Tuesday, October 24, 2017

FEEL: When I, you & everyone we knew could believe, do & share in what was true..

Take your baby by the hand..
Met deze melodie in mijn hoofd kom ik thuis en heb ik ineens door dat ik een lied hoor. Wat is dat nu ook al weer? Wat zijn de woorden? Binnen klap ik mijn laptop open en ga ik op zoek naar het desbetreffende lied. Na enkele pogingen kom ik erachter dat het Dance Hall Days is van Wang Chung.





Ik heb vanmiddag mijn impuls gevolgd en ben naar Karolien gereden. 
Of ik haar telefoon mocht gebruiken om naar een instantie te bellen? Na enkele minuten heb ik iemand aan de lijn die de brief bevestigt. Ik kan de deurwaarder voorkomen door direct een betalingsplan op te maken. Als ik op 28 oktober 917 (en nog wat) euro betaal én de komende 2 maanden, is het goed. Ik zeg ja en ontvang daarna de bevestiging via mail. Ondertussen voel ik al meer rust dan voordien. Het voorkomen van gebons op mijn deur is een grote geruststelling.

Hoe & wat er verders allemaal gebeuren mag, is voor mij een raadsel. 
917 euro, mm.. Karolien ging de kids van school halen en ondertussen heb ik haar thuis wat opgeruimd, ik had net de stofzuiger in de hand toen ze thuiskwamen. Of het ok was dat ik voordeed? Ja tuurlijk! En dus heb ik zo hare living, kapperspraktijk, keuken en washok gestofzuigd. Met véél plezier, als dank voor het bellen. Het voelde zoo goed om die actie genomen te hebben. Of ik zin heb om mee te eten? Ja, danku! Een heerlijke soep met verse peterselie & koriander & vers gemalen peper! Nam nam. Een voorgerechtje van avocado met citroen, peper én pijpajuin. Spinazie & pékes stoemp met kip, gember, look, citroen.. uit de oven. Mmm.. dankbaar voor al dit lekkers! En dat ik nog eens bij hun aan tafel zit. 

Enige tijd later zit ik met haar te babbelen over wat me bezighoudt & wat voor straffe & prachtige verhalen zij gehoord en/of heeft meegemaakt. En de bottom line is dat het 'altijd héél goed is om te voelen of iets klopt of ni'. Ook al denk je dat het één goed is om te doen o.w.v. het geld. Om dan tot de constatatie te komen dat het langs dienen weg toch ni werkt of anders uitpakt dan gedacht. 

Ik kijk nog even met ze mee naar een mooie film over een Toverboek.
Over de toegang tot de macht hebben op iedereen. Over het afgeven van dat boek aan iemand die die macht wilt hanteren. Over een goeie heks die langskomt omdat een meisje het boek afgaf in ruil voor haar broertje dat gevangen zat. En het is hier dat me opvalt, dat ik nooit iets slecht kan doen.  Wat er ook gebeurt, hoe ik ergens toe gekomen ben, ergens geraakt ben. Het heeft geen effect op hoe het vanaf nu verder gaat. Als ik vanuit mijn hart handel, is het goed, komt alsnog de 'goeie heks' langs. En prompt nu ik dees zo type, herinner ik me de woorden van The Communion of Light die ik eerder hoorde.

Quote: The deliciousness of cash now
".. It doesn't matter how you got here. You're not alone in this. You're not left out to dry. By the circumstances & situations of your past behaviours. Financial behaviour. However you got here, whatever it is that happened. All is well. All is well now. .."


Kan ik zelf beslag laten leggen op goederen? 
Karolien raadde me aan om terug te bellen naar de instantie met de mededeling dat ik het af-betalingsplan ni kan nakomen. Ik heb geen inkomen. Om dan een lager bedrag af te spreken voor de afbetaling. Ik kan morgen opnieuw bij haar bellen tussen 12-14u.
Echter voel ik ondertussen de impuls om ‘goederen’ in ruil te geven. Kan dat? Een deurwaarder komt (uiteindelijk) beslag leggen op goederen als ik niet kan betalen. Wat als ik zelf afkom met goederen? 
Deze middag viel mijn blik op mijn kado inzichtkaartjes display. Ik dacht dat het was om Karolien er één te geven voor in haar praktijk, als extraatje voor haar klanten. Toen kwam het ni aan om de display nog in elkaar te steken.. En nu vraag ik me af wat de waarde is van deze displays & bijhorende kaartjes. Als ik zo tot aan het totale bedrag kom, is dat ok voor mij. Dan mogen ze ze komen halen. Alsnog dus.. iemand aan mijn deur.

Ik ben benieuwd! Effe mijn boekhouding nakijken.. da zou de max zijn! Dan is het van mijn schouders af & heb ik meteen een bestemming voor de vele (onverkochte) displays & kaartjes. Mm.. ik zie het al voor mij, zo op een vlotte manier! Nergens meer naar om te kijken. Meer plaats hier thuis. Afgerond, achter de rug. Finito. Mm.. geen geld dat ik hoef uit te geven.


No comments:

Post a Comment