I ask & it is given

Enkele uren verder.. veilig op mijn bestemming aangekomen. Lekker gegeten in Amersfoort. Dees wil ik nog delen: Ik zat (net) in de trein op station Rotterdam Blaak en hoorde de conducteur een mevrouw toeroepen dat ze naar hem toe moest komen. Want hij vond het zo sneu om haar op het perron te laten staan. Hij deed moeite om haar nog toe te laten op de trein die vertrekkensklaar stond om door te rijden. * * * In het halleke van de trein zag ik een leeg snoepzakske liggen en raapte het op om in de vuilbak te doen. * * * Op de trap in RC voelde ik hoe fijn het mij lijkt om dus constant bewust te zijn van daden van onvoorwaardelijke liefde . Ook om eraan herinnerd te worden als ik eens een keer op iets anders gefocust ben. * * * In de trein naar Utrect Centraal zat ik met mijn rugzak naast me. Tot er iemand naast me kwam zitten, zijdelinks op de stoel omdat mijn rugzak verhinderde om gewoon te zitten. Na een tijdje vroeg de man of we konden wisselen. Hij op mijn plek en ...

Ontelbare regendruppels vallen uit de lucht als ik naar het station Kijkuit stap. En ik voel me goe, lekker goe ingepakt en dankbaar voor de regenkap die mijn hoofd droog houdt. Ik stap door en voel me verbonden, dankbaar. Eerst vroeg ik om droog weer ja omdat.. En daarna voelde ik eigenlijk dat het best meeviel: botinnes aan, fluo dikke regenbroek, regenjas, grote rugzak op miijne rug. Dus ja.. eigenlijk is het wel goe zo. Merci. “Al die druppels die vallen” bedacht ik mij zou ONVOORWAARDELIJKE LIEFDE kunnen zijn, ontelbare druppels. En ik zat al in de trein op weg naar Roosendaal toen ik mij deze bedenking maakte. Het voelde zacht aan, héérlijk om die druppels op de ruiten te zien. Allemaal, zoveel. En sommige vloeiden samen.. Daar op die plek aan het raam, onderweg.. voelde ik me verbonden , voelde ik een zachtheid, voelde me licht in mijn lijf. Liefdevol . LIQUID LOVE En het is gewoon een andere manier van kijken, gewaarworden. Afstemmen op een ander perspectief. En wel z...