DON'T KILL TH...

Ik ben dankbaar voor de helderheid dat ik krijg in mijn eigen handelen. Nu ik meer in toelating ben van mezelf en mijn keuzes, word het meer helder wat ik kies, wanneer en met wie. Ik ben me bewust van de mensen die ik over me heen laat lopen, van de mensen die ik belangrijker maak dan mezelf.. Als ik een verwachting heb van hoe iets moet zijn, kan ik dan nog een andere mogelijkheid zien? Kan ik in het moment iets anders kiezen dan mijn automatische copingpiloot? Kan ik zien of mijn handeling een resultaat is of een mogelijkheid? Wat wil ik? Wat voelt beter? Diegenen waarover ik deel, zijn spiegels in mijn leven - op een interessante manier georchestreerd door het universum - om samen een ervaring te delen. Ze laten me haarfijn aanvoelen hoe het is om vanuit verwachtingen en projecties te leven. Hoe het is om mezelf opzij te zetten. Daarstraks nog.. vond ik het onaangenaam toen iemand - die ik ervoor had ontmoet in een vergadering - heel direct en bijna dwingend iets wilde tonen. Zonde...