I ask & it is given

Mm.. ik merk op dat er veel onrust in mezelf aanwezig is. En als ik erop afstem voel ik dat ik van mezelf vanalles "moet". Ik moet opstaan op een bepaald uur. Ik moet naar een jaarlijkse dorpsbijeenkomst gaan. Ik moet dat gaan zien. Ik moet met zulk prachtig vriesweer naar buiten. Want dat is goed voor mij. Wandelen & in de natuur zijn. Ik moet dingen doen omdat het verwacht wordt. En ik word er ni vrolijk van. Ik jojo tussen moeten & mijn eigen goesting. Ok, het is buiten prachtig weer. En ik wandel graag in de bossen. En tegelijk zit ik ook lekker binnen zonder iets te hoeven. Zonder die dwang die zegt wat ik moet doen. Bijzonder want er is werkelijk niemand in de buurt die mij vertelt wat te doen. Ik ben het zelf. En denk te weten wat anderen zouden zeggen. En vinden van mij. Dus ja.. de enige waar ik wat tegen kan zeggen is mezelf. BACK OFF! en laat me..  ik wil gewoon hier zijn. In stilte ook al is er buiten vanalles gaande. Ook al zijn...

Mm.. ik kom mezelf nogal tegen. Ik ontdek meer & meer de relatie met mijzelf. Ik kan wel zeggen "Oh wat heb ik een sexy, mooi lijf, ik heb mooie ogen, etc." En hoe zit het met de binnenkant? Hoe mooi vind ik die? Hoe goed ken ik die? Ik ben mij bewust hoezeer ik mag rekening houden met mijn emotionele geleidesysteem. Zoals een geleidehond voor blinden. Die haarfijn aangeeft (langs)waar te gaan. Wat ok is & wat niet. En stopt als nodig is. Zo mag ik mijn emoties haarfijn gaan 'lezen'. Pijn/druk die me waarschuwt om iets (nog) voor me te houden, Een lichte druk die aangeeft om bij een eerste impuls te blijven, Pijn die refereert naar "mij niet gezien - genegeerd" voelen door mijzelf, Pijn die refereert naar het "zich verraden" voelen door mijzelf, Pijn die refereert naar het "zich verlaten" voelen door mijzelf. Ik krijg dus antwoorden op mijn vragen. En ontdek mijn eigenzelf door (zeer) pijnlijke situaties. En man man.....