I ask & it is given

Vanmorgend luisterde ik naar een opname van COL en dat ging over toelaten. Er werd een vraag gesteld om tijdens de dag op te merken of ik mijn manifestaties kon toelaten . Enfin.. ik merk dat ik het fijn vind om mijn aandacht bewust op deze materie te richten. Om effectief zo nu en dan mezelf te vragen wat nu beter aanvoelt. Alé vandaag ging ik op een uitnodiging in van iemand om een gelaatsreiniging te laten doen. Ik heb hiervoor ruim een uurke op mijn gemak gefietst doorheen bossen en hei en doorheen Brasschaat. Ik merkte dat ik erg in mijn gedachten was en niet in het moment. Dus ging ik alles benoemen wat ik hoorde.. voelde.. en ineens kreeg ik het idee om alle bijzonderheden die ik in één oogopslag zag te benoemen. Het bijzondere is dat ik ze nu nog weet. Ik zat direct in het moment! :c) Onderweg kreeg ik opeens last van mijn nek, ogen en hoofd. Spanning in mijn spieren.. ik trapte een tandje trager en merkte dat ik eigenlijk helemaal niks hoefde te doen. Ik moest ner...

Ik merk dat ik de laatste tijd, weken ni zo speciaal gefocust ben op afstemming.  Zo af en toe word ik mij daar bewust van. Merk ik aan mezelf dat ik weer in een oud gangpad loop. Vooral als ik de berichten lees op fb van mijn Sprankelcollega's. Mm.. ja sprankel de sprankel.. Om dan ineens weer verbaasd te zijn in het moment waarop ik besef dat ik ergens toch ben afgestemd. Alé hoe zal ik het zeggen? Ik merkte dus dat de dingen anders liepen dan gewenst, merkte frustratie op en weerstand tegen de si tuaties. Om dan mezelf de aandacht te geven aan de gedachte dat alles altijd goed uitpakt voor mezelf. Om dan in een moment stil te staan bij een spelleke om mensen om me heen te zegenen. Met het eerste dat in me opkomt.  Om dan in de bus - op weg naar mijn moeder - 3 mensen te zien op straat. Om te voelen wat voor hen belangrijk was in dat moment. Een oudere man op de fiets waarbij ik voelde dat flexibiliteit voor hem een zegening was. En dan vooral voor al zijn gewric...